وحشت شب برفی

شب برفی سردی بود ما چهارتا خواهر و برادر بودیم یک بخاری نفتی خیلی قدیمی هم داشتیم تو اون شب سرد برفی یادم نمیاد که بخاری مون نفت داشت که روشن کنیم یا نه اون موقع ها نفت کوپنی بود مادرم معلم دلسوزی بود که علاوه بر کارهای بیرون و کار خونه همه مسولیت های پدرمم هم انجام میداد.اون بود که باید می‌رفت کوپن میداد نفت میگرفت مادرم بود که هر وقت کپسول گاز تموم میشد تنهایی بدون وسیله می‌برد و پرش میکرد .مادرم زنی سفید پوست با موهایی مشکی پر پشت و ریز نقش بود .تو اون شب برفی نیمه های شب صدای ناله های مادرم منو بیدار کرد.نگاه کردم دیدم خواهر ها و تنها برادرم کنار من خوابیدن آخه ما فقط دوتا اتاق داشتیم اما اثری از مادرم نبود .بیشتر گوش دادم فهمیدم صدا از تو حیاط خلوت بود .سفیدی برفهای تو حیاط ،تو اون موقع شب حیاط کمی روشن کرده بود.بیشتر دقت کردم دیدم آفتابه قرمزمون هم تو حیاط افتاده و جارو سیخی که باهاش جارو میکنیم اونا اونجا تو برفها چیکار میکردن.تو تاریکی شب دیدم یک سیاهی انگار رو پله ها هست داشتم دنبال مامان میگشتم.وای خدای من این مامان بود بدون لباس گرم اون موقع شب تو برفها چیکار داشت .رفتم در باز کنم بیاد تو دیدم در حیاط باز نمیشه .مامان نگاهم کرد .فهمیدم کار بابام بیرونش کرده در هم بسته .رفتم تو که بقیه بیدار کنم بابام رفت در باز کرد مامان اومد تو ،اون شب و شبهای وحشت انگیز دیگه تو خاطر من موند بعد ها فهمیدم اون افتابه و جارو هم بابام پرت کرده تو برفها که مامان بترسه.

من با ترس بزرگ شدم

و این داستان ادامه دارد