در فراق روی یارش داد دارد این دلم
بر حجاب تن همی فریاد دارد این دلم
هاله ای از عشق او با جان و قلبم شد عجین
با لوایش بزم های شاد دارد این دلم
یاد رویش شد صفا بر محفل تاریک دل
در سحرها توشه ها زین یاد دارد این دلم
گر چه در دام فراقش من گرفتارم ولی
از بهارین عشق او اَوتاد دارد این دلم
تا « خلیلش » بر وصال روی او نائل شود
بهر وصلش داد و هم بی داد دارد این دلم
ابراهیم حسینی (خلیل)