* میدانی دل من کجاست؟
_ راحت است سمتِ چپ قفسهی سینهات.
* آنجا نیست.
_ باید باشد و گرنه الان مرده بودی.
* مطمئنی که زندهام؟!
_ میبینی مرا، میشنوی، حرف میزنی، نفس میکشی، کافی نیست؟!
* کافی نیست.
_ دنیا را خیلی برای خودت سخت کردی. رها باش و زندگی کن.
* جالب است؛ ما شما منطقی اندیشانِ عاقبت اندیش را در گروه سختگیران دنیا قرار دادیم، حالا تو به من میگویی سخت نگیر؟!
_ چه بگویم؟! زانوی غم بغل گرفتی، گریان و افسرده نشستهای، به نظرت کِه سخت میگیرد و کِه آرام است؟
* من دنبال عشقم هستم. دنبال دل و دلدارم هستم. تو هیچوقت نمیتوانی بفهمی، از بس که همهچیز را منطقی و با دلیل دیدی و همه چیز را حساب کردی، دنیای من و تو خیلی متفاوت است.
_من از دنیایم راضی هستم. به تو هم پیشنهاد میکنم قدری خودخواهانه و حسابگرانه بیندیشی.
* من هم راضیام. اگر حسابگرانه هم بیندیشم تمام مدتی که با یارم گذراندم ارزشش از تمام زندگیام بیشتر است. چیزی که تو هیچوقت تجربه نکردی.
_ نمیفهممت.
* شاید روزی دچارش شدی. آن موقع خواهی فهمید.