خیلی وقتا به این فکر میکنم اگه یه کاری رو براش وقت و انرژی زیادی بذارم وارد یه هزارتویی میشم که راهی برای خروج ازش نیست. با خودم میگم پسر تو انقد انرژی و وقت گذاشتی براش
بالفرض که اشتباه باشه. باید ولش کنی؟
همین چند وقت پیش به عینه دیدم که باید ولش کنی
اگه ولش نکنی و بخوای به اون اشتباهت سفت بچسبی یواش یواش عوضت میکنه.
تغییرت میده و ازت یه آدم خشک و بدون انعطاف میسازه. آدمی که دیگه ذوق نداره و فقط لحظاتش رو منتظره که بگذرن. به خودت این ظلم رو نکن. هر وقت دیدی توی مسیر اشتباهی از قدم زدن دست بردار. شک کردن حق مسلمه تویه . شک کن به اون مسیری که توش قدم برمیداری. به قول قدیما جلوی ضرر رو از هرجایی بگیری منفعته.
یه مثل هم هست که میگن آب که از سر بگذشت چه یک وجب چه صد وجب
اما به نظر من بعضی مواقع فرق دارن این یک و صد وجب. خیلی هم فرق دارن. با اینکه غرق شدی ولی وقتی یک یا حتی صد وجب با آزادی فاصله داری تکون بده خودت رو
خودت رو آزاد کن
بذار آخر سر حداقل به خودت بدهکار نباشی که چرا بهترین خودت نبودی
چرا که بدترین نوع بدهکاری، بدهکاری آدمیزاد به خودشه:)
دوست ناآشنای من اگه حرفی برای گفتن داری بهم بگو
فکر نکن که توی این کره آبی گوش شنوایی برای شنیدن حرفات نیست!