ویرگول
ورودثبت نام
شهرام بهرام نژاد
شهرام بهرام نژادمشاور کسب و کار و توسعه فردی مدیران نویسنده کتاب توسعه فردی مدیر کاب و هوش هیجانی مدیر کاب
شهرام بهرام نژاد
شهرام بهرام نژاد
خواندن ۲۴ دقیقه·۱ سال پیش

فصل هشتم (آخر) کتاب "توسعه‌ی فردی مدیرکاب"

«نگرش و بینش، پایه­های اصلی موفقیت»

از زمانی که به یاد دارم همیشه در تلاش بوده‌­ام موفقیت‌­های بسیاری به دست آورده و زندگی خوبی را برای خود و خانواده­ام تشکیل بدهم. در فراز و نشیب­ سالیان گذشته، تجربیات بسیاری را به دست آوردم؛ و البته تاوان بسیاری نیز بابت کسب تجربه داده­ام. در آن زمان با ورزش شروع کردم و با تمرینات بسیار و مشقت­های فراوان پله­های ترقی را طی کرده­ام. بعد از آن با ادامه تحصیل سعی کردم به آرزوهایم دست یابم. درحین تحصیل و بعد از آن در فعالیت­های شغلی متنوع تلاش­های بسیاری کردم. هر گاه که پیشرفت زیادی حاصل نمی­شد و خواسته­هایم را به دست نمی­آوردم، به دنبال فاکتوری بودم که کاستی وکمبود خود را به آن نسبت بدهم. معمولا سعی می­کردم آن را به عوامل گوناگون نسبت بدهم و همه را مقصر بدانم. همه به جزخودم! بعد سعی­کردم  طور دیگری به موضوعات نگاه کنم. همیشه به دنبال گمشده­ای می­گشتم که بتوانم پازلم را باقدرت بچینم و گهگاهی کمبودهای موجود را به عنوان موانع عدم موفقیت خود می­یافتم. غافل از این­که رگه­های الماس در درونم می­درخشید و من از آن­ها غافل بودم. به قول مولانا که می­فرماید:

«آب در کوزه و ما تشنه لبان می­گردیم/ یار درخانه و ما گرد جهان می­گردیم.»

بنده این گمشده را در ورزش، در تحصیل و در شغل نیافتم.اما تلاش زیاد، همراه با نتیجه­های گوناگون شکست و پیروزی، مرا برآن داشت که در جای دیگری به دنبال گمشده خود بگردم؛ و در نهایت با گرفتن مشاوره از مربیان کارآزموده و با دانش خود، پس از مدت­ها به این نتیجه رسیدم که رگه­های الماس هر شخصی، نگرش آن فرد نسبت به زندگی خود می­باشد. پس نوع نگرش خود را تغییر دادم.

نگرش آن چیزی است که در درون ما وجود دارد و برای ما دارای اهمیت بسیاری است. نگرش باعث می­شود که ما روز به روز از پله­های پیشرفت بالا برویم، و یا از نردبان ترقی سقوط کنیم.

آیا تا به حال فکر کرده­ایدکه چرا برخی از افراد شرکت­ها، کسب و کارها و یا کشورهای مختلف موفق ترند؟

به راستی چه عاملی باعث این پیشرفت می­شود؟

این افراد و شرکت‌­ها به صورت موثرتر فکر و عمل می­کنند.آن­ها یاد گرفتند که از روی با ارزش­ترین عامل تولید، یعنی «انسان» به راحتی نگذرند. آن­ها به این اعتقاد یافتند که موقعیت هر سازمان،کشور و یا هر فرد به کیفیت نیروی انسانی آن بر می­گردد؛ و کیفیت هر انسان به نوع بینش و نگرش او وابسته است. این نیروهای انسانی همه با هزینه­های بالا، آموزش و مهارت دیده­اند. بسیاری از مدیران موفق به این نتیجه رسیده­اند که برای کاهش هزینه و افزایش سود وکارایی، باید با افرادی کار کنند که دارای نگرش بهتری نسبت به بقیه هستند. این نگرش باعث می­شودکه افراد درکارهای گروهی به بهترین شکل عمل کرده تا اتلاف نیرو و انرژی کاهش یابد. در آن هنگام است که وظیفه شناسی بهبود پیدا می­کند، و تعامل سرتا سر سازمان را فرا می­گیرد. این سخن اشتباه نیست، می­دانم شما به برنامه­های مختلف نیاز دارید؛ اما آن­ها موقعی تاثیر خواهند داشت که پایه و اساس درستی داشته باشند. اگر این مقیاس را بر روی آسمان خراش­ها و ساختمان­های عظیم الجثه ببریم، هر اندازه ابعاد آن­ها بزرگتر باشند، می­بینیم که پایه و زیرساخت  بزرگتری نسبت به کل سازه­ی آن­ها تعبیه شده است. این پایه و اساس قوی است که باعث سرفرازی آن آسمان خراش می­شود. پایه و اساس نکته­ی مهمی است که همیشه باید به نحو احسن به آن پرداخت. این پایه و اساس در هر فرد طرز نگرش، و در هر سازمان وکشوری فرهنگ آن کشور می­باشد.

برای به وجود آمدن نگرش خوب و کارساز نیاز به آموزش و یادگیری متناسب است. ما در طول زندگی آموزش­های فراوانی را دیده­ایم ولی متاسفانه فقط ۱۵درصد این آموزش در موفقیت ما تاثیر داشته است؛ چرا که پایه و اساس انسان نگرش است و میزان کاربردی کردن آموزش­ها و مهارت­ها را در افراد مختلف نگرش آن­ها مشخص می­کند. «نگرش» در ادبیات انگلیسی یکی از مهمترین کلمات محسوب می­شود که برای قلمروهای مختلف زندگی، همانند زندگی شخصی و یا حرفه­ای به کار می­رود.

آیا یک دانش‌­آموز بدون نگرش خوب می­تواند در تحصیلات خود موفق شود؟ آیا یک فروشنده، با نگرش خوب موفق­تر است یا یک فروشنده بدون نگرش خوب؟ یک مدیرکاب باید در نهایت این موضوع پی ببرد که هیچ مدیری امکان کاب شدن را ندارد، مگر با داشتن نگرش متعالی و خوب.

پایه‌­های موفقیت، صرف نظر از قلمرو انتخابی آن، نگرش است. پس شما عزیزان باید در اولین مرحله از موفقیت به دنبال بررسی نوع نگرش خود باشید؛ و ببینید میزان نگرش شما چه تاثیری بر اهداف­تان دارد. وقتی نگرش هر فرد درست باشد، در می­یابد که در روی رگه­های الماس درون خود زندگی می­کند. در می­یابد که در طول زندگی هر لحظه ازکنار فرصت­ها بی­تفاوت گذر کرده و توجهی به آنها نکرده است. این فرصت­ها تا آخر عمر شما در زندگی وجود دارند؛ ولی مشکل این­جاست که هر فرصت یک بار بیشتر برای شما به وجود نمی­آید؛ و فرصت­ها، حالت­ها و شکل­های متفاوتی را دارند. پس شما آن­ها را به صورت­های مختلفی تجربه خواهید کرد.

آیا انسان با نگرش متولد می­شود؟ آیا در طول دوران رشد خود آن را کسب می­کند؟ چه عواملی در تعیین و شکل­گیری نگرش انسان­ها دخیل می­باشد؟ آیا نگرش را می­توان عوض کرد؟

در پاسخ باید بگویم، ما هنگام تولد هیچ­گونه نگرشی نداریم و ذهن ما همانند صحفه-ای پاک و سفید، عاری از هر مطلب شکل­دهنده­ی نگرش­هاست .عوامل مختلفی سطح نگرش ما را تعیین می­کنند که عبارتند از:

  • ۱. محیط پیرامون

  • ۲. تجربه­های دوران رشد

  • ۳. تعلیم و تربیت

  • محیط پیرامونی :

محیط­ها شامل محیط‌های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، مذهبی و اقتصادی ما هستندکه به صورت خرد در خانه، مدرسه، دانشگاه و در محیط کار و زندگی ما ظاهر می­شوند. در مجموع تأثیرات این عوامل مختلف بیرونی همان شاکله­ی فرهنگی ما را تشکیل می­دهند. و این مهم چه به صورت شخصی و چه به صورت سازمانی و ملی، یکی از ارکان تعیینکن نده­ی نگرش افراد است.

  • تجربه­های دوران رشد:

«تجربه» عاملی است که در اثر گذشت زمان و حوادث مختلف زندگی و اجتماعی شکل می­گیرد. اگر ما یک تجربه­ی مثبت از موضوعی داشته باشیم، طبیعتا نگرش ما نسبت به آن موضوع مثبت خواهد بود. اما اگر تجربه­ی منفی و خاطره­ی منفی از موضوعی داشته باشیم، نگرش ما منفی خواهد بود. تجربه می­تواند از افراد مختلف و یا از لوازم ارتباط جمعی به ما انتقال پیدا کند. به نظر من قدرت­ها و دولت­های بزرگ با استفاده از شبکه­های اجتماعی و لوازم ارتباطی جمعی همانند تلویزیون، رادیو، روزنامه‌ها و سایت‌ها و شبکه­های اجتماعی هر لحظه بر روی نگرش ما تاثیر مستقیم می­گذارد، عمده­ترین فرق فرهنگی کشورهای جهان اول و کشورهای درحال توسعه یا کشورهای فقیر از طریق همین لوازم ارتباط جمعی ایجاد می­شود.

  • تعلیم و تربیت:

تعلیم و تربیت چه به صورت رسمی و یا چه به صورت غیر رسمی در تشکیل نگرش افراد جامعه نقش به سزایی دارد. معمولاً در تعلیم و تربیت دانش به صورت راهبردی به دانایی تبدیل می­شود و موفقیت را تضمین می­کند. هر استاد و معلمی می­تواند بالاترین تاثیرات را در افکار و نگرش دانش­آموزان و دانشجویان داشته باشد. به طوری که  اثرات تعلیم و تربیت آن­ها را در طول زندگی هر فرد نمی­توان اندازه­گیری کرد؛ به همین خاطر است که معمولاً کشورهای پیشرفته بهترین سیستم آموزشی را برای خود طراحی کردند، و معمولاً معلمان و اساتید مجرب را به خدمت می­گیرند. از سویی میزان حقوق و طبقه­ی اجتماعی این افراد را در بالاترین سطح­ خود قرار می­دهند، تا از این طریق به بهترین شکل به پرورش کودکان خود بپردازند. اما متاسفانه درکشورهای درحال توسعه سیستم آموزشی طوری طراحی شده که کمتر به پرورش کودکان بپردازند. این موضوع را می توان با یک جستجوی ساده در سطح زندگی و درآمدی اساتید و معلمان دید.

یکی  دیگر از بزرگ­ترین مولفه­­های تشکیل نگرش افراد «خانواده» می­باشند. خانواده می­تواند با به­کارگیری راهکارهای دقیق و حساب شده، آسیب­های اجتماعی در حیطه­ی نگرش فرزندان خود را بکاهد. به همین دلیل نگرش افراد گوناگون در جامعه­ی یکسان با هم متفاوت است. من بر این تاکید می­کنم که متاسفانه نگرش غالب در جامعه نگرشی منفی است؛ که درصد بیشتری را  شامل می­شود. همان­طور که در فصل گذشته نیز اشاره کردم، مهمترین فاکتور در نگرش، مثبت و منفی بودن آن است؛ و ویژگی افراد مثبت نگر و منفی نگر را نیز تا حدودی بازگو کردم.

به راستی افراد با نگرش­های مختلف را چگونه می­توان شناسایی کرد؟ و ما خود را جزو کدام گروه می­بینیم؟

افراد با نگرش­های مثبت معمولاً مراقب، صبور، متواضع و مطمئن هستند.آن­ها انتظارات بالایی از خود دارند و پیامدهای مثبت را پیش بینی می­کنند. فردی که نگرش مثبت دارد، همانند یک کشور چهارفصل است که در هر زمان از سال شرایط آب و هوایی مناسب را در خود داراست و توانایی تولید و خود کفایی را دارد. دلیل اعتقاد بنده به نگرش مثبت، فواید بی‌شائبه­ی آن است که می­تواند در شکل­گیری شخصیت یک مدیرکاب بسیار حائز اهمیت باشد.

فواید نگرش مثبت:

  • ۱. میزان استرس را در افراد کاهش می­دهد.

  • ۲. باعث ایجاد شخصیت مطبوع و خوشایند در فرد  می­شود.

  • ۳. قانون مداری را افزایش می­دهد و قانون گریزی را کاهش می­دهد.

  • ۴. کارایی را به شدت افزایش می­دهد.

  • ۵. کیفیت کارهای تیمی وگروهی را بالا می­برد.

  • ۶. باعث بهبود روابط در تمام سطوح می­شود.

طبیعت انسان طوری است که کلا در مقابل تغییر مقاومت می­کند و برایش بسیار سخت  است. همان­طور که در فصول قبل اشاره کردم، ذهن میانی برای حفظ انرژی و بقای ما آموزش دیده است و این محافظت را به نفع احسن انجام می­دهد. تغییر نگرش فقط از طریق یادگیری و آموزش امکان پذیر است. یادگیری بیشترین انرژی را مصرف می­کند و بیش از کارهای مختلف انرژی بیشتری می­گیرد. به همین خاطر مغز میانی با ایجاد تله­های فکری و نقشه­های حساب شده، ما را متقاعد می­کند که از یادگیری سرباز زنیم. در نتیجه این نگرش ما به همان صورت که شکل گرفته، باقی می­ماند. حتی ما با آگاهی از نگرش­های منفی خود با آن راحت هستیم و هیچ تلاشی برای تغییر این حالت نمی­کنیم؛ در صورتی که با این نوع نگرش هیچ­گاه طعم واقعی موفقیت را نخواهیم چشید.

افراد منفی‌­نگر همیشه در حال گلایه و شکایت، دلیل تراشی و مسئولیت ناپذیری هستند. زندگی مانند یک میدان پر از موانع با نا ملایمتی­ها و مشکلات است که به وسیله­ی داشتن نگرش منفی آن­ها بزرگترین مانع برای خودمان را ایجاد می­کنند. این افراد زمان بسیار زیادی را برای حفظ دوستی­ها، شغل­ها، ازدواج­ها و روابط­شان می­گذرانند. این نوع نگرش باعث خشم، زندگی بی­هدف، تندی و درگیری فکری می­شود. این­گونه افراد یک محیط با، بار انرژی منفی درخانه و محیط کاری ایجاد می­کنند.آن­ها معمولا این­گونه نگرش را در سطح جامعه اشاعه می­دهند و از این طریق به هم­نسلان خود و نسل­های بعدی خیانت می­کنند.

حال با ارزیابی خود باید نوع نگرش خود را شناسایی کنیم؛ و اگر می­خواهیم به مدیر کاب تبدیل شویم، در اسرع وقت، با مقابله با ذهن میانی خود و شکستن مقاومت ذهن، شروع به یادگیری و تغییر نگرش خود کنیم.

گام های عملی ایجاد نگرش صحیح:

بسیاری از دانشمندان عقیده دارند که انسان در دوران کودکی در حال شکل­دهی به شخصیت و نگرش خود است؛ و این مسئولیت خانواده را در قبال فرزندان بسیار افزایش می­دهد. این شکل­دهی بسیار آسان­تر و سهل­تر از دوران بزرگسالی است. حال ببینیم اگر در دوران کودکی به ایده­آل­ترین نوع نگرش نرسیده­ایم، باید چه عملی را انجام دهیم:

الف) نگرش صحیح را شناخته و با اصول ایجاد نگرشی مثبت آگاه شوید.

ب) خود را آماده تغییر و تحول عظیم کنید.

مراحل عملی تغییر و تحول عظیم در نگرش:

۱. بهترین روش برای شروع انجام هرکاری برطرف کردن تعلل­‌ها و انجام سریع­تر امور است،که نیازمند این­‌ها است:

ابتدا محیط پیرامون خود را برای شروع آماده کنید. یک نویسنده ابتدا برای شروع به نوشتن، ابزار خود را اعم ازکاغذ و قلم تا شرایط راحتی میز و صندلی را به بهترین نحو می­چیند و آماده می­کند. یک معلم ابزارکمک آموزشی، کتاب درسی و ماژیک وایت برد خود را به همراه دارد. شما نیز برای ایجاد چنین تغییری نیازمند اضافه کردن یک سری لوازم و ابزار و حذف یک سری دیگر از عوامل نگرش منفی در مورد خود هستید.کارآمد­ترین افراد هم برای ایجاد محیط مناسب و تغییر درخود، برنامه ریزی می­کنند. همان­طور که در فصول قبل اشاره کردم، اول باید ورودی­های ذهنی خود را تحت کنترل خود قرار دهید، تا درآماج بمباران عوامل ایجاد نگرش منفی قرار نگیرند. نگاه دقیقی به میز کار، دفتر، منزل، و اداره­ی خود بیندازید و آن عوامل منفی را حذف کنید. اگر می­خواهید تلویزیون یا رادیو همراه شما باشد، یا درمحیط­های مجازی باشید، استفاده از آن­ها را محدود کنید. به طوری که شما آن­ها را کنترل کنید؛ نه این­که آنها شما را کنترل کنند. اگر خبری با موضوع منفی شنیدید، بهتر است دائم در طول روز به آن فکر نکنید.

۲. نقطه‌ی تمرکز خود را تغییر داده و در جستجوی مثبت­ها باشید. به جای تمرکز بر موارد اشتباه چیزهایی را که در یک شخص یا موقعیت درست است، جستجو کنید. دقت داشته باشید ذهن میانی شما در مقابل شما با ایجاد تله­های فکری، مانع تراشی می­کند و جلوی  تحول شما را می­گیرد. سعی کنید با تلنگری به ذهن خود بگویید که :

«ممنونم! که هر لحظه مواظب سطح انرژی و بقای  من هستی؛ ولی من با آگاهی کامل در حال یادگیری و تغییر نگرش خود هستم.»

هرلحظه تمرکز خود را کنترل کنید و ببینید روی نکات منفی تمرکز دارید، یا نکات مثبت؟

به قول معروف می­گویند: «حتی در بهشت نیز جویندگان عیب، کاستی­‌ها را می‌­یابند.»

شمایی که سالیان سال با نگرش منفی رشدکرده­اید، باید حواستان به این موضوع باشد که جستجو کردن جنبه­های مثبت به معنای چشم پوشی از معایب نیست. حال اگر به دنبال موارد منفی در اطرافیان خود هستید، مطمئن باشید با کوهی از موارد منفی رو به رو می­شوید؛ چرا که تمرکز شما در حالت عادی بر روی نکات منفی است. با این­که هر موقعیتی مسائل مثبت و منفی زیادی دارند اما ما برخی از مواقع  عادت کردیم که موارد اشتباه را در اشخاص و موقعیت­ها جستجو کنیم؛ و چیزهای درست را به فراموشی بسپاریم.

شخصی می­گفت: «ساعتی که کار نمی­کند هم در طول شبانه روز دو مرتبه وقت درست را نشان می­دهد!»

فردی که به دنبال رگه­ی الماس است، باید هزاران تن خاک را جا به جا کند. پس شما هم مجبورید در موقعیت­های مختلف در میان موارد منفی به دنبال نقاط مثبت باشید.

۳. هر لحظه به دنبال یادگیری و برنامه­های آموزشی مختلف ایجاد نگرش مثبت باشید: همه فکر می‌کنند که ما در مدرسه و دانشگاه،آموزش و پرورش کسب می­کنیم؛ ولی به نظر خیلی از اندیشمندان ما اندکی آموزش می­بینیم و این به تنهایی کافی نیست. ما میزان کمی از اطلاعات مدرسه و دانشگاه را دریافت می­کنیم؛ اما برای تربیت شدن به اطلاعات بیشتری نیاز داریم. همان­طور که گفتم تنها چیزی که در سیستم آموزشی ما مغفول مانده، بحث تربیت و پرورش است؛ چرا که معنی درستی از آموزش و پرورش نمی­دانیم. یکی از نقاط انتقادی من که همیشه در جلسات مطرح کرده­ام، همین موضوع بوده ولی متأسفانه ساختار آموزشی ما به گونه ای طراحی شده که در مقابل این موضوع از خود مقاومت نشان می­دهد.

تعلیم و تربیتی که دل و روح انسان را آموزش نمی­دهد، می­تواند خطرناک باشد. اگر ما در نظر داریم فردی با ارزش را برای خانواده، اداره و جامعه تربیت کنیم، باید به صورت حداقلی از سواد اخلاقی مثل صداقت، مسئولیت، پیگیری، شجاعت را در او  به وجود آوریم. خود من معتقد هستم جامعه­های عقب مانده و یا در حال توسعه بیشتر از آن­که به آموزشگاه دانشگاهی نیاز داشته باشند، بیشتر به آموزش­های اخلاقی و ارزشی نیاز دارند. آموزش­های دانشگاهی باید در مراتب بعدی قرارگرفته شود. حساب کنید چه تعداد از افراد جامعه­ی ما تحصیلات دانشگاهی دارند؟ آیا فردی که دارای بالاترین تحصیلات دانشگاهی است، بدون داشتن مهارت­های زندگی و ارزشی می­تواند برای جامعه­ی خود مفید واقع گردد؟ با نگاهی سطحی به آمار و ارقام فارغ التحصیلان دانشگاهی می­بینیم سطح آموزش عالی در کشور بسیار بالا رفته است. شخصی که به صورت اخلاقی آموزش و پرورش دیده باشد، از ظرفیت بیشتری برای ترقی و موفقیت در زندگی برخوردار است. تا فردی که به بدون اخلاق شرایط تحصیلی برتری داشته است. ساخت منش و ارزش و اخلاق در سال‌های اولیه زندگی درونی می شود و در سال‌های رده­ی سنی دانشگاهی همراه با تجربیات تکمیل می­گردد .

«دانشگاه­ها افراد وحشی با مهارت بالا را بیرون می­دهند. ما چهارچوبی از ارزش­ها را برای افراد جوان یعنی کسانی که بیشتر و بیشتر به دنبال آن هستند، فراهم نمی­کنیم.»

( استون مولر، رئیس دانشگاه جان هاپکینز)

این نمونه­ای از اعتراف یکی از روئسای معتبرترین دانشگاه­های جهان است. بسیاری از افراد جامعه دایره­المعارف متحرک هستند؛ اما در زندگی موفق نیستند. چرا که آموزش­ها فقط مهارتی و تخصصی بوده‌ است و سیستم آموزشی به تعلیم و تربیت آن­ها نپرداخته است. به جرات می­توان گفت اگر فردی دارای منش، ادب، جرات، تعهد و اطمینان باشد، می­تواند بدون تعلیم و تربیت رسمی موفق شود.

«اگر فکر می­کنید تعلیم و تعلم پرهزینه است، پس به جهالت روی آورید!» (درک باک)


«اولین وظیفه‌­ی یک دانشگاه، آموزش دانایی است نه داد و ستد. آموزش منش است، نه فناوری­.» (چرچیل)

*تعلیم و پرورش می­تواند شامل موارد ذیل باشد:

  • گوش دادن،خواندن و دیدن مطالب اخلاقی، ارزشی و نگرش.

  • تمایل به یادگیری با اشتیاق فراوان

  • یادگیری خود انضباطی

  • آماده کردن زمینه­های رشد نیروهای درونی خود

  • رسیدن به مرحله خود یادگیری

با دانستن این اطلاعات ما نیاز داریم که برای ایجاد نگرش صحیح به دنبال جستجوی آموزش­های دیگر نیز باشیم و ذهن­مان را با افکار مثبت و خاص تغذیه کنیم، تا در مسیر زندگی باقی بمانیم. از طریق مداومت به یادگیری و از طریق تمرین مداوم و در معرض مسائل مختلف قرار گرفتن. ما می­توانیم اصولی را یاد بگیریم که باعث موفقیت ما می­شود. همان­گونه که راه رفتن و شناکردن را یاد می­گیریم.

۴. عزت نفس خود را ارتقا بدهید:

عزت نفس، باور و اعتقادی است که فرد درباره­ی ارزش و اهمیت خود دارد؛که می­توان با عوامل مختلف توضیح داد. از جمله فردی که حرمت نفس دارد و معتقد است که انسان مقدس است و به دلیل این مقدس بودن نمی‌توان او را قربانی اعتقادات دیگران کرد. یعنی بین افراد مختلف با نژادها و قومیت‌های مختلف هیچ فرقی وجود ندارد. یعنی انسان­ها با هم برابرند. عامل دیگر خود دوستی و احساس رضایت داشتن است.

عزت نفس برداشتی است که ما درباره­ی خودمان احساس می­کنیم. موقعی که ما احساس خوبی از خود داریم، عملکردمان به مراتب بالاتر می‌رود و روابط­مان هم در کار و در محیط خانه بهبود پیدا می­کند و دنیا را عالی می­بینیم. به این دلیل که همبستگی مستقیم بین احساس و رفتار ما وجود دارد.

عزت نفس یکی از عوامل تعیین کننده­ی رفتار در انسان به شمار می­رود. درحقیقت برداشت و قضاوتی که افراد از خود دارند، تعیین کننده­ی چگونگی برخورد آن­ها با مسائل مختلف است. فردی که عزت نفس پایینی دارد و برای خود ارزش و احترامی قائل نیست، ممکن است دچار انزوا و گوشه­گیری و رفتارهای ضد اجتماعی شود.

عزت نفس را می­توان مجموعه­ای از افکار و احساسات، عواطف و تجربه­ها تصورکرد؛ که در فرایند زندگی اجتماعی شکل می­گیرند. مجموعه هزاران برداشت، ارزیابی و تجربه­ای که فرد از خود دارد، باعث می‌شود که نسبت به خود احساس خوشایند و ارزشمند بودن و یا برعکس آن را داشته باشد. افرادی که عزت نفس دارند، می­دانند که در زندگی تنها نیستند و می­دانند آنچه که انجام می­دهند، بر دیگران نیز تاثیر می­گذارد. می­دانند که همه جزیی از یک کل هستیم. ما باید بدانیم که همه با هم در این سیاره سهیم هستیم و باید یاد بگیریم که مسئولانه رفتار کنیم. یک شخصیت سالم و دارای عزت نفس، علاوه بر داشتن خواسته، متقابلا نیازهای مختلف همنوعان را در نظر می­گیرد و سعی می­کند در جامعه­ای که درآن زندگی می­کند، فرد مفیدی باشد. و معتقد به ارزشی برای ارائه دادن، بدون چشم داشت داشته باشند. مدیرکابی که عزت نفس نداشته باشد، نمی­تواند رابطه متقابلی با جامعه و افراد داشته باشد. در آن زمان همیشه در پی خواسته و درخواست خویش از جامعه است. مسلما این رابطه نمی­تواند به صورت یک طرفه برای او مفید واقع شود.

۵. هر روز خود را با نگرش مثبت شروع کنید:

انجام کارهای روزمره­ای که در لیست اولویت­های کاری روزانه نوشته­اید را با دید مثبت شروع کنید. سعی کنید همگام با بیدار شدن از خواب که ذهن شما هنوز در حالت آلفا است، تصورات مثبت نتیجه­ی انجام کارها را را داشته باشید؛ و با امید بسیار به موفقیت در انجام کارها روز را شروع کنید. درآن لحظه ذهن نیمه هوشیار ما آماده و حساس است. ناخودآگاه ما شب گذشته برنامه­ی روزانه را تنظیم کرده و ما را در چارچوب درست ذهنی قرار داده، تا هر روزمان را به روز مثبتی تبدیل کنیم و بخش دیگری از زندگی خود را به خوبی بسازیم. پس سعی کنید با تکرار این موضوع هنگام صبح آن را به یک عادت تبدیل کنید. مطمئن باشید یک نتیجه­ی عالی در انتظار شماست.

۶. در خود نگرش سپاس­گزاری ایجاد کنید:

همیشه از وجود نعمت­هایی که در زندگی شما وجود دارند، شاکر خداوند متعال باشید. معمولاً انسان­ها به خاطر عادت به نعمت­های موجود در زندگی فراموش می­کنند که سپاس­گزاری کنند.کافیست کمی به داشته­های­تان توجه کنید. همان اندامی که در بدن شما در صحت و سلامت هر روز وظایف خود را انجام می­دهد، جزو آرزوهای فردی دیگر است که این موهبت را ندارد. چه بسیار ثروتمندانی که آرزوی داشتن یکی از اعضای سالم بدن شما را دارند و حاضرند تمام ثروت خود را بابت داشتن آن اندام تقدیم شما کنند. پس بیایید در هر لحظه شکرگزار نعمات بیکران الهی باشیم.

روزها سعی کنید نعمت­های­تان را بشمارید، نه مشکلاتتان را! برای لذت بردن از تک تک نعمت­های طبیعت وقت بگذارید. ما آن­چنان بر روی نداشته­هایمان متمرکز شدیم و چنان گلایه وشکایت می­کنیم که از دیدن چیزهایی که داریم، کاملاً غافل هستیم.

ارتباط بین نگرش و موفقیت:

موفقیت­ها شانسی و اتفاقی نیستند؛ بلکه آن­ها نتیجه­ی نگرش­های ما هستند. از این بابت بر نگرش­ها تاکید بسیار است. این ما هستیم که نگرش­های مان را تعیین می­کنیم و پس  از آن موفقیت­هایمان را نیز خود رقم می­زنیم. برای عده‌ای از مردم موفقیت فقط از زاویه­ی کسب ثروت دیده می­شود؛ ولی عده­ای هم هستند که موفقیت را سلامتی، خوشی، خانواده­ی خوب، کامیابی، آرامش و خیرخواهی می­دانند. برای افراد مختلف می­تواند موفقیت معانی مختلفی داشته باشد. در این میان متفکران نیز تعاریف گوناگونی از موفقیت را ارائه کردند؛ ولی تعریف علمی موفقیت به این صورت است که:

موفقیت یک روند دائمی است که منجر به ارتقاء سطح زندگی ما می­شود و نهایتاً ما را به تکامل می­رساند.

موفقیت تا بی­نهایت ادامه دارد و انتهایی را نمی­توان برای آن در نظر گرفت. ارزش وجودی انسان به اهداف اوست و اهداف او معیارهای خوبی برای تعیین ارزش­ها هستند. انسان بی­هدف واقعا مرده است و از مرگ خویش آگاه نیست. موفقیت یک پدیده­ی ذهنی که برای افراد مختلف با توجه به نوع نگرش بسیار متفاوت است.

خیلی افراد را دیدم که موفقیت را درکسب لذت­های آنی و زودگذر می­بینند؛ در دنیای مادی امروز ما به شادی حاصل از کسب عنوان ها و یا به دست آوردن اشیا عادت کرده­ایم. شاید شما هم لذت ناشی ازقبولی در یک دانشگاه، خرید خودرو و یا خانه­ای جدید، یا حتی خرید گوشی آیفون را تجربه کرده باشید. برخورداری از چنین لذت­های لزوماً بد نیست؛ اما در توضیح «چرایی» اشتیاق انسان برای چنین چیزهایی تفسیرهای اشتباه هم کم نیست. حقیقتاً موفقیت در هیچ یک از ابعاد زندگی ما پایدار نیست. لذت قبولی دانشگاه بعد از مدتی از بین می­رود. بوی خوش ماشین نیز در زمان محدود به پایان رسیده و ناپدید می­شود و پایداری ندارد. متاسفانه در سطح جامعه درک درست از تعریف موفقیت بسیار کم رنگ به نظر می­رسد. در صورتی که به طور  شبانه روزی تلویزیون و رسانه­های جمعی با قدرت بسیار فریاد می­زنند که موفقیت یعنی ماشین نو، ارتقای شغلی، مدارک تحصیلی، اندام زیبا و... و با تکرار این موضوعات همه آن را باور کرده­ایم. در نتیجه­ی چنین باورهایی بعد از مدتی، دچار ناامیدی، رنجش و حسادت می­شویم؛ زیرا همیشه احساس می­کنیم از بقیه افراد عقب مانده­ایم. همه به طور ناخودآگاه دچار همین توهمات شده­ایم؛ چرا که نشانه­های غلط موفقیت در زندگی ما رنگ خوشایندی به خود گرفته است.

باور و اعتقاد خیلی از افراد که به درجه­ی موفقیت واقعی رسیده‌اند، این است که موقعیت یعنی ارتقاء دائمی زندگی در تمام جهات و سطوح تا رسیدن به تکامل که پایانی ندارد. این زمانی حاصل می­شود که نگرش شما در بهترین حالت باشد که واکنش­ها و احساسات درونی شما را به وجود می­آورد. ولی ممکن است برای بعضی­ها غیر قابل قبول باشد.

نویسنده­ای با نوشتن روزی ۱۰ صفحه در مورد مطلب مورد نظرش در خود احساس زیبایی، رضایت­مندی و عزت نفس دارد؛ زیرا که این جزوه انتظارات آن فرد از خودش است. این احساس از درون او سرچشمه می­گیرد و امیدوار است که با این نوشته­ها در جامعه، میان همنوعان خود آگاهی را منتشر کند، تا این آگاهی باعث ایجاد شرایطی بهتر برای خوانندگان شود. این در نگرش او نوعی از ارزش می­باشد.

در زمینه­ی موفقیت و شکست تحقیقات زیادی انجام شده و رموزی آشکار شده است. این رموز که در دل تاریخ نهفته، هنگام مطالعه زندگی نامه افراد موفق می­بینیم.آن­ها دارای کیفیت­های عمومی و معینی بوده‌اند. فارغ از این­که در چه دوره­ای زندگی می­کردند. شما می­توانید ویژگی­های افراد موفق را شناسایی کنید و آن­ها را با شرایط خود مطابقت دهید، مطمئن باشید در این روش اول نگرش شما تغییر پیدا می­کند و نحوه­ی فکر کردن شما متفاوت می­شود. این تغییرات اگر درونی باشد، مطمئناً شما را هم به موفقیت می­رساند. چه بسیار کسانی که زندگی­نامه­ی افراد موفق بسیاری را مطالعه کردند و سعی کردند که راه آن­ها را پیش بگیرند؛ ولی در نهایت چیزی جز شکست عاید شان نشده است. دلیل آن این است که در راه مطالعه زندگی­نامه فقط به راهبردهای آنها در شیوه کسب و کار آنها تکیه کرده­اند و به بینش و نوع نگرش آن­ها به زندگی و کار توجهی نداشتند و از این راز اصلی غافل شده­اند.

بیشتر افراد موفقیت را چیزی عجیب و غریبی می­دانند، و هنوز به این نتیجه نرسیدند که موفقیت صرفاً نتیجه­ی به کارگیری مستمر یک سری از اصول اساسی و درست است. در مقابل شکست نیز، نتیجه­ی یک سری از اشتباهات و خطاهای کوچک و مکرر است. همه­ی آیینها شاید ساده به نظر بیاید، ولی واقعیت این است که بسیاری از این حقایق ساده نیستند؛ چرا که تغییر نگرشی که در طی سال­ها در افراد به وجود آمده، نمی­تواند در یک شب اتفاق بیفتد. پس به کمی زمان، شکیبایی و تمرین نیاز دارد.

وقت آن رسیده تا از خود بپرسید به راستی موفقیت را در چه می­بینید؟ و سپس بررسی کنید. آیا پاسخ شما با نگرش­ها و ارزش­های درست هم­خوانی دارد؟ اگر جواب مثبت است، به شما تبریک می­گویم. شما باید خود را انسان موفقی در نظر بگیرید.

انواع موانع موفقیت که ریشه در نوع نگرش آن­ها دارد :

  • ترس از شکست.

  • فقدان اعتماد به نفس.

  • مقاومت در برابر تغییر.

  • عدم مسئولیت پذیری و تعهد.

  • داشتن آشفتگی و نبود تمرکز حواس.

  • نداشتن اولویت بندی در ارزش­های زندگی.

  • نداشتن استقامت و پایداری به خاطر ناامیدی.

 

 ترس از شکست:

معمولاً افرادی که دارای نگرش منفی هستند، همیشه در حالت بدبینی می­باشند. آن­ها سعی می­کنند در زندگی شخصی و کاری ریسک خود را به حداقل ممکن برسانند. چون آن­ها هیچ موقع به شرایط اعتمادی ندارند. این عدم اعتماد باعث ترس از شکست می­شود. این ترس از شکست به نوبه­ی خود برای فرد، منفعل بودن را به همراه دارد. به نظر شما کسی که هیچ حرکتی را به خاطر ترس از شکست انجام نمی­دهد، می‌تواند فرد موفقی باشد؟

فقدان اعتماد به نفس:

اشخاصی که نگرش منفی دارند، هیچ­گاه انسان­های با اعتماد به نفسی نخواهند بود. همان­طورکه چندی پیش تاکید کردم، اعتماد به نفس مهمترین عامل پیروزی است.

 

مقاومت در برابر تغییر:

افرادی با نگرش ضعیف، به خاطر این­که ذهن میانی بسیار فعالی دارند، همیشه در مقابل یادگیری (که بیشترین مصرف انرژی را دارد) فرد را درگیر تله­های ذهنی می­کنند. ذهن میانی وظیفه­ی خود را به نحو احسن انجام می دهد؛ و به این صورت است که به راحتی در مقابل تغییر فرد  به شدت مقاومت می­کند.

 عدم مسئولیت پذیری و تعهد:

این­گونه افراد به خاطر این­که همیشه در پیرامون خود به دنبال فرد یا شرایطی می­گردند که آن را به عنوان مقصر ناکارآمدی خود معرفی کنند، هیچ وقت مسئولیت تصمیمات و کارهای خود را به عهده نمی­گیرند؛ و چون دستاویزی برای فرار از مسئولیت در ذهن خود تراشیده­اند، در مقابل هیچ چیز خود را متعهد نمی­کنند.

داشتن آشفتگی و نبود تمرکز حواس:

افرادی که نگرش سالمی ندارند، هیچ­گاه به کمترین آرامش نسبی نمی­رسند و همیشه به خاطر ترس و نگرانی و خشم در حالت آشفته­ای قرار دارند. درست مانند شخصی که در میان آتشی نشسته و می­خواهد شروع به تمرکز حواس کند؛ و با این تمرکز حواس در مورد مسائل مختلف تصمیم درست را اتخاذ کند؛که این امر ممکن نیست.

نداشتن اولویت بندی در ارزش­های زندگی:

افراد جامعه­ای که نگرش صحیح و سالمی ندارند، و در واقع اصلا معنی ارزش­های زندگی را نمی­دانند و تمام خواسته­های زندگی خود را به عنوان ارزش زندگی انتخاب می­کنند، چگونه می­توانند یک اولویت بندی صحیح برای ارزش­های زندگی خود در نظر بگیرند؟ اگر بخواهیم اولویت بندی ارزش­ها را با مثالی تعریف کنیم، فرض کنید که من اولین ارزشم صداقت است و دومین ارزشم ثروت است. به من پیشنهاد می­شود که در مورد فروش کالایی به دروغ آن را مورد تایید قرار دهم، اگر من به خاطر این­که صداقت اولین ارزش من است، این عمل را انجام ندهم، در واقع اولویت بندی ارزش­هایم را به درستی انجام دادم؛ ولی اگر به خاطر ارزش دوم به خود اجازه بدهم، در مورد تاییدکالایی از صداقت خود فاصله بگیرم، اولویت بندی خود را نفی کردم.

نداشتن استقامت و پایداری به خاطر نا امیدی:

بیش از ۹۰ درصد افراد با نگاه منفی، به دلیل نداشتن امید به آینده و به دلیل نگرشی که در وجود آن­ها جاری شده، در مقابل کوچک ترین مشکل و معضلی هیچ­گونه استقامت و پایداری را از خود نشان نمی­دهند و آن را کاری بیهوده و عبث می­دانند.


📌 اگر این سبک آموزش برات مفیده و می‌خوای با روان مشتری ایرانی بیشتر آشنا بشی، به سایت ما سر بزن یا تو گروه واتساپی مخصوص مدیران و فروشنده‌های حرفه‌ای عضو شو:

🔗 آکادمی مدیرکاب | 📲 کانال واتساپی رسانه کسب‌وکار هاروارد بیزینس

عزت نفسافراد موفقکسب و کار
۱
۰
شهرام بهرام نژاد
شهرام بهرام نژاد
مشاور کسب و کار و توسعه فردی مدیران نویسنده کتاب توسعه فردی مدیر کاب و هوش هیجانی مدیر کاب
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید