از عکسهای دستهجمعی میترسم...
به این خاطر که سالها بعد،
کسی عکس را نگاه خواهد کرد
و سعی میکند حدس بزند
«کدامشان در آن لحظه واقعاً جای اشتباهی بودهاند.»
میترسم ، با انگشت نشانم دهند
و بگویند: «این یکی خیالاتش جای دیگری است.»
شاید برای همین است
که در آخرین عکس خانوادگی به دوربین نگاه نکردم؛
بلکه خیره شدم به سمتی از اتاق...
بعداها که عکس را دیدم
فهمیدم همان لحظه
نسخهای از من
پشتِ آن در آن اتاق نشسته بود ،
و امیدوار بود در گرفتن عکس فراموشش کنند....