اولین‌ها

به گمانم اولین تجربه‌ها می‌توانند استرس زا و حتی ترسناک باشند. میخواهی قدم فراتر بگذاری، از حاشیه‌ی امنت فاصله بگیری و پیشرفت کنی ولی درعین حال می‌ترسی. از چه؟ از خیلی چیز ها می‌توان ترسید. اولین تجربه است دیگر. در جایی راه می‌روی که تا کنون از دور دیده بودی‌اش.
خوب! نوشتن هم از این قضیه مستثنی نیست. شاید ساده بنظر برسد اما حتی نوشتن اولین پست در همین‌جا هم ذهن را درگیر می‌کند‌، اینکه چه بنویسی،از کجا شروع کنی. می‌روی سری به متن‌های قدیمی‌ات می‌زنی ولی راضی‌ات نمی‌کنند. کمالگرایی خودنمایی می‌کند و از تو بهترین ها را برای اولین ها می‌خواهد. اولین‌های بی تجربه‌ای که تازه دارند یاد می‌گیرند اما کمالگرایی به آن‌ها ترس و اضطراب می‌دهد. ترسِ اولین بودن می‌دهد.
من می‌خواهم جسارت نوشتن را کم کم در وجودم بسازم. جسارتِ نوشتن از ترس ها، از سختی‌ها، از غم‌ها. جسارتی که بسیار برای نویسندگی لازم است.