
«ما در یک تختخواب نمیخوابیم؛ ما در دو کشورِ متخاصم دراز کشیدهایم که خطِ مرزیاش چین و چروکِ ملافهایست سرد. صدای نفسهایت شبیه مارشِ نظامیِ ارتشیست که آمادهی حمله است و من سربازی کهنهکارم که در سنگرِ سکوت خشابِ کلماتش را پر و خالی میکند اما دستورِ شلیک ندارد. اتاقخوابِ ما خطرناکترین منطقهی خاورمیانه است؛ چراغخواب را روشن نکن، نور اجسادِ حرفهای کشتهشده را لو میدهد.»