سلام ویرگولیان
راستش نمیخواستم به این زودی پست بنویسم و یا به عبارتی دیگر (یادتونه تو دوران مدرسه زور میزدیم خود مطلب رو بفهمیم که هیچ، یه به عبارت دیگر میاوردن که دوبارهکاری واسه مغز میشد) به عبارتی دیگر زیاد پشتسر هم پست نوشتن رو دوست نمیدارم اما همین الان داشتم تو کانالهای پروکسی پرسه میزدم که این عکسه رو دیدم:

و یاد خواب پریشب خودم افتادم. این خوابم رو یادتونه؟ حاجی باورتون نمیشه باز یه خواب انیمیشنی دیدم!
البته اینکه خود خواب چند تا سانس مختلف داشت و آخرش اینطور انیمیشنی شد بماند. حالا خود خوابه چی بود؟
این دفعه دیگه حالت استیگفیگور نداشت... یه لحظه!
حس میکنم حرفم رو داری باور نمیکنی؟ تو کامنتا بهم بگین باور میکنین یا نه!
ولی در هر صورت من این خواب رو دیدم (الان میگین: باشه فهمیدیم تو ذهنت فعاله فهمیدیم بخدااا)
آقا حالا خوده خواب... خوابه از این قرار بود که یه زن و مرد که حالا اگه بتونم تصویرش رو یطوری میکشم یا میدم هوش مصنوعی، این زن و مرد داشتن با بیرحمی یه آدمک کوچولو رو با دندوناشون میکشتن یعنی انگار چطوری سگ یه چیزی رو بین دندونش میگیره و فشار میده همهاش، اون حالتی.
بعد اون یارو هی داد و فریاد میکرد تا اینکه یهو دستش رو انگار میزنه تو سوراخ دماغ مَرده و گویا یه نیرویی ایجاد میشه و مَرده و زنش برق میگیرن و او نجات پیدا میکنه! البته یه حسی هم دارم که شاید آتیش روشن بود و او دستشو تو آتیش میکنه و میزنه تو سوراخ دماغ مَرده، دقیق یادم نیست ولی در هر دو صورت ازشون دود بلند شده بود (و دستش هم زده بود تو سوراخ دماغ مَرده)
بعد مسخره اینجاست که یه آهنگ حماسی مخلوط غم پخش میشد دقیقا از اینایی که بعد از یه درگیری سخت بین کارکتر و هیولا پیش میاد و او پس از جراحات دلخراش و اتفاقات مشمئزکننده، بالاخره نجات مییابه! و من انگار تماشاگر بودم و در حین اینکه تحلیل داشتم میکردم که "آهان خوب شد" ، بیدار شدم با اعصاب داغان و این حالت که:
-اینا چه شعرایی بود که من دیدم (😑)

کانال تلگرامم که توش رهبر کرهشمالی هم عضوه: