سیاست کَبکی !

مشکلی که در نظام های حکومتی به خصوص در جهان سوم وجود دارد و تا امروز شکست ها و پیروزی های زیادی را برای ملل جهان رقم زده، بحث سر خود را همچون کبک در برف کردن است غافل از آنکه کون مبارک به فنا میدهد آنچه را که باید به فنا برود!
حکومت هایی (governments) که بر ایران(state) از دوران ملوک الطوایفی تا امروز، حاکمیت داشتند، متاسفانه سردمدار سیاست کبکی بوده و هستند!
تا پیش از وقوع بحران، سیاستمداران کبکی، سینه ستبر می کنند و آواز خوش سر می دهند و رجزها می خوانند اما به وقت وقوع بحران است که تازه متوجه می شوند زیرخواب بوده اند و چندقلو زاییده اند زیر حجم انبوه نگاه کبکیزه شده شان به بدیهی ترین واقعیات اجتماعی!
حتی دیگر زمان چاره جویی هم در سیاست کبکیزاسیون نیست و کار از کار گذشته و به پایان ماجرا رسیده اند.
مرید سیاست کبکی بودن، نه جمهوری اسلامی می شناسد نه پهلوی اول و دوم یا که قاجاریه و صفویه ، بلکه از دم، تک تکِ این بندگان غافل و جاهلی که سیاست کبکیزاسیون را از نیاکان خود آموخته اند راهی را می روند که بسیاری پیموده و کون های کبکی خویش را به فنا داده بودند !
اما کبکیزاسیون چیست؟