متولد ۱۳۵۶ . دکترای زبان و ادبیات فارسی
بـاز لغزید قلـم حــس تـو تـا پـیدا شـد
بـاز لرزید قلـم ، قافـیه بی معنا شـد
واژه ها گـاه نـهان گـه متبـلور گشــتند
غزل از هـرم خیال آمد و بی پروا شـد
لحظه ها برد دلم را به حرم دست به دست
سخـن از جذبه ی نام تو چنین زیبا شد
چـشـم حـیران تمـنای تـو در مدخل ماند
مرغ جان همـسفر بـال کـبوتر ها شـد
شوق در درک تو تا کنگره ی عـرش رسید
ذوق در کنج ضریح تو چنـین شیـدا شد
بـه طـواف آمدنـم رخصت اعجاز تـو بـود
سهم دل فرصـت پرواز دریـن رویا شـد
بـه گـدایی بـه ســرکوی خودت راهـم ده
ای خوش آن دل که ز حج الفقرا دارا شد
بیت در بیت و غزل در غزل از شرق شکفت
قـطره در زمـزم احسـان رضـا دریـا شـد
گـرچـه ازصـحن و سرا این همه دورم آقـا
درهـوای تـو نفـس سرکش و پر غوغا شـد
شـعـر از کوچـه ی ادراک تـو سـردر آورد
روح در آبـی احـسـاس تو چون عنقا شـد
قـلم کنـد مـرا با مـلکوت تـو چـه کـار؟
گـرچه در سایه ی لطف تو چنین گیرا شـد
مریم میری