ویرگول
ورودثبت نام
سیما عباسی
سیما عباسینویسنده، طنزنویس، کپی رایتر و خلاصه "همه چیز" نویس!
سیما عباسی
سیما عباسی
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

«هویت، رنجِ خودساخته»

هویت؛ رنجِ خود ساخته!
هویت؛ رنجِ خود ساخته!


من کی ام؟

پاسخ به این سوال، ساده ­ترین تعریف از «هویت» ماست. همان واژه سنگینی که فقط چهار حرف دارد اما بار زیادی را به دوش می ­کشد. تقریبا معادل یک کهکشان.

هویت می ­تواند یک فرش باشد برای یک کشور.

یک کتیبه باشد برای یک تمدن.

یک عدد برای یک قهرمان دو و میدانی.

یک ایدئولوژی برای یک مکتب فکری.

یا حتی یک دست خط خرچنگ قورباغه برای یک پزشک!

هویت، شناسنامه است. اما فراتر از ماده و ماهیت فیزیکی. ذره ذره ساخته شده. با خون دل خوردن­ ها، اما و اگر ها، زیر سوال بردن ­ها و همه چکش­ های دردناکی که فرود آمده و ضربه زده تا سنگ بی معنایی، بالاخره شکل چیزی را به خود بگیرد.

اگر سیاه مقابلِ سفید باشد، هویت مقابلِ سردرگمی است. من هویت را رهایی از «بلاتکلیفی ­ها» معنا می ­کنم. آینه صیقلی و بزرگی که «تو» را، با همه ارزش­ ها و باورها و ندانم­ ها و نفهمیدم­ هایت به تو نشان می ­دهد. و تو با کنجکاوی نگاه می­ کنی و می ­پرسی این منم؟

خوب نگاه کن. رنج ­های دیروز، حقیقت امروزِ توست. از چیزی که هستی نترس. به هزینه ­هایی که پرداخت کرده ­ای تا آینه چیزی برای نمایش داشته باشد فکر کن. انتخاب­ های سرِ دوراهی، بدن درد های فکری، طرد شدگی ­های اجباری، از دست ­دادن­ های واقعی و بحران ­های تکراری.

نخواه که بقیه هویت تو را بسازند. خودت آجر به آجرش را روی هم بچین. بگذار یک اشتباه، آجر مخربی باشد که هرچه ساختی را فرو بریزاند. دوباره بساز، صد باره. هزارباره. پِی را اصولی بساز. تعداد پنجره ها را زیاد کن و به درها قفل نزن. نما را به رنگ دلخواهت انتخاب کن. متراژ مهم نیست، سقف را بلند بگیر تا جوانه آرزوهایت همیشه راهی برای رشد داشته باشد. خودت را معماری کن. می­ بینی؟ این تویی. این پلاک، آدرس توست. همان که فیلسوف­ های بی مخ، «هویت» صدایش می ­زنند!

هویتبحرانسردرگمیبلاتکلیفی
۱
۰
سیما عباسی
سیما عباسی
نویسنده، طنزنویس، کپی رایتر و خلاصه "همه چیز" نویس!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید