برخورد سیارک ها به زمین و راه حل های دفاع از سیاره و دفتر هماهنگی دفاع سیاره ای (PDCO)


- ? زمین منظومه شمسی خود را با میلیاردها سیارک و دنباله دار شریک است. اکثریت قریب به اتفاق دور خورشید دور از سیاره ما می چرخند. آنهایی که مدار آنها به مدار ما نزدیک می شود، اجرام نزدیک به زمین نامیده می شوند. اکثریت قریب به اتفاق بی ضرر هستند و هیچ تهدیدی ندارند.
با این حال، بیشتر مردم از شی بزرگی که 65 میلیون سال پیش کل سیاره زمین را ویران و نسل دایناسورها را منقرض کرد آگاه هستند. اگرچه نادر است، اما این نوع تأثیرات هنوز امکان پذیر است. در واقع، NEO ها با اندازه های مختلف می توانند تهدیدهای جدی باشند.
تأثیر بر روی یک شهر پرجمعیت یا بالای آن میتواند باعث مرگ میلیونها نفر شود و تأثیر روی آب میتواند باعث سیلهای عظیم در خطوط ساحلی شود. هر گونه تأثیر عمده منجر به فاجعه، آسیب، و مرگ گسترده خواهد شد و بحرانهای بشردوستانه و پناهندگان بینظیری را در سراسر جهان ایجاد میکند.
خبر خوب این است: برخورد یک سیارک یا دنباله دار یک فاجعه طبیعی است که در واقع اگر تلاش کنیم می توانیم از آن جلوگیری کنیم.
تلاش برای جلوگیری از برخورد سیارک یا دنباله دار، دفاع سیاره ای نامیده می شود.
ناسا دفتر هماهنگی دفاع سیاره ای (PDCO) را برای مدیریت ماموریت مداوم خود در دفاع از سیاره ایجاد کرد.
دفتر هماهنگی دفاع سیاره حامی مطالعات فناوریها و تکنیکهای انحراف یک سیارک از مسیر برخورد پیشبینیشده با زمین است. جهانشمول احرار نیز در تلاش است تا ایده و برنامه خود را برای جلوگیری از برخورد NEO به دفتر هماهنگی دفاع سیاره ای ارائه دهد
سیارک و شهاب سنگهای منظومه شمسی :


- ? ناسا و آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز اولین ماموریت مهم منحرف کردن سیارکی به اسم دیدیموس را با کوباندن فضاپیما (ماهواره) دارت به این سیاره بر عهده دارد.
در این ماموریت آزمایشی قرار است تغییر مسیر حرکت و انحراف سیارک بعد از برخورد عمدی فضاپیمای دارت اندازه گیری شود، هدف این آزمایش، تست سیستم دفاعی سیارهای و سنجش موثر بودن این پروژه است تا زمین و نسل بشر به سرنوشت دایناسورها دچار نشوند.
- ? فضاپیمای دارت ناسا پس از یک سال طی کردن مسافت، به نزدیکی هدف خود : “دیمورفوس” میرسد که یک سیارک به اندازه 160متر است و به دور یک سیارک بسیار بزرگتر به نام “دیدیموس”میچرخد. ارتفاع این سیارک به اندازه برج خلیفه است.
مأموریت ناسا شامل کوبیدن فضاپیمای “DART” به سیارک “دیمورفوس” با سرعت ۲۴ هزار کیلومتر بر ساعت است.
ناسا فهمیده است که سطوح برخی از سیارکها تقریبا مانند مایعات بسیار سیال و خردشدنی است. اما اینکه این نوع مواد به برخورد فضاپیمای دارت چه واکنشی نشان خواهند داد، مشخص نیست.




ابرکانال تلگرام سازمان جهانشمول احرار : t.me/AOrgan