حجران

پیمان ادب ما که هزاران بار بستیم

پیمان توبا گوشه چشمی بشکستیم

؛════════════════

اخر الامر چو از معرکه عشق تو جستیم

لاکن چو شقایق به گل عشق نشستیم

؛════════════════

مشتاق تو هستیم و در خانه نبستیم

اما گذر عمر جفا کرد چون شیشه شکستیم

؛════════════════

باز ا همه عمر که در فکر تو بگذشت

خوش باد که ما در پی ان موی تو هستیم

؛════════════════

این راز غم الود که در سینه نهفتیم

در یاد سپردیم و به کس هیچ نگفتیم

؛════════════════

لاکن نتوان راز دل اندوخت و دهان دوخت

پس قفل دل ازاد نمودیم و چنان مرثیه گفتیم

؛════════════════

"نمی‌توان به‌تو شرح بلای هجران کرد

فتاده‌ام به بلایی‌، که شرح نتوان کرد"