ویرگول
ورودثبت نام
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)عقلاً دندان پزشکی، قلباً هنر و ادبیات 🍂 (t.me/Paeezname)
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)
خواندن ۲ دقیقه·۲ سال پیش

تكثيرِ تاسف انگيزِ آسپرين

مى گويد؛ تقصير تو نيست، تو براى اين دنيا زيادى مهربان به دنيا آمده اى. شايد در يك زندگى ديگر، يك سيارهء ديگر، حالت بهتر شده باشد.

.

.

گاهى وقت ها دلم مى خواهد كه قلبم را دربيارم و زير آب سرد، محكم بشورمش. هرچه احساس لخته شده لاى سلول هاى انشعابى اش گير كرده است، شسته شود برود پى كارش. مى دانيد، به گمانم نفرت احساس را لخته مى كند. و من اين روزها دوپايانِ نفرت انگيز زيادى در اطراف خود، چيزى تا شعاع سيصد كيلومترى، مى بينم. من اين روزها، وجدان خوابيده زياد مى بينم؛ بى اخلاقى، بى مرامى، بى منطقى، و اساسا بى "ژن هاى خوب انسانى" را زياد مى بينم. و احساس مى كنم كه رگ هاى قلبم ديگر جا براى اين حجم از لخته هاى زشت و سياه ندارند. فكر مى كنم اگر زير آب سرد نشورمشان، راه ميفتند در بدنم و مى روند اين طرف آن طرف. مثلا مى رسند به چشم هايم و ديگر به هركس كه نگاه كنم به جاى لبخند يك اخم درشت در نگاهم مى بيند. يا مى روند توى پاهايم و به جاى اينكه به سمت كسى بروم و برايش دل بسوزانم، از او مى گريزم. شايد براى محبت هم بايد يك كارخانه بسازند. تكثيرش كنند. در بسته بندى هاى آسپرين بريزندش و بدهند دست آدم ها، بگويند حتما شبى يك عدد با يك ليوان آب پر خورده شود.

ولى خب، شايد اين حرف ها نوشتن ندارد. هرچه بگوييم فقط نمايشِ يك چالهء آبِ كم عمق و بى ارزش از يك مديترانهء عميق و مهم است. پس صرفا براى درپوش گذاشتن بر روى اين چالهء بى فرجام (تا كسى اشتباهاً داخل يادداشتِ نيمه تمام من نيفتد) به اين بند پايانى بسنده مى كنم؛

گاهى وقت ها در بعضى از كتاب ها، به بعضى از جملات كه مى رسم در دلم آه مى كشم و با خودم مى گويم كه اى كاش اين جمله مال من بود. اين هم از همان جملات است؛ "كه قلب اگر توان انديشيدن داشت، از تپيدن باز مى ايستاد."


۴
۲
سارا - پ (پاییز)
سارا - پ (پاییز)
عقلاً دندان پزشکی، قلباً هنر و ادبیات 🍂 (t.me/Paeezname)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید