
تاریکی را چگونه تعریف میکنید؟
برای من تاریکی سرزمینی مملو از آرامش است. دنیایی خالی از سر و صداهای مزاحم. درست حسی را به آدم میدهد که انگار از یک مهمانی شلوغ که پر شده از غریبههایی که حتی اسمشان را هم نشنیدهایم، با نوشیدنی که در دست داریم بیرون زده و در را هم پشتسر خود میبندیم. یک دفعه همه جا ساکت میشود آرامشی غیر قابل وصف همه جا را فرا میگیرد. اینجا واژههایی مثل تنهایی، سکوت، سیاهی بار معنایی منفی ندارند. اینجا همه چیز سیاه و سفید است و همیشه شب است. اینجا تنها خودت هستی و خودت. و البته آن بطری که در دست داری رفیق همیشگیات است. اینجا جاییست در درون ذهنت پس از آنکه آن را از تمام افکارت خالی کردی. اینجا جاییست که پرندگان تنها یک آواز را سر میدهند: نغمه تاریکی...