از زمانی که به یاد دارم همیشه در تلاش بودهام موفقیتهای بسیاری به دست آورده و زندگی خوبی را برای خود و خانوادهام تشکیل بدهم. در فراز و نشیب سالیان گذشته، تجربیات بسیاری را به دست آوردم؛ و البته تاوان بسیاری نیز بابت کسب تجربه دادهام. در آن زمان با ورزش شروع کردم و با تمرینات بسیار و مشقتهای فراوان پلههای ترقی را طی کردهام. بعد از آن با ادامه تحصیل سعی کردم به آرزوهایم دست یابم. درحین تحصیل و بعد از آن در فعالیتهای شغلی متنوع تلاشهای بسیاری کردم. هر گاه که پیشرفت زیادی حاصل نمیشد و خواستههایم را به دست نمیآوردم، به دنبال فاکتوری بودم که کاستی وکمبود خود را به آن نسبت بدهم. معمولا سعی میکردم آن را به عوامل گوناگون نسبت بدهم و همه را مقصر بدانم. همه به جزخودم! بعد سعیکردم طور دیگری به موضوعات نگاه کنم. همیشه به دنبال گمشدهای میگشتم که بتوانم پازلم را باقدرت بچینم و گهگاهی کمبودهای موجود را به عنوان موانع عدم موفقیت خود مییافتم. غافل از اینکه رگههای الماس در درونم میدرخشید و من از آنها غافل بودم. به قول مولانا که میفرماید:
«آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم/ یار درخانه و ما گرد جهان میگردیم.»
بنده این گمشده را در ورزش، در تحصیل و در شغل نیافتم.اما تلاش زیاد، همراه با نتیجههای گوناگون شکست و پیروزی، مرا برآن داشت که در جای دیگری به دنبال گمشده خود بگردم؛ و در نهایت با گرفتن مشاوره از مربیان کارآزموده و با دانش خود، پس از مدتها به این نتیجه رسیدم که رگههای الماس هر شخصی، نگرش آن فرد نسبت به زندگی خود میباشد. پس نوع نگرش خود را تغییر دادم.
نگرش آن چیزی است که در درون ما وجود دارد و برای ما دارای اهمیت بسیاری است. نگرش باعث میشود که ما روز به روز از پلههای پیشرفت بالا برویم، و یا از نردبان ترقی سقوط کنیم.
آیا تا به حال فکر کردهایدکه چرا برخی از افراد شرکتها، کسب و کارها و یا کشورهای مختلف موفق ترند؟
به راستی چه عاملی باعث این پیشرفت میشود؟
این افراد و شرکتها به صورت موثرتر فکر و عمل میکنند.آنها یاد گرفتند که از روی با ارزشترین عامل تولید، یعنی «انسان» به راحتی نگذرند. آنها به این اعتقاد یافتند که موقعیت هر سازمان،کشور و یا هر فرد به کیفیت نیروی انسانی آن بر میگردد؛ و کیفیت هر انسان به نوع بینش و نگرش او وابسته است. این نیروهای انسانی همه با هزینههای بالا، آموزش و مهارت دیدهاند. بسیاری از مدیران موفق به این نتیجه رسیدهاند که برای کاهش هزینه و افزایش سود وکارایی، باید با افرادی کار کنند که دارای نگرش بهتری نسبت به بقیه هستند. این نگرش باعث میشودکه افراد درکارهای گروهی به بهترین شکل عمل کرده تا اتلاف نیرو و انرژی کاهش یابد. در آن هنگام است که وظیفه شناسی بهبود پیدا میکند، و تعامل سرتا سر سازمان را فرا میگیرد. این سخن اشتباه نیست، میدانم شما به برنامههای مختلف نیاز دارید؛ اما آنها موقعی تاثیر خواهند داشت که پایه و اساس درستی داشته باشند. اگر این مقیاس را بر روی آسمان خراشها و ساختمانهای عظیم الجثه ببریم، هر اندازه ابعاد آنها بزرگتر باشند، میبینیم که پایه و زیرساخت بزرگتری نسبت به کل سازهی آنها تعبیه شده است. این پایه و اساس قوی است که باعث سرفرازی آن آسمان خراش میشود. پایه و اساس نکتهی مهمی است که همیشه باید به نحو احسن به آن پرداخت. این پایه و اساس در هر فرد طرز نگرش، و در هر سازمان وکشوری فرهنگ آن کشور میباشد.
برای به وجود آمدن نگرش خوب و کارساز نیاز به آموزش و یادگیری متناسب است. ما در طول زندگی آموزشهای فراوانی را دیدهایم ولی متاسفانه فقط ۱۵درصد این آموزش در موفقیت ما تاثیر داشته است؛ چرا که پایه و اساس انسان نگرش است و میزان کاربردی کردن آموزشها و مهارتها را در افراد مختلف نگرش آنها مشخص میکند. «نگرش» در ادبیات انگلیسی یکی از مهمترین کلمات محسوب میشود که برای قلمروهای مختلف زندگی، همانند زندگی شخصی و یا حرفهای به کار میرود.
آیا یک دانشآموز بدون نگرش خوب میتواند در تحصیلات خود موفق شود؟ آیا یک فروشنده، با نگرش خوب موفقتر است یا یک فروشنده بدون نگرش خوب؟ یک مدیرکاب باید در نهایت این موضوع پی ببرد که هیچ مدیری امکان کاب شدن را ندارد، مگر با داشتن نگرش متعالی و خوب.
پایههای موفقیت، صرف نظر از قلمرو انتخابی آن، نگرش است. پس شما عزیزان باید در اولین مرحله از موفقیت به دنبال بررسی نوع نگرش خود باشید؛ و ببینید میزان نگرش شما چه تاثیری بر اهدافتان دارد. وقتی نگرش هر فرد درست باشد، در مییابد که در روی رگههای الماس درون خود زندگی میکند. در مییابد که در طول زندگی هر لحظه ازکنار فرصتها بیتفاوت گذر کرده و توجهی به آنها نکرده است. این فرصتها تا آخر عمر شما در زندگی وجود دارند؛ ولی مشکل اینجاست که هر فرصت یک بار بیشتر برای شما به وجود نمیآید؛ و فرصتها، حالتها و شکلهای متفاوتی را دارند. پس شما آنها را به صورتهای مختلفی تجربه خواهید کرد.
آیا انسان با نگرش متولد میشود؟ آیا در طول دوران رشد خود آن را کسب میکند؟ چه عواملی در تعیین و شکلگیری نگرش انسانها دخیل میباشد؟ آیا نگرش را میتوان عوض کرد؟
در پاسخ باید بگویم، ما هنگام تولد هیچگونه نگرشی نداریم و ذهن ما همانند صحفه-ای پاک و سفید، عاری از هر مطلب شکلدهندهی نگرشهاست .عوامل مختلفی سطح نگرش ما را تعیین میکنند که عبارتند از:
۱. محیط پیرامون
۲. تجربههای دوران رشد
۳. تعلیم و تربیت
محیط پیرامونی :
محیطها شامل محیطهای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، مذهبی و اقتصادی ما هستندکه به صورت خرد در خانه، مدرسه، دانشگاه و در محیط کار و زندگی ما ظاهر میشوند. در مجموع تأثیرات این عوامل مختلف بیرونی همان شاکلهی فرهنگی ما را تشکیل میدهند. و این مهم چه به صورت شخصی و چه به صورت سازمانی و ملی، یکی از ارکان تعیینکن ندهی نگرش افراد است.
تجربههای دوران رشد:
«تجربه» عاملی است که در اثر گذشت زمان و حوادث مختلف زندگی و اجتماعی شکل میگیرد. اگر ما یک تجربهی مثبت از موضوعی داشته باشیم، طبیعتا نگرش ما نسبت به آن موضوع مثبت خواهد بود. اما اگر تجربهی منفی و خاطرهی منفی از موضوعی داشته باشیم، نگرش ما منفی خواهد بود. تجربه میتواند از افراد مختلف و یا از لوازم ارتباط جمعی به ما انتقال پیدا کند. به نظر من قدرتها و دولتهای بزرگ با استفاده از شبکههای اجتماعی و لوازم ارتباطی جمعی همانند تلویزیون، رادیو، روزنامهها و سایتها و شبکههای اجتماعی هر لحظه بر روی نگرش ما تاثیر مستقیم میگذارد، عمدهترین فرق فرهنگی کشورهای جهان اول و کشورهای درحال توسعه یا کشورهای فقیر از طریق همین لوازم ارتباط جمعی ایجاد میشود.
تعلیم و تربیت:
تعلیم و تربیت چه به صورت رسمی و یا چه به صورت غیر رسمی در تشکیل نگرش افراد جامعه نقش به سزایی دارد. معمولاً در تعلیم و تربیت دانش به صورت راهبردی به دانایی تبدیل میشود و موفقیت را تضمین میکند. هر استاد و معلمی میتواند بالاترین تاثیرات را در افکار و نگرش دانشآموزان و دانشجویان داشته باشد. به طوری که اثرات تعلیم و تربیت آنها را در طول زندگی هر فرد نمیتوان اندازهگیری کرد؛ به همین خاطر است که معمولاً کشورهای پیشرفته بهترین سیستم آموزشی را برای خود طراحی کردند، و معمولاً معلمان و اساتید مجرب را به خدمت میگیرند. از سویی میزان حقوق و طبقهی اجتماعی این افراد را در بالاترین سطح خود قرار میدهند، تا از این طریق به بهترین شکل به پرورش کودکان خود بپردازند. اما متاسفانه درکشورهای درحال توسعه سیستم آموزشی طوری طراحی شده که کمتر به پرورش کودکان بپردازند. این موضوع را می توان با یک جستجوی ساده در سطح زندگی و درآمدی اساتید و معلمان دید.
یکی دیگر از بزرگترین مولفههای تشکیل نگرش افراد «خانواده» میباشند. خانواده میتواند با بهکارگیری راهکارهای دقیق و حساب شده، آسیبهای اجتماعی در حیطهی نگرش فرزندان خود را بکاهد. به همین دلیل نگرش افراد گوناگون در جامعهی یکسان با هم متفاوت است. من بر این تاکید میکنم که متاسفانه نگرش غالب در جامعه نگرشی منفی است؛ که درصد بیشتری را شامل میشود. همانطور که در فصل گذشته نیز اشاره کردم، مهمترین فاکتور در نگرش، مثبت و منفی بودن آن است؛ و ویژگی افراد مثبت نگر و منفی نگر را نیز تا حدودی بازگو کردم.
به راستی افراد با نگرشهای مختلف را چگونه میتوان شناسایی کرد؟ و ما خود را جزو کدام گروه میبینیم؟
افراد با نگرشهای مثبت معمولاً مراقب، صبور، متواضع و مطمئن هستند.آنها انتظارات بالایی از خود دارند و پیامدهای مثبت را پیش بینی میکنند. فردی که نگرش مثبت دارد، همانند یک کشور چهارفصل است که در هر زمان از سال شرایط آب و هوایی مناسب را در خود داراست و توانایی تولید و خود کفایی را دارد. دلیل اعتقاد بنده به نگرش مثبت، فواید بیشائبهی آن است که میتواند در شکلگیری شخصیت یک مدیرکاب بسیار حائز اهمیت باشد.
۱. میزان استرس را در افراد کاهش میدهد.
۲. باعث ایجاد شخصیت مطبوع و خوشایند در فرد میشود.
۳. قانون مداری را افزایش میدهد و قانون گریزی را کاهش میدهد.
۴. کارایی را به شدت افزایش میدهد.
۵. کیفیت کارهای تیمی وگروهی را بالا میبرد.
۶. باعث بهبود روابط در تمام سطوح میشود.
طبیعت انسان طوری است که کلا در مقابل تغییر مقاومت میکند و برایش بسیار سخت است. همانطور که در فصول قبل اشاره کردم، ذهن میانی برای حفظ انرژی و بقای ما آموزش دیده است و این محافظت را به نفع احسن انجام میدهد. تغییر نگرش فقط از طریق یادگیری و آموزش امکان پذیر است. یادگیری بیشترین انرژی را مصرف میکند و بیش از کارهای مختلف انرژی بیشتری میگیرد. به همین خاطر مغز میانی با ایجاد تلههای فکری و نقشههای حساب شده، ما را متقاعد میکند که از یادگیری سرباز زنیم. در نتیجه این نگرش ما به همان صورت که شکل گرفته، باقی میماند. حتی ما با آگاهی از نگرشهای منفی خود با آن راحت هستیم و هیچ تلاشی برای تغییر این حالت نمیکنیم؛ در صورتی که با این نوع نگرش هیچگاه طعم واقعی موفقیت را نخواهیم چشید.
افراد منفینگر همیشه در حال گلایه و شکایت، دلیل تراشی و مسئولیت ناپذیری هستند. زندگی مانند یک میدان پر از موانع با نا ملایمتیها و مشکلات است که به وسیلهی داشتن نگرش منفی آنها بزرگترین مانع برای خودمان را ایجاد میکنند. این افراد زمان بسیار زیادی را برای حفظ دوستیها، شغلها، ازدواجها و روابطشان میگذرانند. این نوع نگرش باعث خشم، زندگی بیهدف، تندی و درگیری فکری میشود. اینگونه افراد یک محیط با، بار انرژی منفی درخانه و محیط کاری ایجاد میکنند.آنها معمولا اینگونه نگرش را در سطح جامعه اشاعه میدهند و از این طریق به همنسلان خود و نسلهای بعدی خیانت میکنند.
حال با ارزیابی خود باید نوع نگرش خود را شناسایی کنیم؛ و اگر میخواهیم به مدیر کاب تبدیل شویم، در اسرع وقت، با مقابله با ذهن میانی خود و شکستن مقاومت ذهن، شروع به یادگیری و تغییر نگرش خود کنیم.
بسیاری از دانشمندان عقیده دارند که انسان در دوران کودکی در حال شکلدهی به شخصیت و نگرش خود است؛ و این مسئولیت خانواده را در قبال فرزندان بسیار افزایش میدهد. این شکلدهی بسیار آسانتر و سهلتر از دوران بزرگسالی است. حال ببینیم اگر در دوران کودکی به ایدهآلترین نوع نگرش نرسیدهایم، باید چه عملی را انجام دهیم:
الف) نگرش صحیح را شناخته و با اصول ایجاد نگرشی مثبت آگاه شوید.
ب) خود را آماده تغییر و تحول عظیم کنید.
۱. بهترین روش برای شروع انجام هرکاری برطرف کردن تعللها و انجام سریعتر امور است،که نیازمند اینها است:
ابتدا محیط پیرامون خود را برای شروع آماده کنید. یک نویسنده ابتدا برای شروع به نوشتن، ابزار خود را اعم ازکاغذ و قلم تا شرایط راحتی میز و صندلی را به بهترین نحو میچیند و آماده میکند. یک معلم ابزارکمک آموزشی، کتاب درسی و ماژیک وایت برد خود را به همراه دارد. شما نیز برای ایجاد چنین تغییری نیازمند اضافه کردن یک سری لوازم و ابزار و حذف یک سری دیگر از عوامل نگرش منفی در مورد خود هستید.کارآمدترین افراد هم برای ایجاد محیط مناسب و تغییر درخود، برنامه ریزی میکنند. همانطور که در فصول قبل اشاره کردم، اول باید ورودیهای ذهنی خود را تحت کنترل خود قرار دهید، تا درآماج بمباران عوامل ایجاد نگرش منفی قرار نگیرند. نگاه دقیقی به میز کار، دفتر، منزل، و ادارهی خود بیندازید و آن عوامل منفی را حذف کنید. اگر میخواهید تلویزیون یا رادیو همراه شما باشد، یا درمحیطهای مجازی باشید، استفاده از آنها را محدود کنید. به طوری که شما آنها را کنترل کنید؛ نه اینکه آنها شما را کنترل کنند. اگر خبری با موضوع منفی شنیدید، بهتر است دائم در طول روز به آن فکر نکنید.
۲. نقطهی تمرکز خود را تغییر داده و در جستجوی مثبتها باشید. به جای تمرکز بر موارد اشتباه چیزهایی را که در یک شخص یا موقعیت درست است، جستجو کنید. دقت داشته باشید ذهن میانی شما در مقابل شما با ایجاد تلههای فکری، مانع تراشی میکند و جلوی تحول شما را میگیرد. سعی کنید با تلنگری به ذهن خود بگویید که :
«ممنونم! که هر لحظه مواظب سطح انرژی و بقای من هستی؛ ولی من با آگاهی کامل در حال یادگیری و تغییر نگرش خود هستم.»
هرلحظه تمرکز خود را کنترل کنید و ببینید روی نکات منفی تمرکز دارید، یا نکات مثبت؟
به قول معروف میگویند: «حتی در بهشت نیز جویندگان عیب، کاستیها را مییابند.»
شمایی که سالیان سال با نگرش منفی رشدکردهاید، باید حواستان به این موضوع باشد که جستجو کردن جنبههای مثبت به معنای چشم پوشی از معایب نیست. حال اگر به دنبال موارد منفی در اطرافیان خود هستید، مطمئن باشید با کوهی از موارد منفی رو به رو میشوید؛ چرا که تمرکز شما در حالت عادی بر روی نکات منفی است. با اینکه هر موقعیتی مسائل مثبت و منفی زیادی دارند اما ما برخی از مواقع عادت کردیم که موارد اشتباه را در اشخاص و موقعیتها جستجو کنیم؛ و چیزهای درست را به فراموشی بسپاریم.
شخصی میگفت: «ساعتی که کار نمیکند هم در طول شبانه روز دو مرتبه وقت درست را نشان میدهد!»
فردی که به دنبال رگهی الماس است، باید هزاران تن خاک را جا به جا کند. پس شما هم مجبورید در موقعیتهای مختلف در میان موارد منفی به دنبال نقاط مثبت باشید.
۳. هر لحظه به دنبال یادگیری و برنامههای آموزشی مختلف ایجاد نگرش مثبت باشید: همه فکر میکنند که ما در مدرسه و دانشگاه،آموزش و پرورش کسب میکنیم؛ ولی به نظر خیلی از اندیشمندان ما اندکی آموزش میبینیم و این به تنهایی کافی نیست. ما میزان کمی از اطلاعات مدرسه و دانشگاه را دریافت میکنیم؛ اما برای تربیت شدن به اطلاعات بیشتری نیاز داریم. همانطور که گفتم تنها چیزی که در سیستم آموزشی ما مغفول مانده، بحث تربیت و پرورش است؛ چرا که معنی درستی از آموزش و پرورش نمیدانیم. یکی از نقاط انتقادی من که همیشه در جلسات مطرح کردهام، همین موضوع بوده ولی متأسفانه ساختار آموزشی ما به گونه ای طراحی شده که در مقابل این موضوع از خود مقاومت نشان میدهد.
تعلیم و تربیتی که دل و روح انسان را آموزش نمیدهد، میتواند خطرناک باشد. اگر ما در نظر داریم فردی با ارزش را برای خانواده، اداره و جامعه تربیت کنیم، باید به صورت حداقلی از سواد اخلاقی مثل صداقت، مسئولیت، پیگیری، شجاعت را در او به وجود آوریم. خود من معتقد هستم جامعههای عقب مانده و یا در حال توسعه بیشتر از آنکه به آموزشگاه دانشگاهی نیاز داشته باشند، بیشتر به آموزشهای اخلاقی و ارزشی نیاز دارند. آموزشهای دانشگاهی باید در مراتب بعدی قرارگرفته شود. حساب کنید چه تعداد از افراد جامعهی ما تحصیلات دانشگاهی دارند؟ آیا فردی که دارای بالاترین تحصیلات دانشگاهی است، بدون داشتن مهارتهای زندگی و ارزشی میتواند برای جامعهی خود مفید واقع گردد؟ با نگاهی سطحی به آمار و ارقام فارغ التحصیلان دانشگاهی میبینیم سطح آموزش عالی در کشور بسیار بالا رفته است. شخصی که به صورت اخلاقی آموزش و پرورش دیده باشد، از ظرفیت بیشتری برای ترقی و موفقیت در زندگی برخوردار است. تا فردی که به بدون اخلاق شرایط تحصیلی برتری داشته است. ساخت منش و ارزش و اخلاق در سالهای اولیه زندگی درونی می شود و در سالهای ردهی سنی دانشگاهی همراه با تجربیات تکمیل میگردد .
«دانشگاهها افراد وحشی با مهارت بالا را بیرون میدهند. ما چهارچوبی از ارزشها را برای افراد جوان یعنی کسانی که بیشتر و بیشتر به دنبال آن هستند، فراهم نمیکنیم.»
( استون مولر، رئیس دانشگاه جان هاپکینز)
این نمونهای از اعتراف یکی از روئسای معتبرترین دانشگاههای جهان است. بسیاری از افراد جامعه دایرهالمعارف متحرک هستند؛ اما در زندگی موفق نیستند. چرا که آموزشها فقط مهارتی و تخصصی بوده است و سیستم آموزشی به تعلیم و تربیت آنها نپرداخته است. به جرات میتوان گفت اگر فردی دارای منش، ادب، جرات، تعهد و اطمینان باشد، میتواند بدون تعلیم و تربیت رسمی موفق شود.
«اگر فکر میکنید تعلیم و تعلم پرهزینه است، پس به جهالت روی آورید!» (درک باک)
«اولین وظیفهی یک دانشگاه، آموزش دانایی است نه داد و ستد. آموزش منش است، نه فناوری.» (چرچیل)
*تعلیم و پرورش میتواند شامل موارد ذیل باشد:
گوش دادن،خواندن و دیدن مطالب اخلاقی، ارزشی و نگرش.
تمایل به یادگیری با اشتیاق فراوان
یادگیری خود انضباطی
آماده کردن زمینههای رشد نیروهای درونی خود
رسیدن به مرحله خود یادگیری
با دانستن این اطلاعات ما نیاز داریم که برای ایجاد نگرش صحیح به دنبال جستجوی آموزشهای دیگر نیز باشیم و ذهنمان را با افکار مثبت و خاص تغذیه کنیم، تا در مسیر زندگی باقی بمانیم. از طریق مداومت به یادگیری و از طریق تمرین مداوم و در معرض مسائل مختلف قرار گرفتن. ما میتوانیم اصولی را یاد بگیریم که باعث موفقیت ما میشود. همانگونه که راه رفتن و شناکردن را یاد میگیریم.
۴. عزت نفس خود را ارتقا بدهید:
عزت نفس، باور و اعتقادی است که فرد دربارهی ارزش و اهمیت خود دارد؛که میتوان با عوامل مختلف توضیح داد. از جمله فردی که حرمت نفس دارد و معتقد است که انسان مقدس است و به دلیل این مقدس بودن نمیتوان او را قربانی اعتقادات دیگران کرد. یعنی بین افراد مختلف با نژادها و قومیتهای مختلف هیچ فرقی وجود ندارد. یعنی انسانها با هم برابرند. عامل دیگر خود دوستی و احساس رضایت داشتن است.
عزت نفس برداشتی است که ما دربارهی خودمان احساس میکنیم. موقعی که ما احساس خوبی از خود داریم، عملکردمان به مراتب بالاتر میرود و روابطمان هم در کار و در محیط خانه بهبود پیدا میکند و دنیا را عالی میبینیم. به این دلیل که همبستگی مستقیم بین احساس و رفتار ما وجود دارد.
عزت نفس یکی از عوامل تعیین کنندهی رفتار در انسان به شمار میرود. درحقیقت برداشت و قضاوتی که افراد از خود دارند، تعیین کنندهی چگونگی برخورد آنها با مسائل مختلف است. فردی که عزت نفس پایینی دارد و برای خود ارزش و احترامی قائل نیست، ممکن است دچار انزوا و گوشهگیری و رفتارهای ضد اجتماعی شود.
عزت نفس را میتوان مجموعهای از افکار و احساسات، عواطف و تجربهها تصورکرد؛ که در فرایند زندگی اجتماعی شکل میگیرند. مجموعه هزاران برداشت، ارزیابی و تجربهای که فرد از خود دارد، باعث میشود که نسبت به خود احساس خوشایند و ارزشمند بودن و یا برعکس آن را داشته باشد. افرادی که عزت نفس دارند، میدانند که در زندگی تنها نیستند و میدانند آنچه که انجام میدهند، بر دیگران نیز تاثیر میگذارد. میدانند که همه جزیی از یک کل هستیم. ما باید بدانیم که همه با هم در این سیاره سهیم هستیم و باید یاد بگیریم که مسئولانه رفتار کنیم. یک شخصیت سالم و دارای عزت نفس، علاوه بر داشتن خواسته، متقابلا نیازهای مختلف همنوعان را در نظر میگیرد و سعی میکند در جامعهای که درآن زندگی میکند، فرد مفیدی باشد. و معتقد به ارزشی برای ارائه دادن، بدون چشم داشت داشته باشند. مدیرکابی که عزت نفس نداشته باشد، نمیتواند رابطه متقابلی با جامعه و افراد داشته باشد. در آن زمان همیشه در پی خواسته و درخواست خویش از جامعه است. مسلما این رابطه نمیتواند به صورت یک طرفه برای او مفید واقع شود.
۵. هر روز خود را با نگرش مثبت شروع کنید:
انجام کارهای روزمرهای که در لیست اولویتهای کاری روزانه نوشتهاید را با دید مثبت شروع کنید. سعی کنید همگام با بیدار شدن از خواب که ذهن شما هنوز در حالت آلفا است، تصورات مثبت نتیجهی انجام کارها را را داشته باشید؛ و با امید بسیار به موفقیت در انجام کارها روز را شروع کنید. درآن لحظه ذهن نیمه هوشیار ما آماده و حساس است. ناخودآگاه ما شب گذشته برنامهی روزانه را تنظیم کرده و ما را در چارچوب درست ذهنی قرار داده، تا هر روزمان را به روز مثبتی تبدیل کنیم و بخش دیگری از زندگی خود را به خوبی بسازیم. پس سعی کنید با تکرار این موضوع هنگام صبح آن را به یک عادت تبدیل کنید. مطمئن باشید یک نتیجهی عالی در انتظار شماست.
۶. در خود نگرش سپاسگزاری ایجاد کنید:
همیشه از وجود نعمتهایی که در زندگی شما وجود دارند، شاکر خداوند متعال باشید. معمولاً انسانها به خاطر عادت به نعمتهای موجود در زندگی فراموش میکنند که سپاسگزاری کنند.کافیست کمی به داشتههایتان توجه کنید. همان اندامی که در بدن شما در صحت و سلامت هر روز وظایف خود را انجام میدهد، جزو آرزوهای فردی دیگر است که این موهبت را ندارد. چه بسیار ثروتمندانی که آرزوی داشتن یکی از اعضای سالم بدن شما را دارند و حاضرند تمام ثروت خود را بابت داشتن آن اندام تقدیم شما کنند. پس بیایید در هر لحظه شکرگزار نعمات بیکران الهی باشیم.
روزها سعی کنید نعمتهایتان را بشمارید، نه مشکلاتتان را! برای لذت بردن از تک تک نعمتهای طبیعت وقت بگذارید. ما آنچنان بر روی نداشتههایمان متمرکز شدیم و چنان گلایه وشکایت میکنیم که از دیدن چیزهایی که داریم، کاملاً غافل هستیم.
موفقیتها شانسی و اتفاقی نیستند؛ بلکه آنها نتیجهی نگرشهای ما هستند. از این بابت بر نگرشها تاکید بسیار است. این ما هستیم که نگرشهای مان را تعیین میکنیم و پس از آن موفقیتهایمان را نیز خود رقم میزنیم. برای عدهای از مردم موفقیت فقط از زاویهی کسب ثروت دیده میشود؛ ولی عدهای هم هستند که موفقیت را سلامتی، خوشی، خانوادهی خوب، کامیابی، آرامش و خیرخواهی میدانند. برای افراد مختلف میتواند موفقیت معانی مختلفی داشته باشد. در این میان متفکران نیز تعاریف گوناگونی از موفقیت را ارائه کردند؛ ولی تعریف علمی موفقیت به این صورت است که:
موفقیت یک روند دائمی است که منجر به ارتقاء سطح زندگی ما میشود و نهایتاً ما را به تکامل میرساند.
موفقیت تا بینهایت ادامه دارد و انتهایی را نمیتوان برای آن در نظر گرفت. ارزش وجودی انسان به اهداف اوست و اهداف او معیارهای خوبی برای تعیین ارزشها هستند. انسان بیهدف واقعا مرده است و از مرگ خویش آگاه نیست. موفقیت یک پدیدهی ذهنی که برای افراد مختلف با توجه به نوع نگرش بسیار متفاوت است.
خیلی افراد را دیدم که موفقیت را درکسب لذتهای آنی و زودگذر میبینند؛ در دنیای مادی امروز ما به شادی حاصل از کسب عنوان ها و یا به دست آوردن اشیا عادت کردهایم. شاید شما هم لذت ناشی ازقبولی در یک دانشگاه، خرید خودرو و یا خانهای جدید، یا حتی خرید گوشی آیفون را تجربه کرده باشید. برخورداری از چنین لذتهای لزوماً بد نیست؛ اما در توضیح «چرایی» اشتیاق انسان برای چنین چیزهایی تفسیرهای اشتباه هم کم نیست. حقیقتاً موفقیت در هیچ یک از ابعاد زندگی ما پایدار نیست. لذت قبولی دانشگاه بعد از مدتی از بین میرود. بوی خوش ماشین نیز در زمان محدود به پایان رسیده و ناپدید میشود و پایداری ندارد. متاسفانه در سطح جامعه درک درست از تعریف موفقیت بسیار کم رنگ به نظر میرسد. در صورتی که به طور شبانه روزی تلویزیون و رسانههای جمعی با قدرت بسیار فریاد میزنند که موفقیت یعنی ماشین نو، ارتقای شغلی، مدارک تحصیلی، اندام زیبا و... و با تکرار این موضوعات همه آن را باور کردهایم. در نتیجهی چنین باورهایی بعد از مدتی، دچار ناامیدی، رنجش و حسادت میشویم؛ زیرا همیشه احساس میکنیم از بقیه افراد عقب ماندهایم. همه به طور ناخودآگاه دچار همین توهمات شدهایم؛ چرا که نشانههای غلط موفقیت در زندگی ما رنگ خوشایندی به خود گرفته است.
باور و اعتقاد خیلی از افراد که به درجهی موفقیت واقعی رسیدهاند، این است که موقعیت یعنی ارتقاء دائمی زندگی در تمام جهات و سطوح تا رسیدن به تکامل که پایانی ندارد. این زمانی حاصل میشود که نگرش شما در بهترین حالت باشد که واکنشها و احساسات درونی شما را به وجود میآورد. ولی ممکن است برای بعضیها غیر قابل قبول باشد.
نویسندهای با نوشتن روزی ۱۰ صفحه در مورد مطلب مورد نظرش در خود احساس زیبایی، رضایتمندی و عزت نفس دارد؛ زیرا که این جزوه انتظارات آن فرد از خودش است. این احساس از درون او سرچشمه میگیرد و امیدوار است که با این نوشتهها در جامعه، میان همنوعان خود آگاهی را منتشر کند، تا این آگاهی باعث ایجاد شرایطی بهتر برای خوانندگان شود. این در نگرش او نوعی از ارزش میباشد.
در زمینهی موفقیت و شکست تحقیقات زیادی انجام شده و رموزی آشکار شده است. این رموز که در دل تاریخ نهفته، هنگام مطالعه زندگی نامه افراد موفق میبینیم.آنها دارای کیفیتهای عمومی و معینی بودهاند. فارغ از اینکه در چه دورهای زندگی میکردند. شما میتوانید ویژگیهای افراد موفق را شناسایی کنید و آنها را با شرایط خود مطابقت دهید، مطمئن باشید در این روش اول نگرش شما تغییر پیدا میکند و نحوهی فکر کردن شما متفاوت میشود. این تغییرات اگر درونی باشد، مطمئناً شما را هم به موفقیت میرساند. چه بسیار کسانی که زندگینامهی افراد موفق بسیاری را مطالعه کردند و سعی کردند که راه آنها را پیش بگیرند؛ ولی در نهایت چیزی جز شکست عاید شان نشده است. دلیل آن این است که در راه مطالعه زندگینامه فقط به راهبردهای آنها در شیوه کسب و کار آنها تکیه کردهاند و به بینش و نوع نگرش آنها به زندگی و کار توجهی نداشتند و از این راز اصلی غافل شدهاند.
بیشتر افراد موفقیت را چیزی عجیب و غریبی میدانند، و هنوز به این نتیجه نرسیدند که موفقیت صرفاً نتیجهی به کارگیری مستمر یک سری از اصول اساسی و درست است. در مقابل شکست نیز، نتیجهی یک سری از اشتباهات و خطاهای کوچک و مکرر است. همهی آیینها شاید ساده به نظر بیاید، ولی واقعیت این است که بسیاری از این حقایق ساده نیستند؛ چرا که تغییر نگرشی که در طی سالها در افراد به وجود آمده، نمیتواند در یک شب اتفاق بیفتد. پس به کمی زمان، شکیبایی و تمرین نیاز دارد.
وقت آن رسیده تا از خود بپرسید به راستی موفقیت را در چه میبینید؟ و سپس بررسی کنید. آیا پاسخ شما با نگرشها و ارزشهای درست همخوانی دارد؟ اگر جواب مثبت است، به شما تبریک میگویم. شما باید خود را انسان موفقی در نظر بگیرید.
انواع موانع موفقیت که ریشه در نوع نگرش آنها دارد :
ترس از شکست.
فقدان اعتماد به نفس.
مقاومت در برابر تغییر.
عدم مسئولیت پذیری و تعهد.
داشتن آشفتگی و نبود تمرکز حواس.
نداشتن اولویت بندی در ارزشهای زندگی.
نداشتن استقامت و پایداری به خاطر ناامیدی.
ترس از شکست:
معمولاً افرادی که دارای نگرش منفی هستند، همیشه در حالت بدبینی میباشند. آنها سعی میکنند در زندگی شخصی و کاری ریسک خود را به حداقل ممکن برسانند. چون آنها هیچ موقع به شرایط اعتمادی ندارند. این عدم اعتماد باعث ترس از شکست میشود. این ترس از شکست به نوبهی خود برای فرد، منفعل بودن را به همراه دارد. به نظر شما کسی که هیچ حرکتی را به خاطر ترس از شکست انجام نمیدهد، میتواند فرد موفقی باشد؟
فقدان اعتماد به نفس:
اشخاصی که نگرش منفی دارند، هیچگاه انسانهای با اعتماد به نفسی نخواهند بود. همانطورکه چندی پیش تاکید کردم، اعتماد به نفس مهمترین عامل پیروزی است.
مقاومت در برابر تغییر:
افرادی با نگرش ضعیف، به خاطر اینکه ذهن میانی بسیار فعالی دارند، همیشه در مقابل یادگیری (که بیشترین مصرف انرژی را دارد) فرد را درگیر تلههای ذهنی میکنند. ذهن میانی وظیفهی خود را به نحو احسن انجام می دهد؛ و به این صورت است که به راحتی در مقابل تغییر فرد به شدت مقاومت میکند.
عدم مسئولیت پذیری و تعهد:
اینگونه افراد به خاطر اینکه همیشه در پیرامون خود به دنبال فرد یا شرایطی میگردند که آن را به عنوان مقصر ناکارآمدی خود معرفی کنند، هیچ وقت مسئولیت تصمیمات و کارهای خود را به عهده نمیگیرند؛ و چون دستاویزی برای فرار از مسئولیت در ذهن خود تراشیدهاند، در مقابل هیچ چیز خود را متعهد نمیکنند.
داشتن آشفتگی و نبود تمرکز حواس:
افرادی که نگرش سالمی ندارند، هیچگاه به کمترین آرامش نسبی نمیرسند و همیشه به خاطر ترس و نگرانی و خشم در حالت آشفتهای قرار دارند. درست مانند شخصی که در میان آتشی نشسته و میخواهد شروع به تمرکز حواس کند؛ و با این تمرکز حواس در مورد مسائل مختلف تصمیم درست را اتخاذ کند؛که این امر ممکن نیست.
نداشتن اولویت بندی در ارزشهای زندگی:
افراد جامعهای که نگرش صحیح و سالمی ندارند، و در واقع اصلا معنی ارزشهای زندگی را نمیدانند و تمام خواستههای زندگی خود را به عنوان ارزش زندگی انتخاب میکنند، چگونه میتوانند یک اولویت بندی صحیح برای ارزشهای زندگی خود در نظر بگیرند؟ اگر بخواهیم اولویت بندی ارزشها را با مثالی تعریف کنیم، فرض کنید که من اولین ارزشم صداقت است و دومین ارزشم ثروت است. به من پیشنهاد میشود که در مورد فروش کالایی به دروغ آن را مورد تایید قرار دهم، اگر من به خاطر اینکه صداقت اولین ارزش من است، این عمل را انجام ندهم، در واقع اولویت بندی ارزشهایم را به درستی انجام دادم؛ ولی اگر به خاطر ارزش دوم به خود اجازه بدهم، در مورد تاییدکالایی از صداقت خود فاصله بگیرم، اولویت بندی خود را نفی کردم.
نداشتن استقامت و پایداری به خاطر نا امیدی:
بیش از ۹۰ درصد افراد با نگاه منفی، به دلیل نداشتن امید به آینده و به دلیل نگرشی که در وجود آنها جاری شده، در مقابل کوچک ترین مشکل و معضلی هیچگونه استقامت و پایداری را از خود نشان نمیدهند و آن را کاری بیهوده و عبث میدانند.
📌 اگر این سبک آموزش برات مفیده و میخوای با روان مشتری ایرانی بیشتر آشنا بشی، به سایت ما سر بزن یا تو گروه واتساپی مخصوص مدیران و فروشندههای حرفهای عضو شو:
🔗 آکادمی مدیرکاب | 📲 کانال واتساپی رسانه کسبوکار هاروارد بیزینس