چند شعر با گویش بیرجندی از آقای محمد نوخنجی مدیر انجمن بیرجندی های مقیم تهران
دو تا بوس وَمُو دِه دل مُو خُنِک شُو
رَوا مَدار دِلوکِ مُو دُولِک شُو
دلِ مُو مثلِ توتِ شیره دارِه
که رُو تَختَک به پشتِ بُو تَنِک شُو
×××××××
مُگُفتَن پولِ نفت رَه بَخش خَن کِرد
بِخَنیارد دِر سِراَیو پخش خَن کِرد
عدالت خیلِ اَیه سِر زُبونو
عدالت رَم بُرار بِی چَش خَن کِرد
×××××××
دلِ تنگِ مُوره جُز غم نِیَه یَه
بِجُز شِعرُونِ تو مرهم نیه یه
زِ درگاهِ خدا ماَیُم همیشه
زِسِرمُو ساَیه یِه تو کَم نِیه یه