خودشناسی

برای اینکه واقعا ببینید چقدر خودتون رو میشناسید برید جلوی اینه از خودتون یه عکس بگیرید.

اگر چیزی ندیدی نه تو اینه نه توی عکس بدونید خودتون رو نمیشاسید یا شاید تصویری که میبینی اونی که میشناختید نیست.

این دقیقا کاری بود که من انجامش دادم و پیشنهاد میکنم شما انجامش ندید میدونید چرا؟ چون وقتی که من بعد از بارها نگاه کردن تو ائینه چیزی دستگیرم نشده بود یه روز دوربین رو برداشتم رفتم جلوی اینه قبلش بگم همه این تلاشم برای این بود خودم رو بشناسم تا بتوانم یه چیزی درباره خودم بنویسم متن کوتاه داستان کوتاه هر چیزی که کوتاه باشه.

اما هر دفعه که میخواستم چیزی بنویسم مغزم هنگ میکرد انگار من خودم رو نمیشناختم یا هر وقت یه چیزی میومد تو ذهنم که بنویسمش یه صدای بهم می گفت نه این تو نیست خلاصه جونم براتون بگه یادم رفته بود فلش دوربین رو خاموش کنم همین که عکس رو گرفتم نور فلش خورد تو اینه انعکاس تو انعکاسی شد که نگو.

گفتم صددرصد عکسه خراب شد با این حال وقتی تو دوربین عکس رو دیدم همون لحضه بود که از تعجب چشام چهارتا شد.

حتما دارید فکر میکنید چرا؟

چون چیزی که تو عکس جایه خودم دیدم خیلی عجیب و جالب بود.

یه مداد.آره یه مداد باورتون میشه؟

به جای تصویر من یه مداد تو عکس بود اونجا بود که به جادوی تصویر ایمان اوردم الکی نبود قدیم ها به دوربین میگفتن جعبه جادویی

اره خودشه من خودمو میدیدم خود واقعیمو..

داشتم به موجودیت و خاصیت مداد و ربطش به خودم و زندگیم فکر میکردم و غرق این افکار بودم که یادم افتاد.

مداد درازه من دنبال یه چیز کوتاه بودم

نگاهم افتاد تو اینه روبروم

دیدم واقعا تبدیل شدم به مداد و یه مداد تراش کنارم وایستاده میگه مشکل درازی خود را با ما حل کنید وقتی جملش تموم شد از شدت ترس چنان جیغی زدم که فکر کنم مداد تراش از ترس تیغش کند شد

گفتم نه نه امکان نداره من مداد باشم حتما اشتباه شده باید یه بار دیگه امتحان کنم چشمامو بستم و این دفعه بیشتر متمرکز شدم و وقتی چشامو با ترس باز کردم باز هم خودم رو به شکل مداد دیدم همون لحظه یه صدای اروم با خجالت گفت اگه فقط برات مهمه دراز نباشی من میتونم کمکت کنم برگشتم نگاه کردم دیدم یه پا کن نرم تپل مپلی سفید کنارم وایستاده گفتم تو چطوری میخواهی منو کوتاه کنی گفت تو هی بنویس من پاک کنم اینجوری کم کم کوتاه میشی درد هم نداره یه لحظه از پیشنهادش خوشم اومد که باز سر و کله مداد تراشه پیدا شد .

رو به پاکن کرد و گفت اقای عقل کل تو فقط میتونی پاک کنی بازم کوتاه کردنش بر عهده منه در هر صورت به من نیاز پیدا میکنه. انکار دست بردار نبود پاک کن بهش گفت اخه اگه من نباشم که پاک کنم چطور تو میخواهی کوتاهش کنی؟مدادتراش گفت همیشه خدا کارت اینه فقط یادگرفتی هر جا به بن بست رسیدی صورت مسئله رو پاک کنی صد دفعه گفتم به توام میگم انگار این بار با من بود

یه مداد برای نوشتن خلق شده مگه غیر از این است میشه پرنده باشی اما شنا بکنی پرنده برای پروازه

مگر میشه از مغزت استفاده نکنی میخواهی دست نخورده بگذاریش در تمام طول زندگیت به من نیاز پیدا میکنی هربار که بنویسی و مغزت ته بکشه خسته درمونده بشی

باید از نو شروع کنی

کهنگیت رو بتراشی و دور بریزی هر چقدر هم دردناک باشه اما این تو رو یه مداد بهتر میکنه

باید مغزت رو دوباره اماده کنی چون زندگی خیلی متغییره و هیچگاه از حرکت نمی ایسته باید پا به پاش بری

این اقای عقل کل هم شاید یه وقتای یه جاهای بتونه اشتباهاتت رو پاک کنه اما برای همیشه بدرد نمیخوره

منم که به دردت میخورم

پاکن گفت نه منم به دردش میخورم

هیچ کدوم کوتاه نمیومدن

اون یه چیزی میگفت اون یکی یه چیز دیگه داشت کم کم دعواشون میشد دیدم حواسشون به من نسیت سریع جا مدادیمو برداشتم فرار کردم الان یه مدته لباس مبدل پوشیدم تو خیابونا پرسه میزنم هر جا سایه ای میبینم میترسم نکنه اخرش مداد تراشه پیدام کنه برای همین نه خودم کوتاه شدم نه داستانم