شاید بهتر بود عنوان رو آخر پست مینوشتم ولی ایده ی بهتری نداشتم بابت اینکه چطور چنین چیز مهمی رو معرفی کنم البته خودم هم حرفی داشتم .
همچنین یکی از مهم ترین دلایلی که اصلا این پست رو نوشتم این بود که تو شعر یکی از افراد اینجا عبارت جنایت با " کینه ی نو " به چشمم خورد .
زندگی ما که فقط تو فقدان و نرسیدن خلاصه میشد ، گاهی که رسیدیم جشن کوچیکی بر خودمون گرفتیم و تنها ، استکانو دادیم بالا به سلامتی خودمون و حسرت سالیانمون ؛ دوستهایی که ازشون انتظار دشمنی نداشتیم !
بگذریم ، دفعات زیادی اینجا تصمیم به نوشتن راجب مساعل مهم این اواخر گرفتم و صادقانه نتایج بدی هم نداشت اما این رو فهمیدم که مقاله برای مقاله نویسِ ، نسخه برای نسخه نویسِ مسعولیت هم برای کسیه که توان مسعول بودن رو داشته باشه هرکسی باید سرجای خودش باشه که امروز بیشتر هر زمانی نیست !
آلبوم "لغو" اثر "فرشاد" از هنرمندای نسل اول هیپ هاپ فارسی ؛ توضیح اجمالی خاصی براش ندارم اما از اون نوستالژی هایی هست برای نسل من که شروع یه دوره ی جدید از رپ بود :
"رنگ دادن به حقایق"
7 سال پیش یعنی سال 94 با قلمی که از دل نوشتِ و صدایی گرفته این آهنگ از آلبوم کمتر شنیده شده ی لغو منتشر شده : "بپرس"
جدا از اینکه پیشنهاد میکنم تمامی کار های این هنرمند رو دنبال کنید این یکی رو فقط میخواستم
تقدیم کنم به کسایی که نیمه راه پشتمونو خالی کردن !
تقدیم کنم به کسایی که بخاطر منافعشون از مردمشون گذشتن !
مهمتر از همه تقدیم کنم به کسایی که ما رو باورمون نکردن !
تقدیمش میکنم حتی اگر نفهمیدش ...
هنوز باورش نکردی هموطن ...؟!
" از دلیل کم شدن خنده ها بپرس "
