
شما همگی از صبح دیروز دارید به این تصمیم لغو پذیرش دانشجوی ارشد از رشتههای غیرمرتبط میتازید.
من بسیار ازش خوشم آمده و خوشحالم.
کاش قانونی هم بگذارند که دانشگاهای ادعاداری چون امام صادق برای رشتههای انسانی، از تجربی و ریاضی دانشجو نگیرند.
میپرسید چرا؟
بلکه مقدمهای شود بر تمام شدن این توهم که با استعدادها میروند تجربی و ریاضی. تنبلها و عادیها و بیچارهها میروند انسانی.
اگر هم اینگونه باشد تا وقتی دانشجوی نامرتبط بگیریم این وضع ادامه دارد.
اگر هم اینگونه باشد آنی که علاقه به انسانی و ادبیات دارد ولی چون عرف این است که خوشنمرهها و زرنگها میروند تجربی و انسانی، به خود میگوید: پس من هم بروم تجربی، ترسوی عرفزدهای بیش نیست. چنین ترسویی لایق پستهای فرهنگی و تحصیلات عالیه در علوم انسانی نیست. لایق نوشتن و کار فرهنگی نیست. مگر اینکه شجاع شود، مردانه انصراف دهد، هم خدا هم خرما نخواهد و ابزار به حقیقت پیوستن توهمات غلط در جامعه نشود و بعدا هزارتا توجیه و سفسطه نبافد که انسانی بی مهندسان و پزشکان ناخونک زننده به آن هیچ نیست و ما تنها عالمان این بحریم.
فکر نکنید برای نوجوان تصمیم درست گرفتن سخت است، ما موجودات فضایی بودیم از دبیرستانِ تیزهوشانِ تجربی زده رفتیم انسانی؟ که در همان زیر هجدهسالگی و نوجوانی پای تصمیمان ایستادیم؟ فکر کردید اینکه ادبیات و فلسفه و تاریخ خواندیم چون از ما داروساز و پزشک و مهندس درنمیامد؟
دوزار شجاعت و مقاومت و استقلال یاد بچهها بدهید، جای توپیدن به همهی تصمیمات آموزشی این کشور.
نوجوانان را مستقل و واقعا نوجوان باربیاورید جای کودک نگهداشتن.
چرا فکر میکنید تا نسلها بعد نوجوانان باید شبیه نوجوانی خودتان انتخاب رشته کنند؟ و تازه بالای ۲۲ سالگی شجاعت تغییر رشته آیا بیابند آیا نیابند!
سختتان است شبیه خودتان بارشان نیاورید؟ پشت تصمیمات عرف شکنشان بمانید؟ جواب فامیل را بدهید؟ خب به خودتان سختی دهید.
فائزه. ن/ تیرماه ۱۴۰۰