
مصرف استروئیدهای خوراکی (قرص) بسیار راحت میباشد. تنها کافی است یک قرص را همراه آب بلعیده و دیگر مشکلی نخواهید داشت. همچنین نیازی نیست از تجزیه شدن دارو توسط کبد و از دست رفتن اثر گذاری آن باشید، زیرا که اکثر استروئیدهای خوراکی معروف در جایگاه (c17-alpha) آلکیل دار شدهاند، به این معنی که درصد بالایی از آن استروئید از متابولیسم کبد سالم بیرون میاید.
استروئیدهای خوراکی به طور میانگین دارای نیمه عمر کوتاه تری نسبت به استروئیدهای تزریقی هستند، بنابراین اثر گذاری آنها سریع تر میباشد و تنها در عرض چند روز نتایج مصرف آنها مشخص میشود. برای مثال، با مصرف تستوسترون آندکانوات، سطح تستوسترون سرم در جریان خون پس از ۵ ساعت به پیک خود میرسد. در نتیجه، با استروئیدهای خوراکی، فرد نیازمند دریافت دوزها در دفعات بیشتری میباشد تا بتواند سطح تستوسترون را در بدن بالا حفظ کند.
زنان تشخیص استروئیدهای خوراکی معمولا کمتر از استروئیدهای تزریقی میباشد، بنابراین اگر به دنبال این هستید که در تست دوپینگ شکست نخورید و تمام استروئید از سیستم بدنی شما به سرعت خارج شود – پس استروئیدهای خوراکی مناسب تر هستند.
در زیر مقایسه زمان تشخیص استروئیدهای خوراکی را با استروئیدهای تزریقی میتوانید ببینید :
استروئیدهای خوراکی :
۱ . وینسترول (زمان تشخیص ۳ هفته)
۲ . آناوار (زمان تشخیص ۳ هفته)
۳ . پریموبولان (زمان تشخیص ۵ هفته)
۴ . آندریول (زمان تشخیص ۵ هفته)
۵ . دیانابول (زمان تشخیص ۶ هفته)
۶ . آنادرول (زمان تشخیص ۸ هفته)
استروئیدهای تزریقی :
۱ . وینسترول دپو (زمان تشخیص ۹ هفته)
۲ . تستوسترون انانتات (زمان تشخیص ۳ ماه)
۳ . تستوسترون سیپیونات (زمان تشخیص ۳ ماه)
۴ . سوستانون ۲۵۰ (زمان تشخیص ۳-۴ ماه)
۵ . ترنبولون استات (زمان تشخیص ۵ ماه)
۶ . دکا دورابولین (زمان تشخیص ۱۸ ماه)
اما استثنائاتی نیز در این زمینه وجود دارد، به طوری که برخی استروئیدهای تزریقی نظیر تستوسترون سوسپنشن دارای زمان تشخیص تنها ۱-۲ روز میباشد.
استروئیدهای خوراکی عموما برای قلب بدتر هستند، زیرا بیشتر از استروئیدهای تزریقی سطح کلسترول (HDL) را پایین می آورند. (HDL) یک کلسترول خوب بوده و زمانی که سطح آن بالا باشد میتواند فشار خون را پایین تر آورده و زمانی که سطح آن پایین باشد میتواند فشار خون را بسیار بالا ببرد.
بسیاری از استروئیدهای خوراکی، هپاتیک لیپاز را تحریک کرده – آنزیمی که در کبد حضور دارد – و این امر باعث کاهش سطح کلسترول (HDL) میشود.
آنادرول، دیانابول و وینسترول در میان بدترین استروئیدها برای سلامت قلب هستند، و نشان دادهاند که دارای اثر مخربی روی سطح کلسترولهای (HDL) و (LDL) میباشند.
اگر هنگام مصرف استروئیدها نگرانی اصلی شما حفاظت از قلب و کنترل فشار خون میباشد، پس استروئیدهای تزریقی (مخصوصا تستوسترون) گزینه بهتری هستند.اما، این گفته به آن معنا نیست که استروئیدهای تزریقی نمیتوانند سطح فشار خون را بسیار بالا ببرند، زیرا قطعا میتوانند، مخصوصا اگر آن استروئید به اندازه کافی قوی باشد (نظیر ترنبولون).
استروئیدهای خوراکی همچنین برای کبد سمی هستند، به این معنی که به کبد استرس وارد میکنند، و نشانه آن افزایش قابل توجه سطح آنزیمهای کبد (ALT) و (AST) میباشد. برخی بدنسازان بیش از حد نگران این عارضه جانبی نیستند، زیرا مدعی هستند که کبد اغلب پس از دوره خودش را ترمیم کرده و در واقع دارای قدرت خود ترمیمی بسیار قدرتمندی میباشد.
اما به منظور احتیاط، بدنسازان اغلب از مکمل تودکا به منظور حفاظت از کبد هنگام مصرف استروئیدهای خوراکی استفاده میکنند. از مصرف الکل نیز باید اجتناب شود، به علاوه استک کردن استروئیدهای سمی برای کبد نظیر دیانابول/آنادرول توصیه نمیشود.
البته استثنائاتی نیز برای این قانون وجود دارد، زیرا برخی استروئیدهای خوراکی استرس قابل توجهی به کبد وارد نمیکنند، نظیر آناوار یا تستوسترون آندکانوات.
اثر آناوار روی کبد خفیف است زیرا در پردازش آن کلیهها نیز مشارکت دارند که این امر استرس را از روی کبد بر میدارد. به همین ترتیب، تستوسترون آندکانوات نیز دارای ریسک در این زمینه نمیباشد، زیرا کاملا مسیر کبد را دور زده و توسط سیستم لنفاوی جذب میشود.
در صورت استفاده ناصحیح، درصد جذب استروئیدهای خوراکی در بدن میتواند به شکل قابل توجهی کمتر از استروئیدهای تزریقی باشد.
برای مثال، استروئیدهای خوراکی را نباید همراه چربیهای غذایی مصرف کرد، زیرا بسیاری از آنها محلول در چربی هستند. بنابراین، اکثر استروئیدهای خوراکی میبایست بدون غذا مصرف شوند تا بهترین نتایج حاصل شود.
تنها استثنا در این زمینه تستوسترون آندکانوات (همچنین با نامهای تستوکپس یا آندریول نیز شناخته میشود) میباشد و میبایست همراه یک وعده با چربی بالا (بیش از ۱۹ گرم چربی) مصرف شود.
استروئیدهای تزریقی
نمونهها :
ترنبولون
وینسترول دپو
دکا دورابولین
تستوسترون
بولدنون
پریموبولان (متنولون انانتات)
استروئیدهای تزریقی به شکل عمیق درون عضلات تزریق میشوند، که با عنوان تزریق درون ماهیچه ای شناخته میشود، و معمولا این تزریقها در باسن یا بخش بیرونی ران انجام میشوند.