
در خرداد ۱۴۰۵، در شرایط نامساعد بازار کار طراحی، من بهعنوان فروشنده در کافهنانوایی طره مشغول به کار شدم.
در شعبهی مرکزی، من و همکارانم، مسئول آمادهسازی سفارشهای نان و شیرینی شعب فرعی بودیم.
سفارش های شعب، هر روز صبح، از طریق پیام به ما ارسال و روی یک برگه ی دستنویس ثبت میشدند، دستخطهای نامنظم و ساختار نامشخص این برگهها،
خواندن سفارشها را دشوار میکرد؛ بهخصوص در ساعات شلوغ کاری.
من بهعنوان یکی از افرادی که مستقیماً با این فرایند درگیر بودم، تصمیم گرفتم راهی برای سادهتر و ساختاریافتهتر کردن سفارشگیری پیدا کنم.

با اینکه خودم و همکارانم هنگام استفاده از برگههای دستنویس با مشکل مواجه میشدیم، میخواستم بررسی کنم که آیا ساختاریافتهتر کردن اطلاعات واقعاً میتواند به بهبود این فرایند کمک کند یا نه.
برای آزمودن این ایده، یک جدول ساده طراحی کردم؛ بدون اینکه فرایند ثبت سفارش را تغییر دهم. سفارشها همچنان بهصورت دستی ثبت میشدند و هدفم این بود که ببینم آیا کارکنان جدول جدید را به روش قبلی ترجیح میدهند یا نه.

جدول جدید، خواندن سفارشها را سادهتر میکرد، اما ثبت اطلاعات همچنان دستی بود؛ فرایندی که هر روز صبح از کارکنان زمان میگرفت و احتمال خطا را به همراه داشت.
میخواستم فراتر از بهبود ظاهر لیست سفارش بروم و کل فرایند را سیستمی کنم؛ بهطوریکه شعب بتوانند سفارشهایشان را ثبت کنند و کارکنان شعبهی مرکزی، اطلاعات را بهشکلی منظم و ساختاریافته دریافت کنند.

بعد از ساخت نسخهی اولیه، هنگام کار کردن همکارانم با اپلیکیشن، مشکلاتی را مشاهده میکردم و دربارهی تجربهشان از کار با برنامه بازخورد میگرفتم. بر اساس این مشاهدات، تغییرات کوچکی اعمال میکردم و نسخهی بهروزشده را دوباره در اختیارشان قرار میدادم.
این فرایند را با دو نفر پیش بردم و بهمرور، هم رابط کاربری را بهبود دادم و هم قابلیتهای جدیدی به برنامه اضافه کردم.

بعد از چند مرحله بهبود، به نسخهای نسبتاً بالغ از برنامهی سفارشگیری رسیدیم.
شعبههای فرعی بهجای ارسال پیام و ثبت دستی سفارشها در شعبهی مرکزی، سفارشهای خود را مستقیماً در برنامه ثبت میکردند.
در سمت شعبهی مرکزی هم، کسی که قبلاً هر روز صبح باید پیام سفارشها را جمعآوری و همه را دستی ثبت میکرد، حالا میتوانست سفارش تمام شعب را در یک جدول ساختاریافته ببیند، آن را مرور کند و با یک کلیک پرینت بگیرد.
برگهی چاپشده در اختیار همکارانم قرار میگرفت تا اقلام سفارشها را از روی آن جمعآوری کنند.

بهبود تدریجی بهجای بازطراحیهای بزرگ:
ایتریشنهای کوچک و سریع به من کمک کردند مشکلات را در حین استفادهی واقعی شناسایی کنم و بدون نیاز به بازطراحیهای بزرگ، تجربهی کار با محصول را بهتدریج بهبود بدهم.
طراحی در دنیای واقعی، با محدودیتهای واقعی:
این پروژه به من یاد داد که برای شروع، همیشه به فرایندهای تحقیقاتی ایدئال و منابع گسترده نیاز نیست. حتی مشاهدهی دقیق رفتار چند کاربر در محیط واقعی کار
میتواند بینشهای ارزشمندی ایجاد کند؛ به شرطی که محدودیتهای این مشاهدات را هم بشناسیم.
