نویسنده: همون همیشگی!

مسیر منتهی به کتابخانه دانشگاه را طی میکردم. آفتاب تقریبا به شکلی عمودی بر سرم میتابید، تشنگی امانم را بریده بود اما جرات دست زدن به ماسک و پایین دادنش را نداشتم! فوبیای عجیبی است دست زدن به ماسک! نه از تمیزی ماسک خیالت راحت است و نه از تمیزی دستانت! اندیشه ناآرامت که حالا دچار وسواس شده جای خود! وارد محوطه ساختمان میشوم. مسئول حراست میپرسد: با کی کار داری؟ و من که عطشم نای صحبت کردنم را گرفته است به جای پاسخ دادن، کارت دانشجویی را درمیآورم و نشانش میدهم! در پاسخ میگوید: بفرمایید!
خندهام میگیرد، گویا ظاهرمان با ماسک شبیه دانشجوها نیست که یک کارت میشود ضامنت تا بتوانی لابهلای کتابهای خاک گرفته بلولی!
به طبقه دوم میرسم لابی کتابخانه را رد می کنم وارد کتابخانه میشوم! هنوز پایم از در داخل نشده، خانم بداخلاقی فریاد میزند:
کیفتو داخل نیار بذار داخل قفسهها!
کیف را داخل قفسه میگذارم خندهام می گیرد! کیف دانشجو هم خطرناک است! جلو میروم سلام میکنم! سلامم را نیم بند جواب میدهد!
نمیتونی بخاطر کرونا بری دنبال کتاب! هرچی میخوای بگو خودم میارم!
لذت گشتن لابهلای کتابها چیزی نیست که از دست دادنش ناراحتت نکند اما باز هم خندهام میگیرد با همان خنده نیم بند میگویم:
کتاب نمیخوام، چندتا پایان نامه میخوام!
پایان نامه باید بری سرچ کنی تو سیستم، کدهاشو بنویس برم برات بیارم!
لحنش خشن است اما به کارش تسلط دارد! معلوم است حسابی دلش از دانشجو جماعت خون شده است!
کدهای پایان نامه را مینویسم مقابلش قرار می دهم!
مگه تو سیستم فایل دیجیتالشون نبود که دستی میخوای؟
چرا بود اما فقط ده صفحه اولشون!
مشکلت با همون حل نمیشه؟
معلوم است علاقهای به بلند شدن از جایش ندارد!
نه حل نمیشه! ده صفحه اولشون عین ده دیقه اول موسیقی سنتی میمونه! آهنگ خالیه! جلد، صفحه عنوان، بسم الله، صفحه سفید، تقدیر و تشکر، فهرست مطالب، فهرست اشکال و نمودارها تازه به جای خوبش که رسید قطع شد!
از شوخی بی نمکم خوشش نمیآید! بلند میشود و با صدایی آهسته میگوید:
معلومه دانشجو نیستی وگرنه از همین ده صفحه هم میشه خیلی چیزها درآورد!
پایان نامه ها را میآورد! روی میز میکوبد و میگوید:
فقط آروم بازشون کن صحافیشون خراب نشه!
خندهام میگیرد! ارزش درخواست یک دانشجو برای پژوهش از صحافی یک کتاب هم کمتر است!
پایان نامه را باز میکنم! دانشجوی سال 92! ورق میزنم تا به جاهای اصلیاش برسم. کاغذی توجهم را جلب میکند!
داخل کاغذ نوشته:
این مدت که برای انجام کارهای پرینت و صحافی پایاننامهتون اینجا میومدید خیلی به دلم نشستید اما روم نمیشد بگم. حالا که دیگه قرار نیست اینجا بیایین پس براتون روی این کاغذ مینویسم که خیلی دوستتون دارم و تا حالا کسی رو اینقدر دوست نداشتم اگه شد باهام تماس بگیرین...
شمارهاش را پایین نامه نوشته است! عاشق بیچاره خبر نداشته نامهی به این مهمی را در داخل نسخهای از پایان نامهها قرار داده که ماموریتش رفتن به کنج خلوت کتابخانه بوده! بعید میدانم معشوق این نامه را دیده باشد حتما با سرعت هرچه تمام این نسخه را به کتابخانه داده و رفته است پی کارش!
نامه را برمیدارم و کنار میز میگذارم مشغول انجام کارم میشوم اما از حرکت عاشقانه این انتشاراتی خندهام میگیرد! دلم میخواهد یخ خانم کتابدار را آب کنم پس نامه را برمیدارم و به سمتش حرکت میکنم! سرش گرم خواندن کتاب است. روبرویش میایستم. بدون آنکه نگاهم کند میگوید:
اگه بازم پایاننامه میخوای باید اونارو پس بدی تا جدید بگیری!
کاغذ را روی میزش قرار میدهم.با صدایی شاد میگویم:
این نامه عاشقانه رو داخل یکی از اونا پیدا کردم خیلی بانمک و جالبه :) گفتم به شمام نشون بدم شاید براتون جالب باشه :)) کشف جالبی کردم نه؟!!
نامه را میگیرد و از بالای عینکش نگاهی میاندازد با خشم میگوید:
این از کارهای انتشاراتی سابق دانشگاست. اینارو داخل پایاننامهها میذاشت تا برای خودش دوست و رفیق جور کنه! توی ورودیهای اون سال همه از علایق آقا بودن! خداروشکر که بیرونش کردن اما تبلیغاتش گویا هنوز پابرجاست! تا مدتها از داخل پایاننامهها درمیاوردیم، فکر کنم دیگه این آخریش بود!
از پایان غیرقابل انتظار کشفم جا میخورم! مسیر برگشت را طی میکنم. خندهام میگیرد از شیوه بازاریابیِ روابط آن آقای انتشاراتی!
در حال رفتن خانم کتابدار صدایم می کند و میگوید:
دخترم ممنون کمک بزرگی کردی! بازم پایاننامه خواستی حتما بگو برات بیارم