ویرگول
ورودثبت نام
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)عقلاً دندان پزشکی، قلباً هنر و ادبیات 🍂 (t.me/Paeezname)
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

مشت هاى گره كرده

مى گويد حق تو خوشبخت شدن است. از خوبى مى گويد و از خوبى هايم. و من زير پوستم خزش نرم نور را حس مى كنم. رگ هايم چراغانى شده است.

.

.

اينجا، توى تاريخ، ارديبهشت است. اين ماه مقدس هرسال كسى يا چيزى را از من گرفته است. و آن ذهنِ محاسبه گرِ من هميشه، با دلى غمدار، حساب ريز به ريز بدهكارى هايش را داشته.

امسال، تا به اينجا، آسمان كمتر باريده است و گل ها ديرتر باز شده اند. من ولى دست از چرتكه انداختن هايم برنداشته ام.

چه مى خواهم؟

همه چيز!

ارديبهشت جان! تو به من روزهاى بارانى و روشنِ بسيار بدهكارى. راستش اين روزها من هم كمى شبيه تو ام.

ابر بهارم و پر از باران. و نمى بارم.

قلبم پر از پيله است و پروانه اى رها نمى شود.

دلم پر از قاصدك است و بادى نمى وزد.

چشمم پر از سد است و دريچه اى باز نمى شود.

و تار گلويم پر از صوت و چنگى به آن نمى خورد.

نه اينكه غم باشد. نه. غم من جنسش فرق دارد. شكلش و سر و رويش حتى. دختركى ست غمگين كه كنجى نشسته و به جاى عروسك، زانوانش را بغلش گرفته.

اين ولى كودكى ست كه بادبادك به دست، لب پنجره ايستاده است. به درختان نگاه مى كند و آن طناب رخت. منتظر تكان برگ هاست و رقص پيرهن ها.

تو به من آن تكان نرم نخ هاى ابريشم، وزش سرد و يواش يك نسيم سر صبح، خبرى خوش كه چشم هاى آدم را تر كند، سخنى كه شنيدنش تو را به خواندن شعر وادار، و پرواز بادبادك هايم را بدهكارى.

و هنوز هم براى تو صبر من نه به قامت بلند آرزو، كه به كوتاهى همين شب هاى ارديبهشت است. بيا و مشت هايت را رو به ما باز كن. بيا و به ياد بمان ماه من.


۵
۹
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)
عقلاً دندان پزشکی، قلباً هنر و ادبیات 🍂 (t.me/Paeezname)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید