
مــرد ساعت مچیاش را کوک میکند...
صدای چرخدندهها فلزی، دقیق و مطمئــن است.
او خیال میکند زمان را تنظیم میکند، غافــل از آنکه این ساعت است که هر ثانیه، ضربانِ او را برای تسلیمشدن اندازه
میگیرد.
بازگشت به اصل، سقوطی ناگهانی نیست؛ سایــش روزمره است.
هر بار که دستت را میشویی، هر بار که پوستِ مردهای از پیشانیات جدا میشود، قسطی کوچک از خاکسترِ آیندهات
را به زمین پس میدهی...!!!
ما پیش از آنکه یکباره از میان برویم، ذره ذره در کارهــای روزمره حل میشویم.
در پایان، جهان فقط کشوی پایینی را آرام میبندد.
از تمامِ آن هیاهو، تنها لایهای نازک از غبار روی کیبوردِ متروکهای باقی میماند؛ غباری که دیگر با هیچ فشردن کلیدی،
هیچ واژهای از آن زاده نخواهد شد.
#سپهر_عسگری