پناه میبرم به خداوند یکتا؛ از شر ابلیس رانده شده.
به نام خداوند بخشنده و مهربان
نماز؛ راز و نیاز
از سوی نیازمند
به سوی صاحب نیاز
به راستی که تمام شکرگزاریها و ستایش هایجهان، باید از آن اللّٰه باشد؛ پروردگار جهان و جهانیان، بخشنده و مهربان، صاحب روز منفعت و زیان.
تنها برای او بندگی کنیم و تنها از او یاری جوییم؛ تا بلکه عبد خود را لایق راه راست دانسته و بدان هدایت کند.
راهی که بندگانِ نعمت داده شده بدان رسیدهاند؛
نه راه کسانی که اللّٰه بر آنها غضب ورزید؛
و نه راهِ گمراهان.
او یکتاست؛
نیازی ندارد و درگاه نیازمندان است؛
نه زائیده و نه زاده شده و نه برای او همتا و مانندی وجود دارد.
پروردگار، از هر موجودی، چه در عالم معنا و چه در عالم ماده، برتر و بزرگتر است؛
و پاک و منزه.
منت خدای را عزّ و جلّ.