
ما از اميدها همه يکجا گذشته ايم
از آخرت بريده ز دنيا گذشته ايم
سوداگری است خاک به زر ساختن بدل
ما بهر آخرت نه ز دنيا گذشته ايم
از ما مجو تردد خاطر که عمرهاست
کز آرزوی وسوسه فرما گذشته ايم
آسوده از پريدن حرص است چشم ما
از توتيا به کوری اعدا گذشته ايم
هر سايلی به ما نرسد در گذشتگی
ما از گدايی در دلها گذشته ايم
گشته است در ميانه روی عمر ما تمام
ما از پل صراط همين جا گذشته ايم
عزم درست کار پر و بال می کند
با کشتی شکسته ز دريا گذشته ايم
آزادگان گر از سر دنيا گذشته اند
ما از سر گذشتن دنيا گذشته ايم
از نقش پای ما سخنی چند چون قلم
مانده است يادگار به هر جا گذشته ايم
افتاده است شهپر پرواز ما بلند
در بيضه از نشيمن عنقا گذشته ايم
هر کس که پا نهاد گرفتار مي شود
بر هر زمين که سلسله بر پا گذشته ايم
ما چون حباب منت رهبر نمی کشيم
صدبار چشم بسته ز دريا گذشته ايم
هموار ساخته است به ما شوق راه را
در کوه اگر رسيده، ز صحرا گذشته ايم
صائب ز راز سينه بحريم با خبر
چون موج اگر چه تند ز دريا گذشته ايم
صائب تبریزی
کانال کلبه شعر