ویرگول
ورودثبت نام
ریومرا
ریومرامعلق میان هنر و کتاب و سفر و طبیعت/ «چالش ۳۶۵ روز نوشتن»
ریومرا
ریومرا
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

قلم موی خونین

برای من وحشتناک ترین بُعد انسان ها، نمایان شدن آن لایه های وجودی ایست که زیر خروارها نقاب دفن شده اند .

گاهی آنچنان عمیق که حتی خود شخص هم قبل از فوران ، از وجودشان آگاه نیست.

 و دومین چیزی که دلهره به جانم می اندازد ، اتفاق افتادن دومینو وار حوادثیست که مسیر یک فرد, یا یک

گروه و یا حتی یک دنیا را عوض می کند.

من هنر را می فهمم. لمسش کرده ام . در نظرم از میان تمام تکنیک ها ، آبرنگ لطیف ترین است.

زیبای سیالی که در عین جاری بودن ، قدرت کنترل بالایی می طلبد .

و این لایه ی قدرت طلب و روحیه ی سرکش نقاشی آبرنگ ، زیر ظاهر معصوم و لطیفش پنهان شده.

صحبت امروز من اما راجع به هنر نیست.

راجع به عوض شدن مسیر زندگی یک هنرمند است.

هنرمندی که در نقاشی های آبرنگش نور و زندگی و محبت دیده می شود ، یک آرامش ساکن.

هنرمندی که رویاهای زیبایی داشت اما تنها یک جواب رد کافی بود تا لایه های زیرین وجودش فوران کند.

می بینید:

یک تصمیم ، آغاز پیدایش  بهمنی عظیم شد که انسانهای زیادی را در خود بلعید.

آدولف هیتلر ، هنرمندی که آثار هنری اش را نادیده گرفتند

و  او به جایش طرحی خونین بر چهره ی جهان انداخت .

31 شهریور / 344 روز مانده...

۷
۰
ریومرا
ریومرا
معلق میان هنر و کتاب و سفر و طبیعت/ «چالش ۳۶۵ روز نوشتن»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید