
اینقدر بحث و حرف داشتیم رو اینکه ممکنه ما مثل افغانستان بشیم یه عقبگرد ملی وحشتناک به دوران بربریت بکنیم هی دلیل می آوردیم که نه بابا ما پیشینه فرهنگی ما آمار تعداد با سواد و دانشگاه رفته ما یه عالمه لیسانس بیکار ما یه دولت سرخوش مفت خور که از قبل ریخت و پاش و ابتذال مردم پول در میاره ما اینهمه آدم ما یه اقلیم گسترده ما جنوب و شمال و شرق و غرب ما اینهمه مهد فرهنگ و مذهب ما اینچنین ما آنچنان ما مردم دلسوز ما اصلاحاتچی بی باک ما خاتمی ما کوفت ما زهرمار داریم ما مثل افغانستان یهو عقب نمیپریم.... ولی الان یه خیز خوب و بزرگ برداشتیم که دیگه بپریم به خیلی عقب به قبل از مظفرالدین شاه به اون موقع که هنوز مظفر میرزا بود به اون وقتی که نه روزنامه بود نه مدرسه و تازه یه عده منورالفکر به فکر قانون و مجلس شورا و مشروطیت حکومت افتادند