
✍ ستاره امیرحسنی
نمیدونم از کجا شروع کنم ولی به هر حال شروع کردم انقدر روی خودم کار کردم تا تونستم به جایگاه خیلی خوبی برسم.
البته ممکنه از نظر شما این جایگاه خیلی عادی باشه اما برای من بینظیره و بینظیرتر هم میشه.
چون خواستم تغییر کنم. خواستم که عزت نفس داشته باشم و احساس ارزشمندی کنم تا بتونم به هر آنچه که میخوام برسم.
با خودم میگفتم که من لیاقت اون رو دارم که به بهترینهای خداوند برسم.
ولی نمیدونستم چجوری میتونستم حس ارزشمندی داشته باشم. نمیدونستم کجا باید پیداش کنم.
عزت نفس از درون ما میجوشه نه از بیرون ما. راهکار چیه؟
این شعر مولانا رو نمیفهمیدم.
بیرون ز تو نیست هر چه در عالم هست
از خود بطلب هرآنچه خواهی که تویی
میخوام در این مقاله در مورد عزت نفس توضیح بدم و اینکه چجوری به دست میاد؟
چرا از دست رفته؟
معنی و مفهوم عزت نفس چیست؟
و هر آنچه که در مورد یک عزت نفس لازمه که بدونیم رو در حد امکان توضیح بدم.
عزت نفس چیست؟
عزت نفس یعنی احترام گذاشتن به خودمون یعنی اینکه احساس ارزشمندی داشته باشیم، احساس لیاقت کنیم و خودمون رو همین جوری که هستیم دوست بداریم.
مسئله عزت نفس و مبحث خود ارزشمندی از مهمترین دلایل رشد شخصیت هست. چون باعث تصمیم گیری درست و به تبع اون خلاقیت، ابتکار و در نهایت اعتماد به نفس قدرتمند میشه. به خاطر همین میگیم: عزت نفس کلید تمام مشکلات و عدم عزت نفس ریشۀ تمام مشکلات هست.
کسانی که از عزت نفس ضعیفی برخوردارن، به استعدادهایی که دارن خیلی اطمینان ندارن و خیلی برای خودشون ارزش قائل نمیشن.
چرا باید خودمون رو دوست داشته باشیم یا چرا فکر میکنیم که ارزشمندیم؟
چون روح خداوند در ما دمیده و ما اشرف مخلوقات هستیم پس بدون هیچ قید و شرطی ما با ارزش هستیم.
اما متأسفانه به ما نگفتن که تو با ارزشی چون انسانی، تو با ارزشی چون روح خدا در توست. همین!
بلکه به ما یاد دادن که تو با ارزشی چون درسهات رو میخونی، تو با ارزشی چون تمیزی، چون خوب آشپزی میکنی، سر کار میری و هزار و یک دلیل که هیچ کدومشون خود من نبودن.
بلکه لباسهایی بودن که متناسب با جایگاهی که در اون قرار داشتم، میپوشیدم.
یعنی من دختر خوبی بودم، چون درسهام رو میخوندم (لباس دانش آموز) دختر خوبی بودم چون آشپزی میکردم (لباس آشپز) دختر خوبی بودم چون تمیز بودم (لباس خانم خانهدار) و...
در حقیقت من با جایگاهی که داشتم تعریف میشدم و این تعریف میتونست خوب یا بد باشه.
اگه خوب بود یعنی من با ارزشم و اگه بد بود یعنی بیارزشم.
متأسفانه یا خوشبختانه تعریفهایی که در مورد بیارزش بودنم، میشنیدم خیلی بیشتر بود. همین باعث شد تا عزت نفسم پایین بیاد _منظورم از خوشبختانه رو جلوتر متوجه میشید_ به قدری عزت نفسم پایین اومده بود که از خودم بدم میاومد اما من مادر بودم و اینجوری یاد گرفته بودم که باید مادر خوبی باشم چون بچههام ازم الگو میگیرن.
اما نمیتونستم خوب باشم چون خودم رو دوست نداشتم و از طرفی باید درست رفتار میکردم تا بتونم مادر خوبی باشم.
تضادهای درونی خوب یا بد؟
نمیدونستم باید چیکار کنم این تضاد درونی داشت دیوونهم میکرد.
کار به جایی کشید که مریض شدم. کاملاً مستأصل شده بودم. فکر میکردم که میمیرم ولی دوست نداشتم بمیرم. البته مریضیم در حدی نبود که بمیرم ولی این تصورات تو ذهنم میاومد که اگه بمیرم چی؟ تکلیف بچههام چی میشه؟
اونا نباید بی مادر باشن. به بنبست رسیده بودم. هیچ چارهای نداشتم، هیچ راهی نبود تا اینکه یه روز تصمیم گرفتم خودم رو نجات بدم. فقط به خاطر این خوب بشم که بتونم مادری کنم. یعنی فقط در همین حد نه بیشتر.
به این دلیل از خدا کمک خواستم تا بتونم قدرت داشته باشم و برای بچههام مادری کنم و الگوی خوبی براشون باشم.
چیزی که به ذهنم میرسید این بود که مطالعه کنم.در دوران دانشگاه خصوصاً مقطع فوق لیسانس بخاطر پایان نامه، زیاد مطالعه میکردم و منابع خوبی در دسترس داشتم. به سراغ منابع که شامل کتابها و مقالات معتبر علمی بود رفتم اما دیگه اون شور و شوق مطالعه و تحقیق رو نداشتم.
همزمان با این کلنجار رفتنها، مادرم فوت کرد. هر روز استوری میذاشتم و چند کلمه برای مادرم مینوشتم. اینکار رو هم به خاطر حال خودم انجام میدادم و هم به خاطر اینکه بچههام بدونن مقام مادر خیلی مهم هست. تا اینکه خیلی اتفاقی (که البته ما میدونیم اصلاً اتفاقی نیست) یک پست در مورد مادر دیدم.
به دلم نشست و فالوش کردم.
پستهاش رو میدیم و نظرات مردم رو میخوندم. تو یکی از پستها خانمی در مورد پاکسازی یک جمله نوشته بود.
متأسفم
لطفاً مرا ببخش
متشکرم
دوستت دارم
و در ادامهش توضیحاتی داده بود.
حس کنجکاویم باعث شد تا در موردش تحقیق کنم؛ اما چون حوصلۀ خوندن مطلب و مقاله رو نداشتم، تو اینستا سرچ کردم.
و با صفحۀ استاد یاسین رحمانی آشنا شدم و درِ خودشناسی، عزت نفس و آگاهی به روم باز شد.
به خاطر همین ابتدای مقاله گفتم به خودم افتخار میکنم و جایگاهی رو که دارم بینظیر میدونم و همچنین از کلمۀ خوشبختانه استفاده کردم.
چون از طبقه منفی ۱۰ به اینجا رسیدم. اگر خوب دقت کرده باشید معنی عزت نفس رو کاملاً متوجه شدید. عزت نفس یعنی من با ارزشم بدون هیچ شرطی من با ارزشم بدون هیچ دلیلی من با ارزشم بدون هیچ پسوند و پیشوندی.
من با ارزششم چون مخلوق خداوندم من با ارزشم چون خدا از روح خودش در من دمیده من با ارزشم چون میتونم خلق کنم و بیافرینم و همۀ چیزهایی رو که میخوام رو خلق کنم و بسازم.
این ساختنها و خلق کردنها بدون نیاز به چیزی مثل پول، جایگاه اجتماعی، پارتی بازی و هیچ چیز دیگهای انجام میشه. فقط کافیه که انگیزه و اراده داشته باشیم و خودمون رو باور کنیم.
راهکارهای مناسب برای افزایش عزت نفس
عزت نفس بر خلاف اعتماد به نفس چیزی نیستش که ما بخوایم اون رو به دست بیاریم. بلکه باید اون رو در خودمون ارتقا بدیم. همۀ ما عزت نفس داریم اما ممکنه که عزت نفسمون کم یا زیاد باشه. چون عزت نفس همونطور که در بالا بهش اشاره کردم یعنی احساس خود ارزشمندی که در وجود همۀ ما هست؛ یعنی همۀ ما بدون هیچ قید و شرطی ارزشمند هستیم اما به این ارزش ذاتی خودمون واقف نیستیم؛ یعنی کسی به ما نگفته که تو به ذات خودت با ارزشی و ما هم نمیدونستیم.
هیچ اشکالی نداره مهم اینه که حالا که میدونیم برای ارتقا عزت نفسمون هر کاری که میتونیم رو انجام بدیم.
پس درست اینه که بگیم چجوری میتونیم عزت نفس رو در خودمون پرورش بدیم؟
روشهای پرورش عزت نفس
با شناخت خودمون. هر چقدر که خودمون رو بهتر بشناسیم و متوجۀ ارج و منزلت خودمون بشیم به همون میزان میتونیم انگیزه پیدا کنیم تا عزت نفس رو در خودمون پرورش بدیم.
هر چقدر بیشتر خودمونو بشناسیم و بیشتر به تواناییهایی که داریم به عنوان یک انسان که به ذات ارزشمند هست. چون روح خداوند در ما دمیده و نه چیز دیگهای، اعتماد و باور کنیم.
کاری که من انجام دادم این بود که وقتی فهمیدم که عزت نفس پایینی دارم. تلاش کردم تا باورهام رو بشناسم که چه چیزهایی باعث شدن تا چنین باوری در من به وجود بیاد که من ارزشمند نیستم. همون جوری که گفتم وقتی که در این مسیر قرار گرفتم و در دوره من با من شرکت کردم خیلی بهم کمک کرد تا بتونم باورهام رو شناسایی کنم، روی اونا کار کنم و باورهای درست رو جایگزین کنم.
عدم عزت نفس یا عزت نفس پایین داشتن یه شبه از بین نرفته که یک شبه هم به دست بیاد. سالهای سال ما نمیدونستیم که چقدر با ارزشیم و همین که هستیم، همین که نفس میکشیم، چقدر با ارزش و محترم هست.
در نتیجه نباید از خودمون توقع داشته باشیم که خیلی زود بتونیم به اون جایگاه درست خودمون برسیم.
اما همین که میدونیم و آگاه شدیم، بزرگترین قدم هست.
بارها شنیدیم که اولین قدم، مهمترین قدم هست و این موضوع در مورد عزت نفس هم صدق میکنه. همین که میدونیم ارزشمندیم بدون هیچ پسوند و پیشوندی، بدون هیچ اما و اگری، بزرگترین قدم هست.
برای اینکه بتونیم خیلی زودتر، سریعتر و خیلی راحتتر عزت نفس رو در خودمون ارتقا بدیم حتماً نیاز به آگاهی و اطلاعاتی داره. باید یکسری کدها و باورهایی رو در خودمون نهادینه کنیم تا بتونیم به آنچه که سزاوار هستیم برسیم.
در مقالات بعدی حتماً به این موضوع میپردازیم...
خوشحال میشم نظراتتون رو کامنت کنید و اگه انتقاد و پیشنهادی دارید عنوان کنید❤️