هر آدمی در جهان دستِ کم یکبار باید این سوال را از خودش بپرسد و به آن بیندیشد
آدمها میتوانند اهداف و آرزوهای متفاوتی داشته باشند ...
هرکس به دنبال جایگاهی و یا مقامی روی زمین میگردد و چه آرزوهای متفاوتی وجود دارد که هرکس به سودای خویش مشغول است !
هرکس به مسیرِ خودش نگاه میکند
به زندگی اش به خواسته هایش به هرآنچه اورا خوشحال میکند و زندگی اش را آرامش میبخشد!
یک نفر به دنبال خرید خانه و دیگری به دنبال آخرین مدل اتومبیل میگردد !
یک نفر تنها در جستجوی لقمه ای نان و دیگری برای چاپ کتابش در تکاپو است !
یک عده درگیر میزان حقوق هایشان و عده ای دیگر درگیر تحصیل و پیشرفتشان هستند...
هزاران معضل کوچک و بزرگ
میلیون ها آرزو و به گمانم به اندازه ی کهکشان راه شیری افکار و خواسته ی متفاوت در جهان وجود داشته باشد ...
اما یک اصلِ مهم
یک خواسته ی جهانی و یک پاسخ به این سوال که برای چه زیسته ام،وجود دارد و آن انسانیت است!
هدف آنجایی ست که از رنجِ انسان ها کاسته شود
و انسانیت آنچنان که باید و شاید چون جانی شیرین در کالبدِ زندگی جاری شود ...
همه ی ما برای انسانیت زیسته ایم
برای اینکه خودمان را خوب بشناسیم و در انسان بودن بکوشیم
و اما انسانیت آنجایی محقق میشود که هیچکس خود را بی عیب و نقص نیابد و هیچکس دیگران را قضاوت نکند
نه ما بی نقصیم و نه اطرافیان ما !
انسانیت آنجایی دست یافتنی میشود که هرکس در تربیتِ درستِ خویش بکوشد و دست از دروغگویی به خودش بردارد
سعی نکند خودش را گول بزند که بی عیب است
بلکه سعی کند در طول زندگی اش از رنج انسان ها بکاهد
برای انسانیت و اصول آن تلاش کند
قضاوت نکند
تمسخر نکند
و عامل غم و رنج نباشد
تا اگر روزِ نبودنش رسید بگویند انسان بود
انسانِ انسانی بود
و روزی به فهم این مطلب خواهیم رسید که هر انسانی انسانیت ندارد! و نمی داند هدفش از زندگی چه بوده است ...
#فاطمه