پروتئین از اسید‌های آمینه تشکیل شده که نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی، رشد ماهیچه‌ها و متابولیسم ایفا می‌کنند.
بدون وجود این اسید‌های آمینه ضروری، بدن ما برای رشد و ترمیم، رشد مو‌ها و ناخن‌های سالم یا استخوان‌ها و ماهیچه‌های قوی دچار مشکل می‌شود.
پروتئین نه‌تن‌ها مواد مغذی ضروری را برای شما فراهم کرده، بلکه به سیر شدن شما هم کمک می‌کند.
بنابراین، غذا‌های پروتئینی به ویژه زمانی که می‌خواهید غذای کمتری بخورید، مفید هستند.
پروتئین خالص، دارای کمتر از نیمی از کالری چربی خالص است.
بله. افراد از سن ۴۰ سالگی به تدریج توده عضلانی خود را از دست می‌دهند.
به این پدیده «سارکوپنیا» گفته می‌شود. ماهیچه‌های شما با افزایش سن ضعیف می‌شوند و این عامل می‌تواند منجر به اختلال تعادل و افزایش خطر افتادن و زمین خوردن شود.
شما می‌توانید با فعالیت بدنی منظم و همچنین خوردن پروتئین کافی، ماهیچه هایتان را قوی نگه دارید. اسید‌های آمینه مانند بلوک‌های ساختمانی برای بدن عمل می‌کنند. اگر بعد از ورزش پروتئین مصرف کنید، آمینواسید‌های لازم برای ترمیم و بازسازی به ماهیچه‌های شما می‌رسد.
یک زن به طور متوسط به ۴۵ گرم و یک مرد به ۵۵ گرم پروتئین در روز نیاز دارد. توصیه می‌شود که در هر وعده غذایی خود ۱۵ تا ۲۰ گرم پروتئین مصرف کنید.
تحقیقات نشان داده اند که ما باید پروتئین مصرفی خود را در طول روز تقسیم کنیم، نه اینکه بیشترین سهم پروتئین خود را در وعده شام مصرف کنیم.
بدن شما با افزایش سن، مواد مغذی را با کارایی کمتری جذب کرده، اشتهای شما کاهش می‌یابد و مصرف پروتئین کافی سخت‌تر می‌شود.
بسیاری از افراد مسن وعده‌های غذایی مانند سوپ و نان را با پروتئین بسیار کمی می‌خورند، اما این افراد برای حفظ توده عضلانی خود به پروتئین نیاز دارند.
همچنین ممکن است ورزشکاران برای کمک به قدرت و ریکاوری عضلانی خود نیاز بیشتری به مصرف پروتئین داشته باشند.
خوردن بیش از حد پروتئین می‌تواند به کلیه‌های شما فشار وارد کند. این مشکل مخصوصاً برای افرادی که در معرض خطر ابتلا به مشکلات کلیوی هستند، مانند افراد مبتلا به دیابت، مشکل ساز است. مصرف بیش از حد پروتئین می‌تواند منجر به افزایش خطر پوکی استخوان شود.
توصیه می‌شود که بیش از دو برابر میزان توصیه‌شده روزانه پروتئین مصرف نکنید.
همچنین، مصرف بیش از حد گوشت قرمز و فرآوری‌شده با بیماری قلبی، دیابت و سرطان مرتبط است.
شما می‌توانید پروتئین لازم را از مصرف گوشت، تخم مرغ، ماهی، لبنیات، لوبیا، عدس، نخود، ذرت شیرین، آجیل، سویا، دانه‌ها و جایگزین‌های گوشت دریافت کنید.
ما به مصرف شیک‌های پروتئینی، مکمل‌ها یا غذا‌های پر پروتئین نیاز نداریم. بهتر است پروتئین را از وعده‌های غذایی دریافت کنید. این محصولات به اندازه پروتئینی که از غذا‌های روزمره خود دریافت می‌کنید، در ساخت ماهیچه‌های شما موثر نیستند.
اخیراً پژوهشی نشان داده که پروتئین گیاهی در کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن در سنین پیری بسیار مفید است.
بله، مصرف پروتئین کافی باعث می‌شود که عضلاتتان را با افزایش سن از دست ندهید. پروتئین همچنین نقش مهمی در تغذیه پوست و مو ایفا می‌کند و برای تولید کلاژن ضروری است. کلاژن پروتئینی است که به پوست خاصیت ارتجاعی می‌دهد و آن را محکم نگه می‌دارد.
