آشفتگی

*آشفته‌ام.
_ مالِ سختی و سیاهی این زمانه‌ است.
* چرا در زمانه‌ی ما آنقدر آشفتگی و درد بیداد میکند؟
_ مگر فقط درد و سختی در روزگار ما سراغ آدم ها را گرفته؟ کافیست نگاهی گذرا و با تأمل به تاریخ بیندازی و ببینی که ناف ما را با آشفتگی، خستگی و مشقت زده‌اند.
* چه میشود کرد؟
_ بقیه چه کردند؟ سوختند و ساختند.
* من نمیخواهم بسوزم و بسازم.
_ چه کار میخواهی بکنی؟ چطور می‌توانی دلت را دربرابر تندبادهای ترس و نفرت نجات دهی؟ چطور می‌توانی از شر آشفتگی و سرگردانی راحت شوی؟
* نمی‌دانم اما این را می‌دانم که نمیخواهم سکوت کنم و تن بدهم به این چرخه‌ی نکبت‌بار آشفتگی. راهش را پیدا می‌کنم.
_ کاش پیدا کنی. کاش بتوانی از زیر یوغ زمانه‌ی قدرت طلب و مظلوم کش درآیی. کاش بتوانی آزاد شوی. کاش‌‌..
* آزاد می‌شویم. روزی همه‌ی‌مان. کِی؟! نمی‌دانم اما آن روز می‌رسد.
_ای کاش اینطور باشد.