هرچی فکر میکنم چه خودم چه دیگران همیشه تنهاییم و همیشه در آرزوی به دست آمدن یک فرصت یک موقعیت یک فرد خوب به زندگیمون وارد بشه چه تجربه خودم چه مشاهداتم همین آدمی که مثل من تنهاست تنها تنها در آرزوی پیوستن تا یه نفری گوشه نگاهی بهش میندازه جوگیر میشه همچین طرفو پس میزنه که انگار ۳۰۰ نفر پشت در منتظرشن چرا آخه چرا کی به من بگه چرا آخه خدایا چرا ما تنهاییم توی این دنیا چرا نمیتونیم با هم باشیم اینجاییم
