آبنبات

مهد کودک، داستان شکلات و جایی بخورید که کسی نبینتتون. فقط اینکه شکلات نبود، آبنبات بود، از اونایی که مات و سفتن، مات مثل رنگ شیشه های خالی ترشی تو زیرزمین، سفت مثل نون خشک. مربی ازمون می پرسه کجا آبنباتتون رو خوردین؟

پسری که همیشه با افتخار و قلدری میگه بچه پایین شهره، جواب داد بالای درخت توت. بعد با غرور به ما نگاه می کنه که بگه بله، من پنج سالمه و خودم می رم رو درخت و توت جمع می کنم. یکی گفت تو زیرزمین، یکی تو اتاقش.

من آبنبات رو از تو جامدادیم درآوردم و دادم به مربی. گفتم بیا مال خودت. با صدای هیجان زده گفت بچه ها براش دست بزنین! اون فهمید هیچ جا نیست که خدا نباشه و هرجا برین چه روی درخت توت، چه توی زیرزمین، خدا می بینتتون. صد آفرین ساژا!

من یواش به بقل دستیم گفتم آبنباتِ لیمویی بود، من اصلا آبنبات لیمویی دوست ندارم.

https://t.me/FreakedUp_Texts