ویرگول
ورودثبت نام
پروفسور محمود صالحی راد
پروفسور محمود صالحی رادمحمود صالحی‌ راد | نویسنده و بنیان‌گذار مکتب زندهٔ جهانی هستی‌شناسی زنده. پژوهشگر مستقل در حوزه روان‌شناسی بحران و توسعه شهری
پروفسور محمود صالحی راد
پروفسور محمود صالحی راد
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

آغوش غبار و تماشای مرگ؛ چرا کائنات تشنه محبت ماست؟

آغوش غبار و تماشای مرگ؛ چرا کائنات تشنه محبت ماست؟
آغوش غبار و تماشای مرگ؛ چرا کائنات تشنه محبت ماست؟

آغوش غبار و تماشای مرگ؛ چرا کائنات تشنه محبت ماست؟

نویسنده: پروفسور محمود صالحی‌ راد

در تلاطم روزمرگی‌هایی که چشمان ما را به روی حقیقتِ عریانِ وجود بسته‌اند، گاه نیازمند نهیبی هستیم که لرزه بر اندام پندارهایمان اندازد. من، پروفسور محمود صالحی‌ راد، امروز از شما می‌پرسم: آیا تاکنون غبار هوا را در آغوش کشیده‌ای؟ یا در سکوت سنگین یک بیشه‌زار، بر پیکر بی‌جان موجودی نگریسته‌ای که زمانی نبض حیات در رگ‌هایش جاری بود؟

این پرسش‌ها، نه عباراتی شاعرانه، که دریچه‌هایی به سوی یک بیداریِ گریزناپذیرند.

۱. آغوش غبار؛ تمرینِ حضور در ساحتِ تی‌آی‌اِی‌وی (TIAV)

آیا تاکنون غبار هوا را در آغوش کشیده‌ای؟ غبار، ظریف‌ترین شکل حضورِ ماده در فضا است. توجه به غبار، یعنی تربیتِ چشمی که می‌تواند «جزئی‌ترین» تجلیات هستی را ببیند. وقتی شما به غبار هوا توجه می‌کنید، در واقع در حال تمرینِ حضور مطلق هستید. در آغوش کشیدن غبار، نمادی از پذیرشِ بی‌ثباتی جهان است. کسی که بتواند با غبار مهربان باشد، قلبش برای درک شکوهِ کل کائنات آماده شده است.

۲. لاشه بی‌جان؛ رسالتِ نگذشتن

از کنار لاشه بی‌جانی در بیشه‌زار، به سادگی مگذر! آن پیکر سرد، روزی حامل نبضِ هستی بوده است. درنگ کردن بر آن، نه از روی دلتنگی یا ترس، بلکه از روی «احترام به حیات» است. انسانِ متوجه می‌داند که طبق منشور ۳۲ سیر حیات مطلق، هر ذره در کائنات مسیری را طی کرده است. نگذشتن از کنار یک موجود مرده، یعنی به رسمیت شناختنِ تمامِ رنج‌ها و تلاش‌هایی که در مسیر تکامل صورت گرفته است. این نگاه، مرز میان بیداری و بی‌تفاوتی است.

۳. محبت را دریابید؛ شما نیازمندترید!

حقیقتِ بزرگی که من، پروفسور محمود صالحی‌ راد، بر آن تأکید دارم اینجاست: وقتی ما به غبار محبت می‌کنیم یا در برابر پیکر بی‌جانی با احترام می‌ایستیم، تصور می‌کنیم که به آن‌ها چیزی بخشیده‌ایم؛ اما در واقع، این ما هستیم که به این محبت و توجه نیازمندتریم.

ما به توجه نیاز داریم تا از پوچی نجات یابیم. ما به محبت نیاز داریم تا در سرمای بی‌تفاوتیِ مدرن، منجمد نشویم. کائنات آینه‌ای است که هر چه در آن بدمیم، به خودمان بازمی‌گردد. انسان متوجه با جاری کردن محبت به سوی هر آنچه هست، چشمه‌های درونی خود را سیراب می‌کند.

۴. اکنون وقت بیداریست؛ فردا خبری نیست!

فردا سرابی است که در آن خبری از این فرصت‌های نابِ پیوند نیست. اگر امروز نتوانی غبار را در آغوش بگیری، فردا در انبوهِ بی‌تفاوتی‌ها گم خواهی شد. بیداری یعنی همین حالا؛ همین حالا که غبار در نور می‌رقصد و بیشه‌زار، قصه‌ی زندگی و مرگ را زمزمه می‌کند.

"در این مقاله، پروفسور محمود صالحی‌ راد با نگاهی هستی‌شناسانه به نظریه TIAV، رسالت انسان در قبال کائنات را بررسی می‌کند. بیاموزید که چرا توجه به غبار هوا و درنگ بر حیات، کلید بیداری روح و دریافت محبتِ بیکران هستی است."

امروز را دریابید، پیش از آنکه غبارها فرونشینند و سکوت بیشه‌زار، تمامِ ناگفته‌های شما را ببلعد.


پروفسور محمود صالحی‌ راد Professor Mahmood Salehi Rad بنیان‌گذار دانشگاه هستی‌شناسی زنده و نظریه TIAV ، منشور ۳۲ سیر حیات مطلق و مشاور مدرسه (School Consultant)


#پروفسور_محمود_صالحی_راد #نظریه_TIAV #هستی_شناسی_زنده #منشور_32_سیر_حیات_مطلق #روانشناسی_تربیتی #فلسفه_هستی #خودشناسی #بیداری_معنوی #محبت_به_کائنات #مشاوره_مدرسه #Professor_Mahmood_Salehi_Rad #Living_Ontology #TIAV_Theory


۶
۰
پروفسور محمود صالحی راد
پروفسور محمود صالحی راد
محمود صالحی‌ راد | نویسنده و بنیان‌گذار مکتب زندهٔ جهانی هستی‌شناسی زنده. پژوهشگر مستقل در حوزه روان‌شناسی بحران و توسعه شهری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید