هر چقدر كه مي تواني صبور باش
آرام و صبور...
نه اينكه غصه ها را رج به رج، رديف به رديف، بچيني توي دلت و دم نزني و غمباد بگيري و آنوقت بگويي كه صبورم...!
"صبور باش" يعني :
نور آرامش حضورش
تمام دلت را روشن كند...
تمام دلت را به اميد فردا كه نه،
به امنيت همين لحظه
به شيريني همين الان
روشن روشن كند...
بگذار گريه هايت كه تمام شد،
آفتاب مهرباني اش بتابد به گوشه گوشه ي دل و جانت...
آرام بگير كه خدا هميشه به موقع و سر وقت از راه مي رسد...
