
_ چشمانت خیس است؟
*شستمشان.
_با اشک یا آب؟
* فرقی هم میکند؟
_نمیکند؟!
* برای تنهایی مثل من نه. فرقی نمیکند خیس باشد یا نباشد. دلم خون باشد یا نباشد. درد باشد یا نباشد. کسی نیست که بشنود یا ببیند.
_ من کیستم؟ ندیدم؟
* آن کس که باید میدید؛ ندید.
_ باز خوب است که درد تو را کسی حس میکند. تنهای واقعی منم که هیچ کس حس مرا نفهمید، به درد تو دچارم. آنکه باید مرا نمی بیند.
*تو هم نمیفهمی من چه میکشم.
_ خوب میفهمم. ادعای تنها بودن نکن چراکه هیچ وقت تنها نبودی، فقط مرا ندیدی. راستش انگار رسمش این است، کسانی را میبینیم که ما را نمیبینند و از کسانی روگردانیم که ما را میبینند.
* آمدهای که چه را ثابت کنی؟ تنها نبودن مرا؟ بودن خودت را؟ من تنهاترینم تا وقتی که پیش آن کسی که باید نباشم.