
وقتی خیلی جنگیدی و خسته شدی...!
صورتت پر از خونه و بدنت کوفته!
دیگه نمیتونی...کم کم پاهات شل میشن و با زانو میفتی رو زمین... چشمات بسته میشن و تمام!! دیگه نمیتونی ادامه بدی!
یه مثال دیگه!
خیلی دویدی...خیلی زیاد!! تو راه بارها افتادی...زخمی شدی...به نفس نفس افتادی و دیگه نمیتونی...میفتی رو زمین و با تمام وجود نفس میکشی تا اکسیژن بیشتری به ریه هات بفرستی و آروم بشی...!
توی هردوتا مثال یه جایی هست...یه کسی هست که بهت میگه...!
شکست خوردی؟؟!
این جمله ی سوالی کوتاه بهت دهن کجی میکنه!
میتونی به این سوال مسخره جواب بله بدی و قبول کنی یا میتونی این کارو بکنی... دستتو بزاری رو زمین! با تمام وجود سعیتو بکنی و بلند شی...
با پشت دست اشکاتو پاک کنی و با یه خنده ی مرموز بگی... نه!!!

من آدم شکست خوردن نیستم من شکست نمیخورم!!! و شروع کنی...بجنگی...بدوی...دیگه هیچی و هیچکس نمیتونه جلوتو بگیره...
و...پیروزی!!!

دقیقا اینجای فیلم هندی رو دوست دارم:| وقتی خیلی کتک میخورن...نه میمیرن بعد یکم فکرو خیال:( دوباره زنده میشن با یه قدرت فوق طبیعی همه رو ...:)
حالا حرکتای ما یکم واقعی تر:))