ویرگول
ورودثبت نام
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)عقلاً دندان پزشکی، قلباً هنر و ادبیات 🍂 (t.me/Paeezname)
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)
خواندن ۳ دقیقه·۲ سال پیش

دزد عروسك ها

مى گويد روى بالكن كه مى نشينم، خانهء همسايه مان ديده مى شود. مثل خانه هاى قديمى ست، دلم برايش ضعف مى رود. مى پرسم؛ يعنى چجورى؟ و با آب و تاب توصيفش مى كند.

.

.

بچه كه بودم، حدودا ٥ ساله، يك قاليچهء كوچك قرمز داشتيم. آنقدر كوچك كه اگر رويش مى نشستم و پاهايم را دراز مى كردم، به كلِ مساحتِ قاليچه تبديل مى شدم. همان برايم كافى بود. وسط حياط كوچكمان هم يك درخت انجير پير نگهبانى مى داد. پير و مهربان. به حدى كه مى فهميد من قدم نمى رسد، خودش برايم انجير مى انداخت پايين. صبح زود بلند مى شدم، قاليچه ام را مى زدم زير بغلم و با يك سبد آبى كوچك (از بچگى آبى دوست داشتم!) پر از اسباب بازى، مى رفتم زير درخت مى نشستم. تنها ولى خوشحال. از صبح ميهمان داشتم. برنج ها را توى سينى كوچكم پاك مى كردم و هراسان مى رفتم سراغ تكه گوشت هاى پلاستيكى. گاهى هم چند پشتى مى آوردم و دور قاليچه ام ديواركشى مى كردم. و اين داستان به هزار شكل ديگر ادامه داشت. يادم است اولين بارى كه "تُوىْ استور" را ديدم، از فردايش خاله بازى هايم پيشرفته تر شد. خيلى جدى تر. اما در تمام سلول هاى حافظه ام كه مى گردم، هيچ خاطره اى نمى بينم كه به يادم بياورد من روزى حتى يكى از اسباب بازى هايم را، ميان اين همه بردن و آوردن، گم كرده باشم. كم بودند، ولى هرچه بودند مثل دوست هاى واقعى ام دوستشان داشتم.

گذشت و گذشت. زمانه سخت گرفت، روزگار بد تا كرد، و يا هرچيز ديگر، از آن خانه و حياط كوچكش پرواز كرديم و رفتيم توى يك لانهء ديگر فرود آمديم. مى گويم لانه، چون ارتفاع داشت. ارتفاع داشت و در طبقهء سوم بود، اما حياط نداشت. درخت مهربان نداشت. و يك روز كه كارتن ها را دم در چيديم تا تك تك بياوريم بالا، سارا ديگر اسباب بازى هم نداشت. دزد آمد. يك كارتن برداشت و زد به جيب. و آن كارتن هيچ چيزى تويش نبود، مگر اسباب بازى هاى من. دزد آمد و از بين تمام چيزهايى كه مى توانست داشته باشد، كودكى مرا انتخاب كرد. يادم است شب در تنهايى ام گريه كردم. دلم سينى ام را مى خواست. گوشت پلاستيكى ام. نمى دانم. ولى گاهى فكر مى كنم كه شايد من از همان وقتى كه تمام عروسك هايم را از دست دادم، يكدفعه توى دنياى بزرگترى پرتاب شدم. و اين دنيا هى كش آمد و كش آمد و بزرگتر شد. تا الآن كه به اندازهء سه قاليچهء ديگر فضا پر مى كند.

زمان باز هم دارد دورتر مى رود، اما راستش را بخواهيد، هنوز هم دلم با آن اسباب بازى هاى كودكى ام است. دلم مى خواهد يك بار ديگر به آن اشياء كوچك و شيرين دست بزنم. و هنوز هم گاهى كه به ياد دزد عروسك هايم مى افتم، ناراحت مى شوم. خيلى. ولى با اين فكر خودم را دلدارى مى دهم؛ كه حتما بعد از من، غذاى مهمان هاى خيالىِ يك ميزبانِ كوچكِ ديگر را بار گذاشته اند. كسى چه مى داند. اصلا شايد اگر اينطورى نگاه كنى، يك اتفاق درست افتاده باشد. ولى هر اتفاق درستى را، اجبار بدش مى كند. آن اتفاق، تا ابد، يك اتفاق بد در حافظهء من است.


۵
۸
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)
عقلاً دندان پزشکی، قلباً هنر و ادبیات 🍂 (t.me/Paeezname)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید