ویرگول
ورودثبت نام
ریومرا
ریومرامعلق میان هنر و کتاب و سفر و طبیعت/ «چالش ۳۶۵ روز نوشتن»
ریومرا
ریومرا
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

قارچ های درون جمجمه

فکر می کردم اعتیاد مربوط به گروه خاصی است. فکر می کردم اگر کسی اراده داشته باشد به راحتی می تواند خودش را از این بند رها کند و تمام این نشدن ها از نخواستن هاست.

همیشه خودم را به چالش می کشیدم . که ببینم معتاد فضای مجازی ، قهوه ، شیرینی و یا خواب ظهر نشده باشم . حتی اعتیادم به خریداری کیلو کیلو لوازم التحریر که سخت ترین بود را کنترل کردم.

اما قریب به یک سال است که خودم هم اسیر اعتیاد شده ام . به چیزی که هرگز در مخیله ام نمی گنجید.

زیرا اگر سال ها قبل می خواستم لیستی از تمام چیزهایی که ممکن بود روزی به آن معتاد شوم بنویسم ،این مورد حتی در انتهای لیستم هم قرار نمی گرفت.

و آن اعتیاد به دیدن اخبار و تحلیل ها و رصد تمام شبکه های خبری متضاد و موافق و مطالعه و تحقیق و ... است.

من آدم ابراز نظر در جمع نیستم . آدم متعصبی هم نیستم و حتی نمی دانم این حجم از اطلاعات را برای چه  دارم در ذهنم تلنبار می کنم.

گاهی دلم برای لحظه ای بی قید در طبیعت نشستن و یک چایی دودی خوردن تنگ می شود.

کاش می توانستم مغزم را از جمجمه در بیاورم و  مانند قهوه ، موبایل و دفترچه های رنگارنگ از خودم دور کنم.

در میان انبوه اطلاعات انباشته شده در مغزم ، قارچ هایی دارند می رویند که نگاه معصومم به دنیا را تار می کنند.

 

30 شهریور / 345 روز مانده

فضای مجازیاعتیادمعتادخبر
۰
۰
ریومرا
ریومرا
معلق میان هنر و کتاب و سفر و طبیعت/ «چالش ۳۶۵ روز نوشتن»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید