—----------------------------------------------------------------------------------
صدای تیک تاک ساعت دیواری، توی سکوت راهروی تاریک میپیچید… و زمانش فرا رسید، زمانی که تمام عقربه ها به عدد دوازده میرسن، نیمهشب… تاریکی به اوج خودش رسیده بود.
آئورا توی اتاق خودش، و مثل همیشه روی تختش بود. پتوی صورتی خودش رو مثل شال روی سرش کشیده بود، اتاق کاملا در تاریکی فرو رفته بود و فقد نور سفید لپتاپ، به صورت آئورا میتابید.
آئورا مشغول تماشای یه فیلم ترسناک بود، فیلمی تازه اکران شده و ترند در فضای مجازی. آئورا با کلافگی گفت: «خیلی احمقید، خب با یه چوبی چیزی بزنید این شبح مسخره رو.» —آئورا دکمه توقف فیلم را فشار داد— «اگه من بودم تا الان دخلش رو میآوردم.» —آئورا دستی به شکمش میکشه— «بهتره اول برم یه چیزی بخورم، بعد بیام ادامهاش رو نگاه کنم.» —پتو روی از رو سرش میکشه، و از تخت پایین میپره— «چطور این فیلم مسخره آنقدر ترند شده.»
با چشمانی نیمه باز، و دست و پای شل و ول، راه میافته. شبح که تا الان تو تاریکی، دست به سینه به دیوار تکیه داده بود، نیش های سفیدش باز میشن… و پشت سر آئورا راه میافته: «بالاخره موقعش رسید.»
آئورا از اتاقش بیرون میاد، وقتی صدای تق بسته شدن در اتاق میاد، آئورا شروع میکنه با بیحالی، توی راهروها قدم زدن. پلهها رو پایین میره و خودش رو به آشپزخونه میرسونه. در یخچال رو باز میکنه، نور سفید یخچال تاریکی رو میبره و سوز سرد اون صورت آئورا رو لمس میکنه، درحالی که آئورا با یه دست در یخچال رو نگهداشته، از شدت نور با دست دیگهاش کمی چشمش رو میماله… و بعد با نگاه نیمه باز، دستش رو تو یخچال فرو میبره.
یه کیک کاراملی بسته بندی شده بیرون میکشه، بازش میکنه و یه گاز میزنه، صورتش یه کم تو هم میره و کیک رو دوباره به یخچال بر میگردنه، یه بیسکویت شکلاتی درمیاره و بازش میکنه، یه گاز میزنه و اینبار یه لبخند کوچیک روی صورتش میاد. دستش رو از در یخچال برمی داره و با باسنش در رو نگه میداره، بعد یه پاکت شیر از داخل یخچال برمیداره، بازش میکنه و شروع میکنه به سر گرفتن. آئورا درحالی که در سرد یخچال به پشتش فشار میاره و نور سرد و سفید یخچال هم از یه طرف بهش میتابه، مشغول خوردن میشه…
ناگهان تلویزیون تالار، که درست تو راستای یخچال هم هست، روشن میشه…
آئورا در حالی که شیر رو بالا گرفته بود متوقف میشه. همینطور که چشمش روی تلویزیون قفله، پاکت شیر رو پایین میاره. لپ هاش پر از شیرن و چشماش کاملا گرد شدن، شیر رو از گلوش پایین میده… نگاهش به چپ، و بعد به راست میچرخه. بعد دوباره چشماش همون حالت خمار قبل رو میگیرن، پاکت شیر رو توی یخچال میذاره و با همون حالت خستهٔ قبل به سمت تلویزیون حرکت میکنه. وقتی آئورا از در یخچال جدا میشه، همراه با در، پرتوی یخی هم بسته میشه…
آئورا با بیحوصلگی و قدم های شل، خودش رو به تلویزیون میرسونه. نگاهی به فیلمی که پخش میشه میندازه: یه شبح که داره یه زن رو وسوسه میکنه که خودش رو بکشه: «بازم همون فیلم مسخره.» —چشماش رو میچرخونه، و کنترل رو بر میداره— «تلویزیون هم دیگه داره همون رو پخش میکنه، الکی این فیلم مسخره آنقدر ترند شده.» بعد دکمهٔ خاموش رو میزنه و کنترل رو رو مبل پرت میکنه.
ناگهان، نور یخی آشنایی به پشت اون میتابه. آئورا بر میگرده و میبینه در یخچال باز شده، نفسی از کلافگی بیرون میده و دست به سینه میره در یخچال رو میبنده.
همون لحظه دوباره تلویزیون روشن میشه. عصبانیت توی چشمای آئورا جرقه میزنه… آئورا میره دوباره تلویزیون رو خاموش میکنه و… در یخچال باز میشه.
آئورا چشماش رو میبنده و خودش رو کنترل میکنه تا فریاد نزنه. بعد با دست های مشت شده و قدم های کوبنده به سمت یخچال میره: «به پدرم گفتم که همیشه باید خودمون رو با آخرین مدل هر چیزی، بهروز کنیم.» —جلوی یخچال میایسته، در رو نگه میداره— «ولی کو گوش شنوا، فقد میگه… اینکار درست نیست دخترم.»
آئورا در یخچال رو با شدت کمی میکوبه… و سریع بر میگرده و به تلویزیون نگاه میکنه: خاموشه، سکوت و تاریکی.
سرش رو بالا میندازه و به سمت پله ها حرکت میکنه…
همینطور که قدم بر میداره، گوشش انگار داره صدای اضافهای رو میشنوه، قدم اضافه. آئورا میایسته و پشت سرش رو نگاه میکنه: چیزی نیست.
دوباره حرکت میکنه، و اینبار قدم ها بلندتر و کوبنده تر به گوش میرسن. . . . هر چقدر سرعت آئورا بیشتر میشه قدم ها وحشیانه تر میشن. آئورا دلش میخواد پشت سرش رو نگاه کنه، ولی از درون جرعتش رو نداره. بعد ناگهان شروع میکنه به دویدن، پشت سرش قدم ها جوری شدت میگیرن انگار کسی به قصد کشت افتاده دنبال آئورا.
آئورا سریع پله ها رو بالا میره، پشت سرش صدا ها دیگه فقد از زمین نیستن، انگار یه چیزی داره به دیوار هم کشیده میشه، اما آئورا فقد به سمت اتاقش میدوه…
آئورا کاملا پلهها رو بالا میره. وقتی شروع به دویدن روی فرش راهرو میکنه، صدا ها دیگه فقد قدم های سنگین، و خراش های روی دیوار نیستن، حالا یه صدا مثل زمزمه یه هیولا هم بهشون اضافه شده… هیولایی که دنبال اونه.
آئورا به در اتاقش میرسه، سریع در رو باز میکنه، وارد میشه و در رو پشت سرش قفل میکنه. درحالی که به در نگاه میکنه عقب گرد به سمت تختش میره…
هیچ صدایی نیست، همهچیز آرومه. آئورا میره روی تختش، دراز میکشه و پتو رو کاملا روی سرش میکشه، آب دهن خودش رو به سختی قورت میده: «چیزی نبود، فقد بخاطر فشار های سخت زندگیم، توهم زدم.»
همین لحظه، صدای گوش خراشی از پشت در، توی اتاق آئورا اکو میشه، صدایی مثل پنجه کشیده و تلاش برای وارد شدن. خش.. خش.. .
آئورا دستش رو روی گوشش میذاره، چشماش رو میبنده و سعی میکنه به صدا ها فکر نکنه.
از اون طرف شبح، ایستاده پشت در اتاق آئورا و داره مثل یه بچه گربه، آروم به در پنجه میکشه: «خوبه. طبق نقشه، حالا فقد باید تا صبح همین کار رو انجام بدم، و جوری نشون بدم که انگار نمیتونم برم داخل.»
و بعد، آروم شروع میکنه به قه قه زدن… .
صبح… نور ملایم خورشید از لای برگهای درخت رد میشه، از پنجره نور و سایه برگها مثل نقش و نگار خال خالی روی زمین افتادن و با نسیم خنک بیرون، آروم حرکت میکنن.
آئورا یه دفعه مثل تیر یه کمان سرش رو بالا میاره و روی تخت صاف میشه. آروم پتو رو از روی صورتش میکشه، موهاش ژولیده و وز شدن، صورتش صاف، ولی خستگی از زیر چشماش پیداست.
نگاهی به لپتاپش میندازه: «یعنی دیشب وسط فیلم خوابم برد؟»
در لپتاپ رو میبنده و آروم و با احتیاط به سمت در میره، دو دست و یه گوش خودش رو، روی در میذاره… بعد در رو باز میکنه، و پشت در رو لمس میکنه: «سالمه.»
نیشخندی میزنه و با لبخند و موهای سیخ شدهاش میره سمت دستشویی… و پشت سرش، شبح هم با لبخند داره دنبالش میکنه.
آئورا میره داخل و شبح پشت در میایسته. وقتی آئورا درحال مسواک زدنه، شبح سرش رو داخل میاره، و آب رو قطع میکنه.
آئورا درحالی که دهنش پر از کفه، از توی بینیش نفسی داغی بیرون میده. بعد شروع میکنه به ور رفتن با شیر آب… یه دفعه شیر باز میشه و آب میریزه روی لباس خواب آئورا.
آئورا دو دستش رو میذاره روی سنگ روشویی ولی چون دهنش پر از کفه نمیتونه فریاد بزنه، از بینیش جوری نفس میکشه، که انگار میخواد منفجر بشه.
بعد یه دفعه آروم میشه، با شک چشماش به اطراف میچرخه… بعد با عجله مسواکزدنش رو تموم میکنه و میره توی اتاقش.
کمی مکث میکنه… بعد سرش رو تکون میده تا افکار رو بپرونه. بعد میره سراغ آرایش کردن…
وقتی آرایش میکنه، موهاش رو مرتب میکنه، و لباس فرم خودش رو می پوشه… شبح میگه: «چقدر واقعا پوشش، و آرایش تاثیر داره.»
نگاه آئورا دوباره پر از اعتماد به نفس میشه، کیف آرایشش رو بر میداره و یه نگاه به ساعت روی میز میندازه: «بازم دیرم شد… حالا هرچی.»
از در اتاقش میاد بیرون و توی راهرو با غرور قدم بر میداره، از کنار ایزابل که رد میشه، ایزابل به آرومی میگه: «صبح بخیر خانوم.» آئورا بدون توجه اون رو پشت سر میذاره و میگه: «به یکی بگو یه یخچال و تلویزیون جدید بخره.»
ایزابل از ترس بدون هیچ حرف اضافهای میگه: «چشم…»
آئورا پلهها رو با عجله پایین میره، راهروی ورودی رو سریع طی میکنه و از در اصلی خارج میشه. راننده که از قبل کنار ماشین منتظر بود سریع در ماشین رو برای آئورا باز میکنه.
آئورا روی صندلی عقب میشینه. راننده هم سریع در رو میبنده تا بیاد و حرکت کنه، و شبح هم همین بین دوباره میاد و روی صندلی جلو لم میده: «از زمان دبیرستانم خیلی میگذره… دل تو دلم نیست دوباره اونجای سمی رو ببینم.»
بعد راننده میاد میشینه، و اونا حرکت میکنن به سمت دبیرستان…
#JusticeForGoldenHair
#داستان_کوتاه #ماوراءالطبیعه
