من عاشق جعبه ابزارم. از بچگی بودم. فروشگاههاى لوازم يدكى رو هم خيلى دوست داشتم. تعمير رو به اندازهی خراب كردن بلد نيستم و اگه وسيلهاى تو خونه خراب بشه آچار به دست نمىشم ولى پيش اومده كه با یه وسیلهی ساده كه از جعبه ابزار بابام كش رفتم، تونستم كار خودم رو راه بندازم.
صفحهی اينستاگرام Janebi داشت تبليغ محصول جديد خودش رو مىكرد و براى تبليغش مستقيم رفت سراغ آقايون و گفت: «اين همون جعبه ابزاريه كه هر مردى عاشقش مى شه!»
داشتم فكر مى كردم خب كار اشتباهى نكرده ولى اگه توى ساختن محتواش به مخاطب خانم هم به همون اندازه توجه مىكرد و جورى وانمود نمىكرد كه انگار فقط آقايون دوست دارن يه جعبه پر از خرتوپرت کوچیک و بزرگ داشته باشن، محتواش توجه بيشترى به خودش جلب مىكرد. [البته شايد هم مشكلم همينه كه به جاى ابزار به درد بخور مىگم «خرت و پرت»😁]
به نظر من، فروشگاه جانبی مىتونست با چند تا اشارهی کوچیک به كاربرد ابزارها، هم خانومها رو پاى ويديو نگه داره هم آقايون رو. حدس میزنم اينجورى محتواش كامنتهاى جالبی هم دريافت مىكرد.
يه چیزهایی براى مخاطب امروز بديهى به نظر مياد اما شايد كسب وكارها هنوز خيلى به اين مسئله واقف نيستن كه میتونن با رويكرد متفاوت در استراتژی و توليد محتوا، مخاطبشون رو از دودستگی دربيارن و محصولشون رو، حتى اگه به طور ویژه براى يه دستهی خاص طراحى شده باشه، طورى معرفى و ارائه كنن كه قرار نيست مخاطب هدف صرفاً خانومها يا آقايون (يا يه دستهی خاص) باشن. من فكر مىكنم خيلى از ما خانومها هم از اينكه يه جعبه ابزار داشته باشيم خوشحال مىشيم.