محمد حسین پژوهنده
فرزند بشیر ، متولد 1329قاین
شاعر و پژوهشگر علوم و معارف اسلامی
دل به یاد روی او هر لحظه دارد صد نوا
در خم گیسوی او مانده اسیر و مبتلا
در پی اش هر سو شتابانم به هر کوی و دیار
هم از او جویم نشان از هر کسی در هر کجا
هر کجا پا می نهم در باغ و شارستان و کوه
نقش رویش در خیالستان جان آید مرا
باز یابد جان نو هر کو فکنده رخت تن
بوی دلجویش اگر پیچد در این بوم و سرا
باز باید راه تا انباز باشم با نگار
جز تنم کو حاجبی بین من و آن مه لقا
نیست در گوش دلم جز نغمه دلجوی او
می شتابم زی که او هر دم مرا خواند فرا
هر کسی جانش اگر یابد ز مهری روشنی
جان من از چارده خور یافته نور و سنا
مُهری از مِهر محمد (ص) نقش بسته بر دلم
از فروغ مهر او گردیده جانم پر صفا
زهره زهرا علی مرتضی زوج کریم
بعد احمد مرد و زن دارد به آنان اقتدا
مجتبی آن سبز پوش صبر و صلح و ساختن
شد برای حفظ مکتب ظلم ها بر او روا
سرور آزادگان سلطان مظلومان حسین
رهروان را پرچم خونین او شد رهنما
در عبادت سید سجاد و باقر در علوم
نهر حکمت جعفر صادق امام اولیا
کاظم آن کاو با ید بیضای دانش چون کلیم
ریخت بر هم کاخ فرعون زمان را بی عصا
برده دل از عاشقان مانده خجل نزدش بتان
مهر رخشان خراسان مهتر خوبان رضا
در سخا و جود و تقوی چون جواد بن الرضا
همچو هادی گنج عرفان نیست در ارض و سما
عسکری کان کرم همچون صدف پرورده است
گوهری را در کنارش تا برافرازد لوا
حجة الله قائم بالحق امام مؤمنان
نام او نام محمد ناشر دین خدا
نقش از آن قامت ندارد گر اذان و قامتت
هر چه آری جمله سالوس است از صوم و صلا
گر به شوق زلف او شاعر بیابان گرد شد
گو تحمل کن فراق ار وصل می باید تورا
شد پژوهنده چو یعقوب از دو دیده نا امید
بسکه خون باریده است از هجر پور مصطفا
محمد حسین پژوهنده