مادرها بیمار نمیشوند

تمام بدنم درد می کند و تب نمی گذارد درست مانیتور را ببینم .

سوپ بار گذاشته ام و انواع دمنوش و درمان های خانگی را پیاده می کنم.

یادم می آید هرگاه در زمان کودکی بیمار می شدم کل روز در رختخواب می خوابیدم و از خدمات درمانی بیست و چهار ساعته ی مادر بهره مند می شدم.

 حال اما نمی دانم چه نیرویی در " مادر" شدن هست که باعث می شود همان کودک بیمار دیروز، امروز خودش ، هم خودش و هم باقی اعضای خانواده را  معالجه کند ، هم حواسش به امور زندگی و بچه ها باشد .

گاهی دوست دارم بفهمم نهایت توان یک انسان چقدر است؟

نه فقط به لحاظ جسمی ، بلکه منظورم آن قدرتی است که از یک باور ، یک عشق و یا یک مسئولیت می آید.  

حال که خاطراتم را مرور می کنم من هم یادم نمی آید مادرم بیمار شده باشد. یا لا اقل ما متوجه بیماری اش شده باشیم...

9 مهر / 335 روز مانده