سامانهی اتوپایلوت به خلبانان کمک میکرد تا بدون توجه ویژه، هواپیمای تحت فرمان خود را در جهت تعیین شده، قطب نمایی کنند و به صورت مستقیم و بدون تغییر ارتفاع به پرواز دربیاورد. گفتنی است که این سیستم قادر به انجام تیکآف و لندینگ هواپیما به صورت خودکار است. خلبان خودکار با اتکا به اطلاعات دریافتی از سنسورهای نصب شده در اطراف هواپیما نظیر سنسور سرعت، ارتفاع وتلاطمهای هوا میتواند تمام وظایف یک خلبان را به انجام رساند. تفاوتی که در سیستم اتوپایلوت هواپیمای این خلبان است، این است که می تواند اطلاعات مسیر و موقعیت پایانی مسیر را برای سیستم اتوپایلوت مشخص کند. ولی متاسفانه انسان در صورت عدم آگاهی این امکان را در مقابل ذهن خود ندارد. پس ذهن نوع مسیر و نوع هدف را خود به صورت خودکار انجام میدهد. اگر ما نتوانیم به صورت آگاهانه هدف و مسیر را برای ذهنمان مشخص کنیم به بیراهه خواهیم رفت. حالت اتوپایلوت ذهن(ضمیر ناخودآگاه) بسیار حایز اهمیت است و شما مدیران باید ضمیر ناخودآگاه خود را بشناسید و نسبت به کارکردهای آنها آگاه باشید.
ضمیر ناخودآگاه همان بخشی از ذهن است که تمام اطلاعات روزمره در آن قرار میگیرد. آن قسمت استدلالی ذهن ما است که ما با توجه به آن، شرایط روزمره را پیش میبریم. در قسمت پیش آگاهی ذهن که در دسترس است، اطلاعات و خاطرات ما میتواند به سرعت به ضمیر خودآگاه ما منتقل شود. ما اطلاعاتی در مورد ضمیر ناخودآگاه نداریم و همیشه ذهن خود را در حالت اتوپایلوت قرار دادهایم. این ضمیر ناخودآگاه است که در تکتک تصمیمات ما و کارکردهای ما نقش اصلی را بازی میکند؛ ولی ما فکر میکنیم که با قسمت ضمیر خودآگاه خود،کلیهی امور خود را پیش میبریم و تصمیمگیری میکنیم.
ما باید بتوانیم با آگاهی، از ابعاد ناهشیار ضمیرمان و ارتباط با آن، اثرات آن را در زندگی خود کنترل کنیم؛ تا کاب شخصی خود را بالا ببریم. ذهن شما قابلیت شما، برای تفکر، برنامهریزی و تصمیم گیری است که قدرتمندترین ابزار را برای چینش کارهای روزمرهی شما دارد.
چگونگی تعیین اولویتهای کاری شما بستگی به این دارد که چه خوراکهایی به ضمیر ناخودآگاه خود در طی سالیان گذشته دادهاید و چه تصمیماتی را در همین شرایط که در گذشته برای شما اتفاق افتاده،گرفتهاید. ضمیر ناخودآگاه شما تمام عادات وتفکرات و عملهای شما را در خود ذخیره میکند، و تمام لحظههای راحتی و خوشی شما را به خاطر میسپارد، و برای نگه داشتن شما در آن حالت تلاش میکند.
برنامهریزی حتما باید همراه با کنکاش ضمیر ناخودآگاه شما باشد. بعد از یک تجربه، مطمئنا همیشه در برنامهریزی دنبال درگیرکردن برنامهتان با ضمیر ناخودآگاهتان خواهید بود؛ چون نتایج شگرف آن را بیشتر از حالت عادی خواهید دید.
از نظر علمی در مغز انسان چهار موج وجود دارد: امواج آلفا - بتا - دلتا - تتا
در حالت آلفا امواج مغزی ما بین ۸ تا ۱۲ نوسان در ثانیه است. آلفای ذهنی در واقع درگاه وارد شدن به سمت ناخودآگاه است. این حالت در زمان قبل از خواب و یا هنگام مدیتیشن یا هنگام راز و نیاز پیش میآید. در این حالت ذهن، بیشترین هوشیاری را دارا است. آن گاه ما در ذهن خود به آن چیزی که فکر میکنیم روشنتر و واضحتر دست مییابیم. این زمان بهترین زمان برای فکر کردن و تجسم کردن است.
هر فرد در طول شبانهروز دوبار در حالت آلفا قرار میگیرد. یکی ۲۰ دقیقه قبل از خواب و دیگری ۲۰ دقیقه بعد از بیدار شدن از خواب. حالت آلفا حالتی است که دانشمندان معتقدند نیمکرهی راست مغز فعالیتش بیشتر میشود و تجسم، خلاقیت، حافظه و الهام گرفتن افزایش پیدا میکند.
قبل از خواب کارهای اجرایی فردا را بنویسید. بعد از آن ناخودآگاه شروع به درگیر شدن با آن کارها و تحلیل میشود. هر چه در تهیهی لیستهای مکتوب از کارهایی که باید انجام شود، زمان بیشتری اختصاص دهید، در ذهن ناخودآگاه موثرتر خواهد بود.آنگاه شما احساس قدرت و کارایی و کنترل بیشتری بر روی امورتان خواهید داشت؛ و انگیزهی بیشتری پیدا خواهید کرد تا بهتر، بیشتر وعاقلانهتر کار و فکر کنید. این کار احساس عزم حرکتی رو به جلو و انرژی بیشتری به شما خواهد داد و حرکت شما را در سراسر روز تداوم خواهد بخشید.
📌 اگر این سبک آموزش برات مفیده و میخوای با روان مشتری ایرانی بیشتر آشنا بشی، به سایت ما سر بزن یا تو گروه واتساپی مخصوص مدیران و فروشندههای حرفهای عضو شو:
🔗 آکادمی مدیرکاب | 📲 کانال واتساپی رسانه کسبوکار هاروارد بیزینس
در ادامه، خلاصهی فصول بعدیِ کتاب نیز منتشر خواهند شد.