
مرد...
جنس برتر...
موجود گرانقیمت...
بیشتر حجم بدنش از استخوان و ماهیچههایی متراکم و هزینهبر تشکیل شده. در خانوادههای متمکن و متمول، فرزند پسر زاده میشود؛ چون بزرگ کردن پسر، امکانات وسیعی میطلبد. او موجود نقد نیست؛ یک پروژه هزینهبر است که مدام کالری، گوشت و پروتئین بیشتر طلب میکند. او جای بیشتری میگیرد، بزرگتر و قویتر است و پرورش او، سرمایهگذاری سنگینی روی شانههای والدین است.
او باید سالها آموزش ببیند، یاد بگیرد، به دنبال کسب و کار باشد، سرپناه جور کند، قلمرو خود را مستحکم کند و در نهایت، تامینکننده باشد. بیولوژی، بیرحمترین حسابدار دنیاست؛ جنین پسر برای رشد، بنیه و مواد معدنی بدن مادر را به تاراج میبرد تا با وزنی بیشتر به دنیا بیاید. پس مادر باید در اوج سلامت باشد و پدر در اوج قدرت و دارایی، تا این موجود شکل بگیرد. اگر شرایط مهیا باشد، طبیعت پسر میزاید؛ اما در شرایط ضعیف، دختر متولد میشود، چرا که دختر از نظر بیولوژیک «کمهزینهتر» است؛ هم در دوران جنینی، هم در رشد، و هم در دوران بلوغ که آماده مبادله است. اما پسر... پسر باید پرورش پیدا کند.
از همان لحظه که در رحم مادر جان میگیرد، با آن اشتهای بیولوژیک سیریناپذیر، منابع را میبلعد تا استخوانبندیاش را برای «تسلط» آماده کند. او برای «تداوم ساده نسل» ساخته نشده؛ او برای «اقتصاد قدرت» طراحی شده است.
آن حجم از ماهیچههای متراکم، آن نیاز مداوم به سوخت که مثل یک کوره تمام منابع پیرامونش را میسوزاند و به قدرت فیزیکی تبدیل میکند، یک بیانیه است: من برای کمهزینه بودن طراحی نشدهام.
وقتی راه میرود، وقتی آن استخوانبندی سخت و نفوذناپذیرش را در فضا جا میدهد... این فقط یک آناتومی ساده نیست. او نیاز دارد که قلمرو داشته باشد، فضا را اشغال کند و تامینکننده باشد، چون اصلاً نمیتواند در جایگاه یک «مصرفکننده ارزان» تعریف شود.
او آنقدر گران است که برای داشتنش، یا باید «معامله بزرگ» کرد، یا باید به تماشای دوردستها نشست و... فقط حسرت خورد.
تولید چنین موجودی، از توان خیلیها خارج است. او لوکسترین کالای طبیعت است؛ تولیدش ریسک دارد، نگهداریاش پروتکل میخواهد و از دست دادنش... یک خسران جبرانناپذیر.
مرد... گران است...
در اقتصاد سرد بیولوژی، عیار وجودی هرکس با توانش در اشغال فضا و پرداخت هزینههای سنگین بقا سنجیده میشود؛ جایی که هیچ تعارفی با ضعف نیست و «بودن»، خودش یک بدهی بزرگ است.
حالا، اگر چنین موجودی در کنارتان است، بدانید که هزینه نگهداریاش بالاست. و اگر نیست... شاید بهتر باشد بپذیرید که در سطح «تولید» یا «نگهداری» چنین کالایی نیستید.
حقیقت همیشه تلخ است... مگر نه؟