
برخی از مدیران ، بخوبی ژست روشنفکری به سازمان و مدیریت خویش میگیرند و ادعا دارند که ما دنبال تغییر ، تحول و توسعه هستیم ولی پای عمل که باز میشود ، برای اولین دگرشها چنان پا ، پس میکشند که گویی این سازمان ، بینیاز از هر تغییر میباشد.
◇ قدمزدن در حیاط خلوت چنین سازمانهایی ، طلسم شده است و هر جایی را که خواستی گام برداری ، پشیمان خواهی شد.
○ در واقع حیاتی وجود ندارد که در آن بتوانید خلوت کنید و تحول و رشد را پرزنت نمایید.
☆ دمپایی ابری بپوشی یا آهنی ، هیچ تفاوتی ندارد ، مسئله اینست که گوش بدهکاری و طالب پیشرفت وجود ندارد.
♡ به همه کارکنان توصیه میشود در سازمانهایی ادامه فعالیت دهید که محیط آن برای رشد فردی شما هم برنامهریزی راهبردی دارد و برای خلاقیت و نوآوری ، فرشقرمز واقعی پهن شده است.
♤ مدیران و سازمانهای پویا ، نگاه اجتماعی و سرمایهای به منابع انسانی دارند.