در چنین روز در ۲۹ اکتبر سال ۵۳۹ پیش از میلاد، کوروش وارد شهر بابِل شد. تصرف بابل نقطهٔ عطفی بود که باعث ایجاد امپراتوری بزرگی در آسیای مرکزی و غربی شد.
کوروش در بهار آن سال قصد تسخیر بابل را کرد. بعد ماه ها نبرد سخت بابل بدست ایرانیان افتاد.
در بابل دهها هزار نفر از جوامع خارجی وجود داشتند و در میان آنها تعداد زیادی یهودی نیز وجود داشت که به اجبار و فشار حکومت از کشورهای خودشان رانده شده بودند.
این مردمان هرگز امید به بازگشت به میهن خود را از دست نداده بودند. اینها همگی آماده بودند تا به دشمن نبونعید کمک کنند و بدین ترتیب پارسیان را ناجی خود تلقی میکردند.
کشمکشهای اجتماعی از یک سو، نارضایتی کشاورزان، صنعتگران، اشراف و نجبا (کارمندان، کاهنان، بازرگانان و غیره) از سوی دیگر باعث شده بود که زیربنای اجتماع ویران شود. مردوک پرستان توسط نبونعید به حاشیه رفته بودند که این خود مخالفت را بیشتر کرد که نهایت تمام اینها سبب شد شهر اصلی بابل بی جنگ تسخیر شود.

این مردمان هرگز امید به بازگشت به میهن خود را از دست نداده بودند.
اینها همگی آماده بودند تا به دشمن نبونعید کمک کنند و بدین ترتیب پارسیان را ناجی خود تلقی میکردند.
کشمکشهای اجتماعی از یک سو، نارضایتی کشاورزان، صنعتگران، اشراف و نجبا (کارمندان، کاهنان، بازرگانان و غیره) از سوی دیگر باعث شده بود که زیربنای اجتماع ویران شود.
مردوک پرستان توسط نبونعید به حاشیه رفته بودند که این خود مخالفت را بیشتر کرد که نهایت تمام اینها سبب شد شهر اصلی بابل بی جنگ تسخیر شود.