خیلی از ما آخرای شب قبل خواب دقایق زیادی رو صرف پیدا کردنِ یک جملهی ناب یا یک نقل قول از یک نویسنده یا آدم بزرگ در اینترنت میکنیم. خیلیامون هم توی رمانها و داستانهایی که در اختیار داریم میگردیم یه چیزی پیدا کنیم تا اونو استوری ایسنتاگرامش کنیم. متاسفانه، زمانی که برای این کارا مصرف میشه بعضی مواقع خیلی زیاده میشه و بعضی اوقات اصلا نمیتونیم مطلب یا جملهای که دنبالیشم رو پیدا کنیم. بعضی رمانها هم که هرچی میخونی نمیتونی یه جملهی ناب پیدا کنی و به انتشار برسونیش و نتیجهشم کلافه شدن بعد اون همه جستجو و خوندنه. پیشنهاد اینکه به جای گشتن تو خیلی از رمانها و سایتها به جاش از اشعار خیلی عالی که وجود داره استفاده کنیم. شعر خوندن هم اون حس خوبِ آخرِ شب رو بهمون میده و هم راحت تر پیدا میشه . همینطور احساسی که دوست داریم بیان کنیم رو خیلی جالبتر میرسونه. پس حداقل یه بارم که شده شعرایی که دوست دارید رو به اشتراک بذارید و بازدهاش رو ببینید. حالا چون این مطلب دقیقا در زمان قبل خواب منتشر میشه، یک بیت از شعر امشب رو که خیلی هم با حالات روحی من تناسب داره براتون به اشتراک میذارم
چنان ز خاطر اهل جهان فراموشیم
که سیل نیز نگیرد سراغ خانهی ما
~رهی معیری